Sayfa 3 / 4 İlkİlk 1234 SonSon
Toplam 58 mesajın 31-45 arasındakiler
Buraya tıklayarak yazıları büyültebilirsiniz Buraya tıklayarak yazıları küçültebilirsiniz
  1. #31
    Üye
    manolyam Avatarı

    Üyelik Tarihi
    07.04-2005
    Son Giriş
    13.09-2006
    Saat
    20:39
    Yaşadığı Yer
    istanbul
    Mesaj
    13
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    STAR, dünyanın en güvenli, en sağlıklı, en konforlu ve en dayanıklı tekerlekli sandalye minderi.
    Sanırım kabullenmek işleri hallediyor benim bedensel bir engelim yok şimdilik diyorum gelecek günlerde ne olur ne görürüm bilmiyorum bu güne şükür ederim.
    Yalnız genetik rahatsızlığım var Akdeniz Ateşi denilen illet çocukluğumdan beri sürekli bu hastalık yüzünden sorunlar yaşadım belki engelleri olan arkadaşlardan daha çok acı çektim üzüldüm çünki bu hastalığı dokotorlarda bilmiyorlardı sürekli farklı ilaçlar kullanıyordum romatizma, kansızlık, kalp, vs.vs.vs. bir dolu organı bozuyor.
    Sonunda tesadüfen rahatsızlığım keşfedildi apandis ameliyatı oldu aynı şikayetler hastaneye gidipte bana gene apantis ameliyatı denilene kadar bende apandisit yok dememe rağmen ameliyathaneyi hazırlıyorlardı kaçtım bende hastaneden :=)) ondan sonra gittiğim dr. Bunu duyunca akdenizden şüphelendi tes sonuçları ortaya çıktı.
    Yıllarca birlikte yaşadığım hastalığı kabullenmem 1 yılı aldı. Bana anlatılanlar sanki kısa sürede tası tarağı toplayıpta diğer tarafa göç edecekmişim gibiydi kabullenmediğim buydu zaten baktımki otur bekle ki ölüm gelsin olmuyor inadına mutlu yaşamaya başladım.
    Neden mi bu hastalık beni birkere götürüp getirdi hani gitmek mi kalmak mı çizgisi vardır ya ben yaşadım o anı aslında güzeldi bu bana sunulan ikinci şans dedim ve inadına çok mutlu yaşamaya başladım.
    Kabullenmek ve herşeye rağmen dik durup yaşamak bence güzel .

  2. #32
    Üye
    atmaca58 Avatarı

    Gerçek Adı
    Harun
    Üyelik Tarihi
    22.01-2005
    Son Giriş
    16.12-2015
    Saat
    22:51
    Yaşadığı Yer
    Sivas
    Mesaj
    118
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Benim Alışmam kolay oldu ama insanlar ilk gördüklerinde sarhoş teşhisi koymasalar herşey daha güzel olacak

  3. #33
    Üye
    kardelen39 Avatarı

    Üyelik Tarihi
    08.02-2005
    Son Giriş
    02.12-2008
    Saat
    14:03
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    114
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Engelliliği kabullenmek için 25 yıl bekledim. Ne zaman Türkiye Sakatlar Derneği'ne yolum düştü. İşte o zaman özgürlüğe kanat çırptım. Dernekte eşimle tanıştım. Bana kendimi kabullenmeyi, sakatlığın yaşama katılmak için engel olmadığını o öğretti.

    Ondan çok şey öğrendim. Hoşgörüyü, sevgiyi, insanın kendisini sevmesinin insanları sevmek için bir başlangıç olduğunu, yaşamı kendi merkezimize almamamız gerektiğini...

    Şimdi... Bu yolda beraber yürüyoruz. Yürümek ortak amaçlara... Yürümek engellerin üstüne... Beklemek... Beklemek birşey yapmamak demektir.

    Artık beklemiyorum. Ben egosunu yıkarak biz olmaya doğru yol alıyoruz.

