Toplam 3 mesajın 1-3 arasındakiler
Buraya tıklayarak yazıları büyültebilirsiniz Buraya tıklayarak yazıları küçültebilirsiniz
  1. #1
    Üye
    thenarutardd Avatarı

    Üyelik Tarihi
    26.02-2016
    Son Giriş
    01.03-2016
    Saat
    22:54
    Yaşadığı Yer
    Ankara
    Mesaj
    1
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    STAR, dünyanın en güvenli, en sağlıklı, en konforlu ve en dayanıklı tekerlekli sandalye minderi.
    19 yaşında bir erkeğim, işitme engelliyim, bildiğim kadarıyla kayıp oranı %80'lere kadar var. Amerika doğumluyum orada 7 yaşıma kadar kalıp yaklaşık 13 senedir Türkiye'de yaşıyorum. Ailem ayrı. Mezunum, dershaneye gidiyorum, tekrar üniversite sınavına hazırlanıyorum bu sene, geçen sene girdiğimde kazanamadım puanım yetmedi. Üstümde büyük bir yük kulaklarımın duyamaması. Eğitim hayatım ve sosyal hayatımda büyük bir etkisi var ve en önemlisi de kişiliğimde. Eğitim hayatıma gelelim, normal bir öğrenciymiş gibi okula gitmeme rağmen derste hocaları anlayamadığım ve bu yüzden dersleri tam olarak öğrenemediğim fazlasıyla oldu ve oluyor, lisede dersleri adam gibi öğrenemedim derste ve bu yüzden çalışma alışkanlığımı da kazanamadım, şimdiyse zorlanıyorum üniversiteye girmeye çalışıyorum. Sosyal hayatıma gelelim şimdi de, bu da beni insanların bana çok uzak olmalarına sebep oldu, neden? Çünkü iletişim kurmakta çok zorlanıyorum, insanları duyuyorum ama söylediklerini anlayamıyorum tam olarak çoğu zaman. Sürekli ha? anlamadım? tekrar eder misin? demek de hiç hoşuma gitmiyor neredeyse nefret ediyorum açıkçası çünkü karşımdakini yoruyormuşum gibi geliyor. Sürekli komik duruma düştüğüm oldu kulaklarım yüzünden okul hayatımda sosyal hayatımda, insanlar gülmüştür ne kadar kulaklarımın durumun bilseler de bilmeseler de. Düzgün konuştuğum tek bir kişi bile yok şu an abartısız söylüyorum, önceden oldu ama fazla hayatımda durmadılar hiç hal hatır soran olmadı benle konuşan olduysa o da sırf bir istediği için bana ulaşmaya çalışmasındandır. Hayatımda 5 defa sevgilim olmuştur, ilişkileri ciddi düşünen birisiyim, en son olan ki ilişkim en ciddiye yakın olanıydı ama o da benim için iyi olan bir ilişki değilmiş ve bu yüzden kendim bitirdim ilişkiyi 1 ay önce. Insanın sadece sevgilisi olması da yetmez tabi, bir çevresi, arkadaşları olmalı. Benim sadece sevgilim vardı ama aşırı yalnız hissediyordum yine de. Şimdi arkadaş kısmını geçtim diyelim ki, sevgili konusunda ne yapacağım peki? Hani insanlar sosyal ortamlarda tanışırlar konuşurlar vakit geçirirler sonra yakınlaşırlar ya, ben onu yapamıyorum çünkü duyamıyorum insanları, peki nasıl benim için doğru olan kişiyi bulmak istiyorken bulabileceğim bu durumda? Çok düşünüyorum bu konularda ve bunalıma giriyorum. Ailemle kulaklarım konusunda konuşmaya çalıştığımda babam beni anlamıyor bahane yaptığımı düşünüyor eğitim hayatımda bu yüzden başarılı değilim diye söylediğimde ona, annem ise beni anlamaya çalışıyor ama pek bri şey diyemiyor nasıl bir durum olduğunu bilmediği için. Kulaklarım yüzünden çok negatif bir insanım ve buna rağmen hayata, birçok şeye pozitif bakmaya çalışıyorum ama yorucu oluyor bilmiyorum. Hayatımda mutlu değilim, mutlu olmaya çalışıyorum ama mutlu değilim. Çok soyut hissediyorum kendimi ailemden başka konuştuğum hiçkimse yok, gittiğim dershanede sınıftaki arkadaşlarla da konuşmuyorum çünkü onların dediklerini anlamadığım için. Üniversiteyi kazanmanın anlamı ne diye sorgulamaya başladım kafamda, yani düşünün derste hocanın söylediklerinden neredeyse hiçbir şey anlamıyorum, neden derse giriyorum ben o zaman? Üniversitede dersleri nasıl anlayacağım gibi şeyler ile sorgulamay başladım, geçen sene kazanamadığımda babam beni açıköğretime ikna etmeye çalışmıştı ama ben istememiştim. Şimdi ise bunları bu sene farketmeye başladığım için açıköğretimin benim için uygun olacağını düşünüyorum, evet o zaman da ortam olmaz konuşcak kimse olmaz ama ben zaten konuşamıyorum kimseyle ortam olsa da. Kendimi yırtıyorum üniversiteye girmek için burada ama üniversiteyi sırf kulaklarım yüzünden yapamayacağım diye neden uğraştığımı sorgulamaya başladım.
    Söylediklerimden kısası, hayatımdan mutlu değilim, çok soyut hissediyorum kendimi, yalnızım, depresyondayım. Benim gibi kulakları az duyan ve benim yaşımda olan arkadaşlara sormak istiyorum, siz eğitim hayatınızda nasıl çalışıyorsunuz, nasıl pozitif kalabiliyorsunuz, düzgün bir sosyal hayatınız var mı? Nasıl oldu?
    Okuyan herkese teşekkür ederim...

