Sayfa 1 / 2 12 SonSon
Toplam 23 mesajın 1-15 arasındakiler
Buraya tıklayarak yazıları büyültebilirsiniz Buraya tıklayarak yazıları küçültebilirsiniz
  1. #1
    Üye
    nida3 Avatarı

    Üyelik Tarihi
    10.01-2005
    Son Giriş
    19.06-2013
    Saat
    20:53
    Yaşadığı Yer
    BURSA
    Mesaj
    9
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    STAR, dünyanın en güvenli, en sağlıklı, en konforlu ve en dayanıklı tekerlekli sandalye minderi.
    ben, engelli bir çocuğun annesiyim diyorum, ama bunu yazarken ne olur beni yanlış anlamayın, duygularım çok karışık kendimi ifade edememekten korkuyorum.
    çünkü engelli bir çocuğum olduğunu henüz kabullenebilmiş değilim. sanki kızımın problemi bir enfeksiyon, bir-iki ilaçla düzelebilecek bir durum gibi hissediyorum ya da kendimi kandırıyorum; bilmiyorum...

    ama insan herşeye alışıyor. ilk teşhis konduğunda inanamamışdım, neden ben, neden benim çocuğum? diye isyan etmişdim.
    şimdilerde teşhisimiz 1,5 yaşında kondu ve şu an nida 3,5 yaşında; yeni yeni kendime gelmeye çalışıyorum.
    zaman zaman istem dışı nedenler sorularım cereyan etse de artık neler yapabiliriz safhasındayım.
    her ebeveyn gibi kızım için elimden geleni yapmak ve onun yardımsız hayatını idame ettirebilmesi için çaba sarfetmek istiyorum.
    ama kendimi çok çıkmazda hissediyorum.
    bir çok gelecek kaygılarım var. üç tane yaşıt çocuklarımın tek başıma bakımı ve maddi sıkıntılarımız beni yıpratıyor.
    diğer iki çocuğum hiç durmadan koşuştururken nida'nın onlara buruk bir tebessümle bakması içimi buruyor ve her zaman bir tarafım yarım.
    kendimle başbaşa kalınca ya kendimi uçurumun kenarında hissediyorum ya da kendimi kandırıyorum, yani sürekli düşünmemeliyim diyorum.
    biliyorum engelli bir çocuk annesi olmak, dünyanın sonu değil, ama neden kendimi buna hazırlamamışım diye kendime çok kızıyorum.
    itiraf etmeliyim ki spastisitenin başımıza gelene kadar sadece vücuddaki kas gevşekliği türünü biliyordum, ama şimdi başımıza gelince sağlığımızın inceliklerini ve bize sunulan nimeti anladım.

    teşhis konduğu zaman hiçkimseye kızımın spastik olduğunu söyleyemedim. ondan utanmak gibi bir düşüncem asla olmadı, olamazda zaten; bu durum kimsenin seçeneği değildi çünkü.
    tek korkum -yaşayacaklarımı biliyormuşum gibi- toplumumuzdu.
    kimsenin kızıma ve bana acımasını istemiyordum, ama ne yazıkki öyle oldu.
    bana:"vah vah, 22 yaşında üç çocuk; biri de sakat. sen yakında kafayı yersin" vb. kızıma: "ayyy yavrum pek de güzel, aaa bak anne dedi konuşdu, garibim, aaa elini kolunu hareket ettirdi, vah vah tüh tüh"ler. bunlarla karşılaşdım hemde çok.
    ama artık bu tip insanlara verilmesi gereken cevapları çok iyi biliyorum. onlar öğretti bana bu cevapları.

