Sayfa 1 / 5 12345 SonSon
Toplam 74 mesajın 1-15 arasındakiler
Buraya tıklayarak yazıları büyültebilirsiniz Buraya tıklayarak yazıları küçültebilirsiniz
  1. #1
    Üye
    Arzuum Avatarı

    Üyelik Tarihi
    06.02-2005
    Son Giriş
    22.02-2006
    Saat
    12:57
    Yaşadığı Yer
    Antalya
    Mesaj
    74
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    STAR, dünyanın en güvenli, en sağlıklı, en konforlu ve en dayanıklı tekerlekli sandalye minderi.
    Benden başka kaç arkadaşımıza daha söylenmiştir bu söz acaba?En sinir olduğum sözlerden biridir.Özellikle annemle çok sık yaşarım bu dialoğu.Evde veya dışarıyla ilgili bir iş yapmaya kalkışsam,hemen müdahale ile karşılaşırım.Ne olur yani heves ettiğim başarabiliceğime inandığım an engelimden ötürü ''Bunu sen YAPAMAZSIN'' sözüyle karşılaşmasam?Başka zaman dense neyse kaldırabiliyorum bu sözü.Ama konu engelli oluşum yüzünden deniliyorsa işte buna çok kızıyorum.
    Benden başka, benim gibi bu söze kızan var mıdır acaba? ops:

  2. #2
    Üye
    GERONIMO Avatarı

    Gerçek Adı
    GÖKHAN
    Üyelik Tarihi
    16.11-2003
    Son Giriş
    11.06-2015
    Saat
    12:41
    Yaşadığı Yer
    SAKARYA
    Mesaj
    35
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Bugüne kadar yüzüme söylenmedi ama bakışlardan ve mimiklerden bunu çok hissetmişimdir vazgeç yapamazsın bakışını ve mimğini ama onlara ve herkeze inat herzaman neye elattıysam altından başarıyla kalktım.

  3. #3
    Üye
    Gülcan83 Avatarı

    Üyelik Tarihi
    19.01-2005
    Son Giriş
    17.09-2017
    Saat
    22:51
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    398
    Alınan Beğeniler
    1
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    var arzum tabiki var.bende bu sözden ötürü çok tartıştım ama nafile çevremizdekiler bizi korumak isterken kendimize olan güvenimizi kırıyorlar.uyarıyorum kimi zaman baş edemeyip ağlıyorum ama yine aynı.yani sadece sanmaki sen yaşıyorsun ben de, o da, bu da herkes yaşıyordur.kendimize güvenerek bir işe kalkıştığımızda "aman dur ne yapıyosun bunu sen yapamazsın" deniyor işte o an gelde engelini hatırlama.....

  4. #4
    Üye
    Arzuum Avatarı

    Üyelik Tarihi
    06.02-2005
    Son Giriş
    22.02-2006
    Saat
    12:57
    Yaşadığı Yer
    Antalya
    Mesaj
    74
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Gülcancım demişsin ki''Kimi zaman baş edemeyip ağlıyorum.İlk önceleri bende çok ağlıyordum.Şimdi sadece çok kızıyorum.Ağlama nöbetlerim sinir nöbetlerine döndü.Yerden göğe kadar hakta vermiyor değilim sana.Ben engelimi unutmaya çalıştıkça daha doğrusu böyle kabullenildiğimi zannettiğim anda mutlaka bi arıza çıkarıyor birisi.Ne yaparsın işte hayat!!!! :wink:

  5. #5
    Üye
    Arzuum Avatarı

    Üyelik Tarihi
    06.02-2005
    Son Giriş
    22.02-2006
    Saat
    12:57
    Yaşadığı Yer
    Antalya
    Mesaj
    74
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Geronimo seninde şu hayatta aşmadığın konu kalmamış.Du bakalım ben daha çömezim bende aşacam elbet.Yinede tebrik ederim hayat felsefeni. :wink:

  6. #6
    Üye
    GERONIMO Avatarı

    Gerçek Adı
    GÖKHAN
    Üyelik Tarihi
    16.11-2003
    Son Giriş
    11.06-2015
    Saat
    12:41
    Yaşadığı Yer
    SAKARYA
    Mesaj
    35
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Bu benim yaşam tarzım ben bildim bileli böyleyim engelli olmadan öncede kendini bilmez çok çıkardı karşıma sanırım bunlar yaşamım boyuncada çıkmaya devam edcekler umarım herzaman onlardan bir adım ilerde olurum

