Sayfa 1 / 2 12 SonSon
Toplam 19 mesajın 1-15 arasındakiler
Buraya tıklayarak yazıları büyültebilirsiniz Buraya tıklayarak yazıları küçültebilirsiniz
  1. #1
    Üye
    merdoli Avatarı

    Gerçek Adı
    Mert
    Üyelik Tarihi
    07.01-2012
    Son Giriş
    01.10-2017
    Saat
    20:45
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    110
    Alınan Beğeniler
    5
    Verilen Beğeniler
    1

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    STAR, dünyanın en güvenli, en sağlıklı, en konforlu ve en dayanıklı tekerlekli sandalye minderi.
    Her Şeyin Başlangıcı
    1995 yılının haziran ayında dünyaya adımımı attım. Adım mı? Pardon geldim desem daha doğru olacak. Benim adım atacak bir çift ayağım yoktu ki. Çünkü o sıcak gündeki doğum beklenen bir bebeği getiren bir doğum değildi…
    O zamanlar annem bir diyaliz hemşiresi. Bana hamile olduğu sıralarda da hastanede imiş ama radyasyona maruz kalmamak için özel dikkat etmiş. Zamanla yapılan kontrollerde karnımda bir fıtık olduğu, bağırsaklarımın bir kısmının dışarda bulunduğu tespit edilmiş. Aile içinde büyük bir yıkım tabii…
    Sonra doğum günü gelmiş çatmış… Karnımdaki fıtık hemen ameliyat edilmesi gerektiği için sezaryen gerçekleştirilmiş fakat düşünsenize doktor bebeği(beni) bacağından tutup çekmek için elini içeri sokuyor ve eline gelen sadece sıska bir bacak uzantısı. Açıkça söylemek gerekirse doktorun ne tepki verdiğini merak ediyorum. Yüzü ne haldeydi? Aileme ne söyledi? Annemin ilk tepkisi ne oldu?... (Hepsi benim için hala bir merak konusu. Çünkü annemle bu konuyu hiç uzun uzadıya konuşamadık. Bazı girişimlerim olduysa da annemin fazla konuşmak istemediğini anlayınca fazla üstelememeye karar verdim.)
    Devam etmek gerekirse ortaya sağ ayağı ampute, sol ayağı fazla gelişmemiş, eksik parmaklı ve ufak bir karın ‘fıtığı’ olan bir bebek çıkmış o karanlık yerden. Bunun en ilginç tarafı ise bu durumun tam bir sürpriz içinde oluşması. Yapılan onca ultrasonda bunlardan sadece fıtığın görülmesi. Sonrası ise hemen kuvöz, devamında sayısız ameliyatlar, çok uzun sürmesede çok küçükken bir süre psikolojik tedavi süreci, (şimdilik)hayat boyu kullanılacak bir protez…
    İşte benim başlangıcım bu. Daracık bir kuvözde başlayan hayatta kalma mücadeleme bugün 17 yaşında bir lise öğrencisi olarak devam ediyorum. Ama merak etmeyin, bugün koşuyorum, yüzüyorum, okuyorum… Kısaca "normal"lerin yapabildiği her şeyi yapabiliyorum. Onlardan farklı olarak sadece kalkınca protezimi takıp yatarken çıkartıyorum…



    Peki senin hikayen nedir?

  2. #2
    Üye
    boodi Avatarı

    Gerçek Adı
    bülent
    Üyelik Tarihi
    05.03-2010
    Son Giriş
    21.05-2017
    Saat
    10:30
    Yaşadığı Yer
    izmir
    Mesaj
    505
    Alınan Beğeniler
    2
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    bunu gazetede haber niyetine okuam bu kadar etkilemzdi beni yazım uslubun çok farklı ve dokunaklı üzücü bir durum sana öncelikle sağlık ve sabır diliyorum

    bana gelince benim bir hikayem yok ama oğlumun ender rastlanan bir hikayesi var o heniz11 yaşında ilk fırsatta onun adına yazarım hikayesini

  3. #3
    Üye
    merdoli Avatarı

    Gerçek Adı
    Mert
    Üyelik Tarihi
    07.01-2012
    Son Giriş
    01.10-2017
    Saat
    20:45
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    110
    Alınan Beğeniler
    5
    Verilen Beğeniler
    1

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Oğlunuzun hikayesini dinlemeyi çok isterim. Çekinmeyin anlatın lütfen. Burada paylaşalım başlangıçlarımızı...

    Hadi ama kimsenin anlatacak bir şeyi yok mu?

  4. #4
    Üye
    MeTePe Avatarı

    Gerçek Adı
    Hastalık Sormayın
    Üyelik Tarihi
    24.02-2010
    Son Giriş
    Bugün
    Saat
    15:46
    Yaşadığı Yer
    Ankara
    Mesaj
    4.662
    Alınan Beğeniler
    543
    Verilen Beğeniler
    151
    Blog Mesajları
    1

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Kendi hikayene bu kadar hakim olman çok güzel bir nitelik Mert. Gerçekten yaşından daha büyük bir olgunluğa sahipsin.