    kızımla gurur duyuyorum. onu her zaman yücelteceğim, ona yaşama sevinci işleyeceğim, ona nasıl ayakta durabileceğini öğreteceğim, hayatta bir engelli olarak nasıl yaşama savaşı vereceğini anlatacağım, pozitif düşünceyi öğreteceğim -ki o zaman bende bir oh diyebileyim-.
    ama nasıl başaracağım bunları. önce kendi ruhumu nasıl tamir edeceğim bilmiyorum...
    vicdanımla hesap muhasebesi yaptığım zaman, hiç bir yerde tökezlemek istemiyorum.
    keşke kızıma maddi anlamda daha fazla bir şeyler yapabilsem, ona tıptaki teknolojinin her imkanını sağlayabilsem diye yakarışlarım oluyor.
    o zaman da kendime gelmek için bir silkinip sabancıyı aklıma getiriyorum. işte adam her imkana sahipdi sonuç ne!?.
    .ben elimden geleni yapabiliyorsam, gerisi allaha kalmışdır.
    ben kaderci bir insanım, yarının ne getireceğini bilmiyoruz. herşeyden önce neyin ne zaman olacağına o karar verir.

    hayatımda tek gerçeğim üç çocuğum. tek bildiğim bu...
    çevremde bu konuyla ilgili bana yardımcı olabilecek, bilgilerinden yararlanacağım insan hiç olmadı. yanıma yanaşanlar kaşıkla verip kepçeyle almak isteyenler oldu.
    kimseyle hiçbir şeyimi paylaşamadım, eşim bile beni anlamadı. ben zor bir insan mıyım acaba?...
    ama her zaman beklentilerimden çok, karşılıksız verici oldum.

    çocuklarıma da özellikle de nida'ya beklentisiz bir şeyler, sevgisini, aşkını verecek tek insan da benim sanırım.
    bu da galiba çocuklarım için beni özel bir anne yapıyor.
    evet mütevazilik etmiyorum bu konuda. herkes kendi evladı için özeldir ama;
    ben üç özel çocuğun bir özel annesiyim.
    umarım kendi kafam gibi sizlerinde kafanızı karıştırmamışımdır.
    iyi ki bu siteyi bulmuşum
    iyi ki bu siteyi kurmuşsunuz,
    iyi ki dertleşebileceğim, mutluluklarımızı paylaşabileceğimiz sizler varsınız...

  2. #2
    Üye
    Cigdemy Avatarı

    Gerçek Adı
    Çiğdem
    Üyelik Tarihi
    02.04-2003
    Son Giriş
    28.11-2016
    Saat
    21:01
    Yaşadığı Yer
    Kocaeli
    Mesaj
    702
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0
    Blog Mesajları
    1

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Site de yazılan mesajları okudukça göreceksin ki burada harika şeyler yapmış arkadaşlarımız var.
    Sen en zor olan ilk aşamayı aşmışsın gördüğüm kadarıyla "kabullenmek" bu bizler için de oldukça zor ve uzun süren bir aşamadır (en azından benim böyle oldu)
    Her anne baba evlatlarının geleceği için kaygı duyar hele ki bu özel bir çocuksa bu kaygının daha fazla olması doğal ve tabii çocuğunuzun geleceği için yaklaşımınız çok önemli. Görüyorum ki sen bunun da üstesinden geleceksin.

    Demişsin ki:
    kızımla gurur duyuyorum.onu her zaman yücelteceğim,ona yaşama sevinci işleyeceğim,ona nasıl ayakda durabileceğini öğreteceğim,hayatta bir engelli olarak nasıl yaşama savaşı vereceğini anlatacağım,pozitif düşünceyi öğreteceğim ki o zaman bende bir oh diyebileyim.ama nasıl başaracağım bunları önce kendi ruhumu nasıl tamir edeceğim bilmiyorum...vicdanımla hesap muhasebesi yaptığım zaman hiç bir yerde tökezlemek istemiyorum
    Bence sen bu muhasebeyi yapmışsın bile ve bence tökezlemekten korkma, tekrar dengeni sağlayıp yoluna devam edebilirsin.

    Daha konuşacak çok şey var hepsini tüketmemek lazım...
    Sevgiler...

  3. #3
    Genel Yayın Yönetmeni
    OturanBoğa Avatarı

    Gerçek Adı
    Bülent
    Üyelik Tarihi
    09.01-2003
    Son Giriş
    Bugün
    Saat
    08:56
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    55.873
    Alınan Beğeniler
    935
    Verilen Beğeniler
    1.229

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Alıntı Alıntı Yapılan Kişi: nida3
    ben kaderci bir insanım, yarının ne getireceğini bilmiyoruz.
    10 dakika önce bir telefon aldım.
    Canımız, ciğerimiz, dostumuz, eski komşumuzdu arayan.
    İki kelime söyleyebildi: "Oğlumu kaybettim!"