  7. #7
    Üye
    Arzuum Avatarı

    Üyelik Tarihi
    06.02-2005
    Son Giriş
    22.02-2006
    Saat
    12:57
    Yaşadığı Yer
    Antalya
    Mesaj
    74
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    :mrgreen: Hayat kendi kendine bir yarış zaten.Kimin ne zaman ileride kimin ne zaman geride gideceği hiç belli olmuyor Gero. Dilerim sen hayatta gönlünden geçirdiğin gibi yaşarsın. :mrgreen:

  8. #8
    Üye
    GERONIMO Avatarı

    Gerçek Adı
    GÖKHAN
    Üyelik Tarihi
    16.11-2003
    Son Giriş
    11.06-2015
    Saat
    12:41
    Yaşadığı Yer
    SAKARYA
    Mesaj
    35
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    A M İ N Umarım Arzuum iiii dileklerin için teşekkür ederim.Sende kendine iyi bak

  9. #9
    Üye
    Cigdemy Avatarı

    Gerçek Adı
    Çiğdem
    Üyelik Tarihi
    02.04-2003
    Son Giriş
    28.11-2016
    Saat
    21:01
    Yaşadığı Yer
    Kocaeli
    Mesaj
    702
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0
    Blog Mesajları
    1

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Nazmiye Güçlü
    Yazılarını büyük bir beğeniyle okuyorum, kendimden öyle çok şey buluyorum ki, kedimi ifade etmekte zorlandığım zamanlarda onu yazılarından örnekler veririm.
    Bu konuyla ilgili bir yazısı...

    BİA (İstanbul) - Hamağa uzanmış kitap okuyordum, fonda denizin mavisi. Birden fon değişti. Pazarcı komşularımız kaşla göz arasında çadırlarını sökmüş de, söktükleri çadırın ipleriyle ip atlamaya başlamışlar.

    Geldiklerinde, altına bir minibüs,15 kişi ve ahşaptan el yapımı bir beşiğin sığdığı çadırı bana beş dakikada yaptılar gibi geldiği için, sökerken onları izlemek istediğimden, gözümün önünde sökmelerine rağmen kaçırdığım için hayıflanmayı uzatmadan, hamaktan inip ip atlamaya gittim.

    İpi çeviren kadınlardan biri atlamaya yeltendiğimi görünce, "Sen atlayamazsın abla!" dedi. Alışık olduğum için "Sen yapamazsın, sen edemezsin!" laflarına aldırış etmeyerek sıraya geçtim.

    İpi izlemeye başladım sıra bana geldiğinde, atlamak için uygun anı kollamak için. Epeydir atlamadığım için olsa gerek, biraz uzun süre izledim. Tabii dönen ipi uzun süre izleyince başım döndü ve ipin altına atladığım anda küt diye yerde buldum kendimi.

    İlk duyduğum: "Ben sana atlayamazsın demiştim abla!"

    "Ama atlıyorum her zaman," dedim.
    Öyle severim ki, ip atlarken gördüğümde birilerini dayanamam. Atlarım hemen. Atlamaya atlarım yani.

    O kadın kendisiyle inatlaştığımı sandı. Halbuki inatlaşmıyordum. Sadece canım atlamak istiyordu.
    Düştüğüm yerden kalkmama yardımcı bile olmadılar.
    Söz dinlemedim ya cezamı çekmeliyim!
    Kalktım ve atladım.
    Hevesimi alınca hamağa geri döndüm; baktım bacaklarım kan içinde.

    İstanbul'a döndüğümde bacaklarımdaki yaraları görenler, ip atlarken olduğunu öğrenince o kadar çok kızdılar ki, tabii ben de kızanlara... Yaraların acısını bile bastırdı onlara kızgınlığım.

    "Bir o kusurdu!" "Haketmişin bu sefer!" "İp de atlamasan ölür müsün!" vs vs vs. "Atlamasam ölürdüm, atladım yine öldüm!" dedim.

    Canım acıdığı için üzülüyorlar biliyorum; peki ne yapıyorlar üzülünce? Üzülmelerine sebep olanı azarlıyorlar. Peki ben onlar üzülsün diye mi atladım? Onlar üzülsün diye mi düştüm? Zaten canım acıyor bir de onların üzüntülerinden mi acı duyayım?