  2. #2
    Ahmedkilicc
    Misafir Üye
    Ahmedkilicc Avatarı

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    baştan sonuna kadar okudum hepsini çok iyi anlayabiliyorum ne hissettiğini kardeşim.Açık öğretimdense örgün okumanı tavsiye ederim sonuçta insanlarla beraber çalışacaksın belki toplantı yapacaksın yönetici olacaksın belki bir kurum müdürü o yüzden ilk tercihin örgün olmalı. ve haline şükretmelisin hiç duyamasaydım deyip şu an ki durumunda yapacabileceğinin en iyisini yapmaya çalış insanlara ayak uydurma onlar bir süre sonra sana ayak uydurmaya başlayacaklar. benim yaşadığım yerde 35 yaşında kura ile memur olmuş bir işitme engelli var hiç duymuyor ilk başlarda kafa selamıyla selamlaşmaya başladık sonraları kağıda yazdık sonra alfabeyi öğretti bana sonrasında ben alfabeden elimle yazıyordum o da işaret dilindeki karşılığını gösteriyordu şimdi sorarsan işaret dilini öğrendim sokakta avm de görünce bir işitme engelli birisini başlıyoruz konuşmaya. ve o bahsettiğim abiyle görüntülü konuşuyoruz dışarı çıkıyoruz geziyoruz ankarada gitmediğimiz yer kalmadı bir işim olduğunda bunu arıyorum geliyo hep neşeli ve halkla ilişkiler uzmanı biriyle tanıştım otelde çalışıyor 5 bin lira maaşı var ve adam işitme engelli hiç konuşmasa da insanları gülüp geçiriyormuş. bu bahsettiğim abi son zamanlarda eğer seninle tanışmasaydık öğrenmeseydin işaret dilini istifa edip gidecektim sayende sevdim burayı dedi o yetiyor bana. sana diyeceğim bir kamlumbağa topluluğu sürekli bi dik dağa çıkmaya çalışıyormuş herkes çıkmayı deneyen için yapamazsın edemezsin deneyen herkes ölüyor sende ölürsün diyormuş bir gün bir kamlumbağa çıkmayı denemiş herkes yapamazsın çıkma ölürsün demiş umursamaz şekilde çıkmış ve inince herkes tebrik ediyor ama tepki yok sağırmış kamlumbağa çocukca gelsede mutlu olmaya bak pozitif düşün kötü onca lafı işitmedin mesela bu zamana kadar herkesin söylediğine kulak asmıyosun bunlar büyük nimet

  3. #3
    Üye
    shukufe Avatarı

    Üyelik Tarihi
    20.01-2007
    Son Giriş
    Saat
    Yaşadığı Yer
    ankara
    Mesaj
    5.454
    Alınan Beğeniler
    114
    Verilen Beğeniler
    168

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Panthera: hafif, agresif ve zarif aktif tekerlekli sandalye...
    isitme engelliyseniz hayata cok ciddi kati bakmayacaksinizbiraz piskinlik yapmanin size hicbir zarari olmaz faydasi olur
    duymasanizda oyle herbi seyi duymuyor degilsinizdir dikkatli olun atik olun insanlarin yuzune dudagina iyi odaklanin cogu konusulani anlarsiniz
    okul icin basarisizlik bahanesine siginmaktansa cok okuyun cok dusunun birkac arkadasiniz olsun onlardan not alir duyanlardan daha cok calisarak onlardan basarili bile olabilirsiniz
    isitme kayipli birtek siz olmadigini dusunun oyle basarili leb demeden leblebiyi anliyan her tuttugunu koparan dunya sagir var dunyadayeterki yilginlik isin kolayina kacma kendine acima olmasin insanda