    Üniverste Hukuk okuyan, annesinin kuzusu, babasının birtanesi, fidan gibi delikanlı bir kardeşim, biraz önce -trafik kazası sonucu- hayatını kaybetmiş.

    Yaşam çok zor.
    O kadar ki, direnecek, mücadele edecek şansı verdiğinde bile şanslı hisstmeliyiz kendimizi.
    Zira bazen o şansımız bile olmuyor.
    Alıyor bizden "onu"
    Sadece ardından bakmak düşüyor payımıza...
    - Arkadaşlar, lütfen sorularınızı özel mesajla iletmek yerine ilgili foruma yazarak cevap arayın. Böylece hem soru-cevaplardan herkes yararlanır hem de en doğru cevaba en hızlı şekilde erişmiş olursunuz.
    - Lütfen sorunuza cevap aldıktan, bir sorununuza çözüm bulduktan sonra dönüp gitmeyin. Siz de başkalarına yararlı olmak için bilgilerinizi, tecrübelerinizi, duygularınızı paylaşabilirsiniz. Unutmayın, siz nasıl yana yakıla cevap arıyorduysanız, başkaları da içine düştüğü açmazdan çıkmak için aynı hararetle sorularına cevap arıyor...

  4. #4
    Üye
    adriaan Avatarı

    Üyelik Tarihi
    06.12-2004
    Son Giriş
    11.06-2005
    Saat
    12:56
    Yaşadığı Yer
    Hollanda
    Mesaj
    31
    Alınan Beğeniler
    1
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    merhaba canim...
    oncelikle hosgeldin siteye....
    bende 5 yasinda ebngelli bir cocuga sahip bir anneyim.....
    benim caresizliklerimde oldu tabi ama hep guclu oldum ogluma en iyiyi nasil verebilirimin mucadelesini yaptim dahalada onu yapiyorum...
    benim oglum tek cocuk oldugu icin belki daha kolay benim acimdan tum ilgimi ona verebiliyorum....]
    yalniz ben oglumun engelli bir cocuk oldugunu aklima bile getirmiyorum ona hic acimadim kimseninde acimasina izin vermedim...
    ben onu oyle kabul ettim....
    sana her zaman destek olabilir....tum sorunlarini bana yazabilirsin ...
    yardima ihtiyacin oldugunda elimden geleni yapmaya calisirim...

  5. #5
    Üye
    nida3 Avatarı

    Üyelik Tarihi
    10.01-2005
    Son Giriş
    19.06-2013
    Saat
    20:53
    Yaşadığı Yer
    BURSA
    Mesaj
    9
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    herkese sonsuz teşekkürler.
    sıcak yaklaşımınız ve bana pozitif enerji yüklediğiniz için.....
    ne mutlu bana ki, benim yaşadıklarımı anlayan insanları tanıma fırsatı buldum......

  6. #6
    Üye
    nida3 Avatarı

    Üyelik Tarihi
    10.01-2005
    Son Giriş
    19.06-2013
    Saat
    20:53
    Yaşadığı Yer
    BURSA
    Mesaj
    9
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    adriaan merhaba, paylaşımın için çok teşekkürler. ne mutlu sana ki güçlü olmayı başarmışsın en önemlisi de bu herhalde bir anne için. ama ben kendimi hiç güçlü hissetmiyorum. olaylar karşısında aciz hissediyorum kendimi.
    belirttiğin gibi oğlunun tek çocuk oluşu senin ve oğlun için büyük avantaj olmuştur. çocuklarım doğduğundan beri çok ama çok zor günler geçirdik. hep hastanelerdeydik, hala öyle gerçi...
    diğer iki çocuğum da epilepsili ilaç kullanıyorlar. allaha şükür şimdilik gözle görülür bir problem yok. benim ve çocuklarımın dezavantajı ise; üç tane yaşıt çocuğa aynı ilgi, alakayı, sevgiyi, bakımı, özveriyi üçe bölünerek sunmam herhalde. umarım ne demek istediğimi anlatabilmişimdir.
    oğlunun engelli bir çocuk olduğunu aklına bile getirmediğini nasıl başardın bilmiyorum, ama ben henüz kabullenebilmiş bile değilim ne yazıkki...
    onu öyle kabullenmek istemiyorum, onu her zaman koşarken oynarken hayal ediyorum.
    yanımda olduğunu bilmek çok güzel, tecrübelerin ve dostluğun için emin ol çok kapını çalacağım