    Birisi için üzüldüğümüzde onu üzmek zorunda mıyız?
    Üzüntümüzün acısını ondan çıkarmadan bunu yapmanın yolu yok mu?

    Daha yaralarım iyileşmeden bir arkadaşımın elinden damlayan suların kayganlaştırdığı mutfağında kaydım ve düştüm. Bu kez düştüğüm yerden uzun süre kalkamadım, daha acı verici bir düşüştü; Mualla* kırıldı diye korktum. Hala onun kırılmasından korkmamayı öğrenemediğimi fark ettim yerde yatarken.

    Benim kalkamadığımı görünce arkadaşım gülmeye başladı. O gülmeye başlayınca ben de ağlamaya...
    Ağlarken bir yandan da yine sinemacılara küfredip duruyordum. Bir insan acı çekerken ona gülmeyi filmlerden öğreniyoruz diye düşündüğümden...

    Belki bu yüzden komedi filmlerinde bile düşme sahnelerine gülemem.

    O kadar uzun süre ağladım ki, arkadaşım da başladı ağlamaya; onun gülmesiyle ağlamamın başladığını fark etmiş olmalı ki, sinirden güldüğünü söyledi.

    Bir yandan da ellerini kurulamayıp düşmeme sebep olduğu için kendine kızıyordu. İkimizin de ağlaması bitince annemin beklediğini hatırlayıp kalktım. "Sakın annene söyleme, çok üzülür!" dedi.

    Onu dinleyip söylemedim anneme. Ama çok zordu. Acı çekerken çektiğin acıyı gizlemek çok yoruyor insanı.

    Neden acılarımızı gizlemek zorunda kalıyoruz annelerimizden?

    Her düşüşten bir şeyler öğreniyorum ya, bu düşüşlerden öğrendiğim: İp atlarken, salıncakta sallanırken, barda dans ederken düşersem eğer, bana kızmasınlar diye arkadaşlarıma yapmak zorunda olduğum bir "iş"i yaparken düştüğümü söylemeliyim!.

    "Yazı yazarken düştüm!" diyemeyeceğim için "bulaşık yıkarken düştüm!" derim mesela.

    Aslında beni yalana zorlamamaları için öğrenseler artık üzüntülerinin acısını benden çıkarmamayı.

    Ben bir şey yaparken mutlu oluyorsam, ve bunun bedeli de bazen düşmekse ve ben bu bedele razıysam, bu yüzden kızmasalar ya bana...

    Aşkı hatırlattı son cümlelerim...
    Aşk bitince acı çekeceğim diye aşık olmaktan korkan arkadaşlarımı hatırladım. Belki acı çekmekten korkmadığım için zırt pırt düştüğüm gibi zırt pırt aşık oluyorumdur...

    "Her aşkta da her düşüşümde olduğu gibi bir şeyler öğreniyorum ama!" diyecektim ki anneannemin lafı geldi aklıma; "fukara avuntusu!" der böyle şeylere. Belki de hayat acılardan öğrendiklerimizden ibaret bir avuntudur...

    Yazının burasında verdiğim bir molada yine düştüm. Fakat bu son düşüş fazla geldi. Canımın acısından şimdi son satırları zor yazıyorum artık. Daha düzeltmeler var...

    "Bakalım bu düşüşten neler öğreneceğim?" deyip kendimi eğlendirmeye, ağrıların beni esir almasına engel olmaya çalışıyorum.

    Merak etmeyin eğer bir şey öğrenirsem mutlaka yazarım size de... Beni de merak etmeyin nasılsa geçecek bu ağrılar da, diğerleri gibi... (BB)
    Nazmiye Güçlü
    Bianet

  10. #10
    Üye
    Arzuum Avatarı

    Üyelik Tarihi
    06.02-2005
    Son Giriş
    22.02-2006
    Saat
    12:57
    Yaşadığı Yer
    Antalya
    Mesaj
    74
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Sevgili Çiğdem gerçekten beğenilerek okunacak bi makaleymiş.Sanırım bunu yazan bi köşe yazarı.Bende buna benzer yazıları gazetede görünce zevkle okuyorum.Ayşe Arman ında bu tarz yazıları çıkıyor.Hayat kadınla değil;kadın hayatla gırgır geçiyor yazılarında.

  11. #11
    Üye
    KanatlıTırtıl Avatarı

    Gerçek Adı
    Vefa
    Üyelik Tarihi
    04.03-2003
    Son Giriş
    07.12-2017
    Saat
    09:47
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    319
    Alınan Beğeniler
    1
    Verilen Beğeniler
    1

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    sen bunu yapamazsın!