  4. #34
    Üye
    bayke Avatarı

    Gerçek Adı
    Kemal
    Üyelik Tarihi
    06.04-2005
    Son Giriş
    07.02-2009
    Saat
    15:10
    Yaşadığı Yer
    İSTANBUL/Beykoz
    Mesaj
    756
    Alınan Beğeniler
    1
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    kurbağalarla yapılan bir deney vardır kurbağayı soğuk suyla dolu bir kazana atarlar ,hayvan neşeyle yüzer...kazan hafif hafif ısıtılır..kurbağacık sıcağa alıştıkça gevşer..su kaynama noktasına gelir..farketmez kurbağa ve haşlanır pişer.
    Ben de öyle oldum dostlar.kaza geçirdiğimde boyundan aşağı hareketlerim sıfırdı..yıllar içinde yavaş yavaş milim milim hareket geri geldi ve biyerde durdu sonra gerileme başladı..tam bir çan eğrisi grafiği izledi yani. zaman beni olgunlaştırdı pişirdi.
    gelişim durduğun da ben durumuma alışmıştım artık.
    Eski fotoğraflarım olmasa "o" günleri yaşadığım hiç aklıma bile gelmez.
    Sanki engelli doğmuş gibiyim.
    Ama yalan yok 27 yaşında sakat kaldım ve o yaşa kadar -kendi çapımda - yemediğim halt kalmadı. şimdi geriye dönüp baktığımda keşke sağlamken şunu da yapsaymışım dediğim hiç bi şey gelmiyor aklıma. yani geçmişe yönelik bir özlemim yok. bazen sıkılıp bunaldığım olur, o zaman kendime "ulan her bi boka sahipken de sen bunalımlar sıkıntılar yaşıyordun, otur kıçının üstüne " derim.
    Hani hoca Nasrettin eşeğine binerken düşmüş ve yerden kalkerken "hey gidi gençlik heey" demiş. Bakmış etrafında onun düştüğünü gören kimse yok ,kendi kendine söylenmeye başlamış " biz senin gençliğini de biliriz"
    Mutluluk yada iç huzuru diyelim HAYALLERİNİZİN OLANAKLARINIZLA SINIRLI OLDUĞUNU KABUL ETTİĞİNİZDE GELİR. ama olanaklarınızı geliştirip hayallerinizi zenginleştirebilirsiniz. Ben asansörlü bir ev için 15 yıl çalıştım, didindim intihar aşamasına bile geldim ama pes etmedim ve sonuç aldım..şimdi hem bahçeden apartman kapısına çıkan özel asansörüm var hem de içerde bi tane. kazadan 15 yıl sonra sahip olduğum ev bana öyle uygun ki , tanrıya bi sipariş formu verseydim bu kadar uygununu talep etmeyi düşünemezdim derim.
    yine bilinen bir kurbağa hikayesiyle bitireyim:
    iki kurbağa bi süt fıçısına düşerler ,biri biraz çırpınır bakar ne yapsa etse çıkamayacaktır o fıçının içinden ve kendini bırakır..boğulur. diğeri umutsuzca çırpınır, saatler ve belkide günler boyu. sonunda fıçının içindeki sütün üstünde kalın bir kaymak ve yağ tabakası oluşur. ordan destek alarak sıçrar atar kendini dışarı.

  5. #35
    Üye
    Yusuf Özbek Avatarı

    Üyelik Tarihi
    04.09-2004
    Son Giriş
    12.05-2014
    Saat
    20:44
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    12
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    6 yıl geçti ama bu konunun "bazen " bana hala zor geldiği oluyor.Okuduğum öykülerinizde,hemen herkezin ailelerinin yardımcı olduklarını gördüm.İşte bu noktada ben çok yalnızlık çektim.Kaza sonrası,hastanelerde yıllarca yatarak tedavimde yanımda hiç kimsem olmadı.Annem bile uzak durdu benden,hele kardeşim,beni görünce notre dam ın kamburunu görmüş gibi nereye kaçacağını bilemiyordu.
    Tek tesellim Baykenin dediği gibi o yaşıma kadar hayatı deli dolu yaşamış olmamdı.Ama ben biraz aç gözlüyüm galiba,hala yaşanacak çok güzel şeyler olduğuna inanıyorum.Hayatı,yaşamayı çok seviyorum.Sıcacık bir ilgi,gülümseyen menfaatsiz bir bakış bile beni mutlu ediyor.Burcumun özelliğimidir nedir,içimde dinmeyen bir enerji,ve bir türlü büyümeyi öğrenemeyen bir ruhum var.Hep sıradışı olmaya özen gösterdim.Sürü güdüsüne tepki verdim.Bu halime bakıp hadi oğlum gene kimselere benzemiyorsun deyip,bacağımın geriye kalan kısmını okşayıp,olsun bu kadarda olsan seni seviyorum diyebiliyorum.Mutluyum,adı kendinle barışmakmı nedir bilemem ama,inanın ,inadına mutluyum..
    İzmir gezisine katılanlar belki farketmişlerdir,,,varmı benim kadar eğlenen...