  7. #7
    Üye
    adriaan Avatarı

    Üyelik Tarihi
    06.12-2004
    Son Giriş
    11.06-2005
    Saat
    12:56
    Yaşadığı Yer
    Hollanda
    Mesaj
    31
    Alınan Beğeniler
    1
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    arkadasim inan senin durumunu anlayabiliyorum...
    benim bir avantajimda hollandada yasamam ve oglumun her imkaninin devlet tarafindan rahatlikla karsilanabilmesi belkide....
    birde ben pedegogum onun icindirki yaklasimim annelikten ziyade profosyenellikle....
    ama inan benimde cok isyan ettigim zamanlar oldu...
    benim oglumda yuruyemiyor....
    ve bunu kendine cok problem ediyor....
    her zaman yanindayim arkadasim...bana her seyini yazabilirsin.....

  8. #8
    Üye
    nida3 Avatarı

    Üyelik Tarihi
    10.01-2005
    Son Giriş
    19.06-2013
    Saat
    20:53
    Yaşadığı Yer
    BURSA
    Mesaj
    9
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    yeditepe merhaba,anladığım kadarıyla sende benim gibi çok detaycısın teşekkürler.gerçekten üçüzler için herşeyin kavgası oluyor.bırak tek bir şeyi genelde oyuncaklarını üç tane almamıza rağmen üçüde herşeyin kendisinin olmasını istiyor.kavgaları da çok komik.
    çocuklarım doğduktan sonra iki yıl yanımda bakıcı vardı kendi ailem karşılıyordu.ama bazı özel sebeplerden artık yok.
    benim en çok ufak tefek maddi şeylerden ziyade(çünkü şahsi hiçbir eksiğimi sorun yapmıyorum) evde bana yardımcı ve destek olacak adı ve konumu herneyse insana ihtiyacım var.buda şimdilik mümkün değil.
    o kadar çok alışmışım ki sanki programlı bir robot gibiyim.hiçbirşeyi aksatmıyorum.fiziken yorgunluğuma şimdilik aldırmıyorum.ama ruhen kendimi zaman zaman 80 yaşında hissediyorum.bu arada 24 yaşındayım ,adım esra,çocuklarım:şevval,nida,ozan.
    gerçektende herkesin getirdiği çözümüne açığım.ama nette çok uzun süre kalamıyorum ya öğlen uykusundalarken ya da gece uyuduklarından sonra.inşallah iletişimimiz kopmaz sevgiyle kalın.................

  9. #9
    Üye
    adriaan Avatarı

    Üyelik Tarihi
    06.12-2004
    Son Giriş
    11.06-2005
    Saat
    12:56
    Yaşadığı Yer
    Hollanda
    Mesaj
    31
    Alınan Beğeniler
    1
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    bende uyeyim esracigim bebek kokusuna...
    ama ben asil annecocuk.com uyesiyim ordada harika bir ortam var....
    cok fazla dostlarim var inanin beni cok iyi anlayan bir site..........

  10. #10
    Üye
    Aslı* Avatarı

    Gerçek Adı
    Aslı
    Üyelik Tarihi
    20.07-2004
    Son Giriş
    Saat
    Yaşadığı Yer
    Antalya
    Mesaj
    216
    Alınan Beğeniler
    5
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Nida3 sitemize hoşgeldiniz. (Dertler paylaşıldıkça azalır ve emin olun sıkıntılarınızı aşmanızda büyük etken olacaktır bu site) Çocuklarınızla size huzurlu,mutlu bir ömür diliyorum. Tekrar hoşgeldiniz