    Aile dışında bu sözün pek olumsuz etkisi olmadı bende. :wink: Aslında daha çok " bunu sen mi yaptın?" lara gıcık oluyorum. Öyle çok, öyle çok anı var ki, yazmaya gücüm yetmez.

    Ama mesela annemin "seni ..... (ayrımcılık olmasın diye sildim) kızlar bile beğenmez" deyişi kırar beni mesela. Oysa bilmez ki ben onsuzken daha güçlüyüm.

    Şu hayatta o kadar şeyi hakkıyla yaptım ki, yaşamaktan zevk aldım çünkü nicelerini gördüm yarı yolda pes ettiler.

    Uzanabildiğim her dalı tuttum. Her suya taş attım. Her meydanda at koştum.

    Korkmayan adam deli oluyor. Deliler aşık oluyor ancak. Sonu mühim mi?

    Nasıl olsa öleceğiz.

  12. #12
    Üye
    Arzuum Avatarı

    Üyelik Tarihi
    06.02-2005
    Son Giriş
    22.02-2006
    Saat
    12:57
    Yaşadığı Yer
    Antalya
    Mesaj
    74
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Şu hayatta zaten hep vurdum duymaz yaşayan insanlara imrenmişimdir.Kendilerine ne söylenirse söylensin hiç üzerlerine alınmaz güler geçerler.Acaba derim onlar yaşamda saklı olan sırrı mı keşfettiler? Kafalarının estiği gibi diledikleri şekilde yaşarlar.Bense bunun biraz tersini yapıyorum.Yani hayatı aşırı ciddiye aldığım zamanlar çok oluyor.Dilerim ileride yaşım olgunlaştıkça bende onlar gibi düşünmeye başlarım.Çünkü görüyorum üzülmekle bir şey elde edilmiyor.Bari gülüp geçerek mutlu yaşarım. Nasıl olsa bu dünyada geçiciyiz.

  13. #13
    Üye
    oya Avatarı

    Üyelik Tarihi
    11.11-2004
    Son Giriş
    30.11-2008
    Saat
    13:50
    Yaşadığı Yer
    İzmir
    Mesaj
    170
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    evet işte bunlar bu sözcükler ve davranışlar insanı yalnızlaştırıyor.Eğer güçlüyseniz bir şekilde görmemezliğe gelip doğru bildiğiniz yolda savaş veriyorsunuz ama birde gücünüz yoksa mücadele edecek, yandınız o zaman .Ne yapmaya kalksanız - yapabileceğini biliyoruz ama biz varken yorma kendini . Bu cümle yüzünden neler yitirdiğimi şimdi daha iyi anlıyorum . Onlar değil ,kötülüğü yapan kendime ben olmuşum .Sanki başıma gelenlerin sorumlusu kendim yada bu yaşam biçimini kendim seçmişim gibi onlar üzülmesin diye yaşamımdan neleri çıkarmışım şimdi ise o yetileri kazanmak için mücadeleye değermi veya zamanım varmı bilmiyorum. Tek bildiğim bizlerin hem hayatla ,hemde bu hayatı paylaşmak zorunda olduklarımızla mücadele vermemiz gerektiği.

  14. #14
    Üye
    semra çetindağ Avatarı

    Gerçek Adı
    Semra
    Üyelik Tarihi
    01.02-2005
    Son Giriş
    06.09-2012
    Saat
    00:17
    Yaşadığı Yer
    İzmir
    Mesaj
    188
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Mücadele herşeye değer yağmur o heyecan bile senin ömrünü uzatır ,yaşamına anlam katar ,ve ne kadar ömrümüz olduğunu tanrı bilir devam ....

  15. #15
    Üye
    nuran Avatarı

    Üyelik Tarihi
    01.06-2004
    Son Giriş
    Dün
    Saat
    09:40
    Mesaj
    372
    Alınan Beğeniler
    3
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Panthera: hafif, agresif ve zarif aktif tekerlekli sandalye...
    bunu sen yapamazsın...
    bu söz benim için kilit söz.....
    bu söylendiği anda bana bişiyler oluyor ve o dedikleri her ne iş ise en kısa zamanda yapıyorum...hatta evde bazen sırf bir işi yapayım diye bu sözü söyledikleri bile oluyor...




Sayfa 1 / 5 12345 SonSon