    Hepinizi çok seviyorum.. Yusuf R özbek

  6. #36
    Üye
    Baris Gurol Avatarı

    Gerçek Adı
    Barıi
    Üyelik Tarihi
    10.03-2005
    Son Giriş
    24.11-2005
    Saat
    17:08
    Yaşadığı Yer
    Ankara
    Mesaj
    176
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    bayke ve Yusuf Ozbek'in yazilarini begendim. Hem mutlu, umutlu hem de egitici buluyorum yazdiklarini.

    Ben de seni cok sevdim Yusuf abi. :P Izmir gezisinde seni daha yakindan taniyabildigim icin de memnunum, gerci bana anlattiklarinla beni ufak capta soklara itmistin.. Ara sira ozel mesajlarina bak ama oldu mu, sana attigim mesajlari gormuyorsun bile, gerci simdi zaman asimina ugradi yazdiklarim, neyse..

    bir buyugumuzden alinti yaparak bitireyim;

    Alıntı Alıntı Yapılan Kişi: bayke
    Mutluluk yada iç huzuru diyelim HAYALLERİNİZİN OLANAKLARINIZLA SINIRLI OLDUĞUNU KABUL ETTİĞİNİZDE GELİR.

  7. #37
    Üye
    Loret Avatarı

    Üyelik Tarihi
    06.06-2005
    Son Giriş
    07.02-2014
    Saat
    21:17
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    13
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    kabullenmek güç,içinizde hala bir çocuk varsa o bunu kabul etmiyor(hangi yaşta olursanız olun)bu arada bu benim siteye ilk mesajım

  8. #38
    Üye
    bayke Avatarı

    Gerçek Adı
    Kemal
    Üyelik Tarihi
    06.04-2005
    Son Giriş
    07.02-2009
    Saat
    15:10
    Yaşadığı Yer
    İSTANBUL/Beykoz
    Mesaj
    756
    Alınan Beğeniler
    1
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Alıntı Alıntı Yapılan Kişi: Loret
    içinizde hala bir çocuk varsa o bunu kabul etmiyor(hangi yaşta olursanız olun)
    hiç unutamadığım bir olayı hatırlattınız bana. Sakat kaldığımın 3. yılı falandı bahçede bi koltukta oturuyorum..önümde çocuklar top oynuyor..top yuvarlanıp geldi tam ayağımın ucunda durdu, topa vurmak için bi hamle ettim,ayak yerinden kımıldamıyor tabii. Nasıl garip bi şaşkınlık ve hayal kırıklığına uğradığımı anlatamam. Ya da kapı çaldığında refleks olarak hamle etmek ve yerinden kalkamadığını görmek...
    Ama zamanla alışılıyo ya... 23 yıl geçti, artık ne bi topa hamle ediyorum ne de çalan kapı umurumda..!

  9. #39
    Üye
    oya Avatarı

    Üyelik Tarihi
    11.11-2004
    Son Giriş
    30.11-2008
    Saat
    13:50
    Yaşadığı Yer
    İzmir
    Mesaj
    170
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    ne kabullenebiliyor insan ne de tam anlamıyla alışabiliyor .....hani bir laf vardır 'burnumun direği sızladı ' diye , ben sadece bu sözün ne anlama geldiğini çok iyi anladım.
    Bu arada Loret aramıza hoşgeldiniz.