  11. #11
    Üye
    nida3 Avatarı

    Üyelik Tarihi
    10.01-2005
    Son Giriş
    19.06-2013
    Saat
    20:53
    Yaşadığı Yer
    BURSA
    Mesaj
    9
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    sevgili Bülent bey ve adriaan,bende bebekkokusuna üyeyim ayrıca uzun zamandır.bu siteye üye olma amacım kızımı ve durumunu daha iyi anlayabilmek ve sizlerle içiçe olabilmek.engelli insanlarla ve yakınlarıyla birebir dialog kurmak ve bilgi edinmek,araştırmak,öğrenmek.nidaya nasıl bir ruh haliyle yaklaşabilmem gerektiğini çözmek.
    ilgilendiğiniz için çok teşekkür ederim.......(ayrıca belirtmek isterim bebekkokusunda da nickim nida3)

  12. #12
    Üye
    özgül Avatarı

    Üyelik Tarihi
    17.03-2005
    Son Giriş
    19.03-2006
    Saat
    13:44
    Yaşadığı Yer
    Viyana
    Mesaj
    38
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    merhaba

    benimde 2 yasinda engelli bir kizim var..zehra ..kas hastasi--yürüyemiyor..ama dünyanin en mutlu annesi benmis gibiyim sanki..bana cok sey ögretti..ona herzaman destek olacagiz ve inan bizde engellini görmüyoruz artikk..sadece o bizim icin sirin zehra..

  13. #13
    Üye
    FINDIK Avatarı

    Üyelik Tarihi
    12.05-2005
    Son Giriş
    26.04-2006
    Saat
    14:53
    Yaşadığı Yer
    ANKARA
    Mesaj
    69
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    DUYGULARINI BİZLERLE PAYLAŞTIĞIN İÇİN ÇOK TEŞEKKÜRLER. SÖYLEYECEĞİM TEK ŞEY YALNIZ DEĞİLSİN.

  14. #14
    Üye
    nida3 Avatarı

    Üyelik Tarihi
    10.01-2005
    Son Giriş
    19.06-2013
    Saat
    20:53
    Yaşadığı Yer
    BURSA
    Mesaj
    9
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    ÖZGÜL MERHABA
    ALLAH SABIR VE SAĞLIK VERSİN MİNİK ZEHARANA.
    NE GÜZEL DÜNYANIN EN MUTLU ANNESİ GİBİ HİSSETMEN KENDİNİ.
    MESAJIN İÇİN TEŞEKKÜRLER.

  15. #15
    Üye
    Oya Tekin Avatarı

    Üyelik Tarihi
    14.07-2004
    Son Giriş
    Saat
    Yaşadığı Yer
    İzmir
    Mesaj
    567
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Panthera: hafif, agresif ve zarif aktif tekerlekli sandalye...
    Nida hanım duygularınızı çok iyi anlıyorum.Anne olmak bambaşka bir şey.Biz dört kardeşiz ve benim anneminde ne yazıkki üç çocuğu engelli.Babamda böbrek hastası.Yani kısacası bir yada üç önemli olan engelli doğmaları ve engelli olmaları değil.Onlara vereceğimiz kazanımlar.Güçlü olabilmelerini hayatlarını sizler yokkende yapabileceklerini öğretmek.En güzelide sevgiyi en iyi şekilde verebilmek.Sevginin yapamayacağı hiç birşey yoktur.Yıllar önce otistik bir çocukla ilgili bir flim izlemiştim.Anne ve babanın çocuklarına inançları ve verdikleri sevgiyle o çocuk konuşmayı başarmıştı.Sevgimizi verelim yeter diyorum.Ki siz bunu fazlasıyla göstermişsiniz,göstermektesinizde.Sizi ancak sizin gibi yaşayanlar anlar.Başkalarından zaten beklemeyin anlaşılmayı.Siz doğrularınızı bilin yeterli.Acımak biz Türk toplumunun zaten yapısında fazlasıyla var olan birşeydir.Çoğuz zaman sevgiyle acımayı karıştırırız.Bu yüzden hiç isyan etmeyin yanlız değilsiniz.Bizler yanınızdayız ve sizi anlıyoruz.Çocuklarınızı kocaman sevgiyle öpüyor kucaklıyorum.




Sayfa 1 / 2 12 SonSon