  10. #40
    Üye
    Loret Avatarı

    Üyelik Tarihi
    06.06-2005
    Son Giriş
    07.02-2014
    Saat
    21:17
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    13
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    anladığınızı belirten msj larınız içintşk ederim yağmur ve bayke sanırm burda herkes birbirini kolayca anlayabiliyor teşekkürler hoşbuldum

  11. #41
    Üye
    Maviş Avatarı

    Üyelik Tarihi
    28.01-2005
    Son Giriş
    02.09-2005
    Saat
    10:42
    Yaşadığı Yer
    ist
    Mesaj
    5
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Tam engelli olduğumu anlayacağım yaşlarda ne mutlu banaki TSD'ye üye oldum ve elimden geldiğince bu ortamda geçirdim vaktimi.İşte bu yüzden kendimi kabullenmem çok kolay oldu,sadece kendimi kabullenmem değil.tabiki kendimi topluma adapte etmem ve toplumun bana adapte olması konusunda da biraz çaba safettim ve sonuç çok mutlu ve çevresindeki diğer insanlara kendini kabullendirmiş bir sakat var şu an hayatta.
    Sözün kısası önce kendimi sevmeyi sonrada içindeki o tarif edilmez sevgiyi paylaştım öğrendim gerisi geliyor zaten.

  12. #42
    Üye
    Ritsos Avatarı

    Üyelik Tarihi
    31.01-2005
    Son Giriş
    20.10-2017
    Saat
    00:10
    Yaşadığı Yer
    Antalya Kaş
    Mesaj
    64
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    inanın tüm samimiyetimle söylüyorum çok çabuk alıştım çünkü benim için en önemli kayıp zaman denilen oldu çünkü giden uzuv geri gelmeycek dolayısıyla o uzvunun olmamasını odak noktası yapıp sadece ona yoğunlaşırsan zaman kaybersin birde kaderci arabesk bir bakış açısı olur ki ben çok uzağım kaderciliğe de arabesk bir yaşamda tabi o kadar güçlü ve gerçekçi biri değilim tam tersi duygusal salağın biriyim diyecğim oki çabuk kabullendim bu belki skatlığımın şu anki durmu beni çok kıstlamdığından olsa gerek her halde arkadaşlar skatlığı veya herhangi bir üzücü bir olayı ne olursa olsun kabulleniyoruz başka bir seçenğimiz yok yani en sevdiklerimizi gömüyoruz ama belli bir süre sonra kahkahalarla gülyoruz dolayısyla mecburen kabul edeceğiz başka çare yok çünkü gülmeye ihitiyacımız var tabi ağlamaya da.

  13. #43
    Üye
    engell Avatarı

    Üyelik Tarihi
    08.06-2004
    Son Giriş
    14.08-2005
    Saat
    12:16
    Yaşadığı Yer
    işte burası "80"
    Mesaj
    5
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    21 yaşındayım 20 21 yılda kabullendim...

  14. #44
    Üye
    gul Avatarı

    Üyelik Tarihi
    24.06-2005
    Son Giriş
    10.07-2008
    Saat
    11:44
    Yaşadığı Yer
    ANKARA
    Mesaj
    20
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Bu siteye yeni üye oldum. Fırsat buldukça siteye girip formları okumak, benim gibi düşünen insanların olduğunu görmek güzel. İyi ki bu siteyi keşfettim.
    Kendimi bildiğimde sakattım hala da öyle. Kabul ettim çünkü kendimle barışıktım.( Zaman zaman isyanlarım olsa da ) Arkadaşların dostların vardı. En önemlisi ailem vardı destek olan. Ben böyle de gülmeyi seviyorum.

  15. #45
    Üye
    ikinci bahar Avatarı

    Üyelik Tarihi
    23.07-2005
    Son Giriş
    06.12-2017
    Saat
    21:55
    Yaşadığı Yer
    ankara
    Mesaj
    443
    Alınan Beğeniler
    19
    Verilen Beğeniler
    27

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Panthera: hafif, agresif ve zarif aktif tekerlekli sandalye...
    sitede yeni üyelerdenim .
    inceliyorum yazdıklarınızı okuyorum,
    asla engelli olmayı kabul etmiycem ya tekrar yürümeliyim ya da
    bir ceset gibi yaşıycam,ölüm umrumda değil.
    biliyorumki,yürümem imkansız yinede boş isyanlar işte..
    offff..
    sewgiyle kalın siz.




Sayfa 3 / 4 İlkİlk 1234 SonSon