    Annenin bu durumu konuşmak istememesi doğal. Her anne doğum sırasında doktora/ebeye "parmakları falan tamam mı?" diye sorar. Buna benzer durumlar da oldukça sık görülür. Sen bu süreci başarıyla aşmışsın.

    Daha parlak ve güzel bir gelecek dilemekten başka yapacak bir şey yok.

  5. #5
    Üye
    merdoli Avatarı

    Gerçek Adı
    Mert
    Üyelik Tarihi
    07.01-2012
    Son Giriş
    01.10-2017
    Saat
    20:45
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    110
    Alınan Beğeniler
    5
    Verilen Beğeniler
    1

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    İyi dilekleriniz için teşekkürler, onca şeye rağmen anlayamadığım tek nokta ona prof doç ve uzmanın beni ultrason yağmuruna tutmasına rağmen sadece karnımdaki fıtığı görmüş olmaları. İnsan düşünmez mi kardeşim bu bebeğin fıtığı var bakalım her yeri tam mı ?

  6. #6
    Üye
    MeTePe Avatarı

    Gerçek Adı
    Hastalık Sormayın
    Üyelik Tarihi
    24.02-2010
    Son Giriş
    Bugün
    Saat
    15:46
    Yaşadığı Yer
    Ankara
    Mesaj
    4.662
    Alınan Beğeniler
    543
    Verilen Beğeniler
    151
    Blog Mesajları
    1

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Bu o kadar kolay değil ki... Senin doğduğun dönemde USG cihazları çok hassas değildi. Ayrıca 5-6 aylık olana kadar bir bebek fare yavrusu kadar bir şeydir. Öyle fotoğraf gibi bakıp görmek mümkün değildi. Şimdi tabi ki bu teknoloji çok ileri noktada... Buna rağmen doğuma kadar tespit edilemeyen şeyler olabiliyor.

    Yine de, haklısın tabii... bir sürü uzmanın baktığı ultrasonlarda da bir şeylerden şüphelenmeleri gerekirdi diye düşünüyor insan. Ama şüphelenseler de yapacak bir şey yok ki.. Yine doğum beklenecek mecburen.

  7. #7
    Üye
    merdoli Avatarı

    Gerçek Adı
    Mert
    Üyelik Tarihi
    07.01-2012
    Son Giriş
    01.10-2017
    Saat
    20:45
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    110
    Alınan Beğeniler
    5
    Verilen Beğeniler
    1

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Haklısınız tabii... Gerçi görüntüleseler de mutlak son kaçınılmaz olduğu için bir şey farketmeyecekti gerçi. Belki ailemin geçirdiği şok daha hafif olabilirdi ama.

  8. #8
    Üye
    çaça Avatarı

    Gerçek Adı
    çağlabüşra karabulut
    Üyelik Tarihi
    15.09-2012
    Son Giriş
    29.10-2017
    Saat
    19:48
    Yaşadığı Yer
    ankara
    Mesaj
    51
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    normal insanların yapabiildiği şeyleri yapmak,güzel.bunun için şükretmelisin.

  9. #9
    Üye
    merdoli Avatarı

    Gerçek Adı
    Mert
    Üyelik Tarihi
    07.01-2012
    Son Giriş
    01.10-2017
    Saat
    20:45
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    110
    Alınan Beğeniler
    5
    Verilen Beğeniler
    1

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Geceleri yastığa başımı koyduğumda attığım her adım, aldığım her nefes için şükrediyorum zaten

  10. #10
    Üye
    çaça Avatarı

    Gerçek Adı
    çağlabüşra karabulut
    Üyelik Tarihi
    15.09-2012
    Son Giriş
    29.10-2017
    Saat
    19:48
    Yaşadığı Yer
    ankara
    Mesaj
    51
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    çok çok iyi yapıyorsun) allah yardımcın olsun.

  11. #11
    Üye
    merdoli Avatarı

    Gerçek Adı
    Mert
    Üyelik Tarihi
    07.01-2012
    Son Giriş
    01.10-2017
    Saat
    20:45
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    110
    Alınan Beğeniler
    5
    Verilen Beğeniler
    1

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Hepimizin, hepimizin...

  12. #12
    Üye
    buyucu Avatarı

    Üyelik Tarihi
    05.10-2010
    Son Giriş
    Bugün
    Saat
    18:12
    Yaşadığı Yer
    istanbul
    Mesaj
    2.360
    Alınan Beğeniler
    33
    Verilen Beğeniler
    13

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Alıntı Alıntı Yapılan Kişi: MeTePe Mesajı Gör
    Her anne doğum sırasında doktora/ebeye "parmakları falan tamam mı?" diye sorar. Buna benzer durumlar da oldukça sık görülür. Sen bu süreci başarıyla aşmışsın.
    Gülümseyemeden edemedim.

  13. #13
    Üye
    merdoli Avatarı

    Gerçek Adı
    Mert
    Üyelik Tarihi
    07.01-2012
    Son Giriş
    01.10-2017
    Saat
    20:45
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    110
    Alınan Beğeniler
    5
    Verilen Beğeniler
    1

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    İyi dilekleriniz için teşekkürler Melek Hanım

  14. #14
    Üye
    zeynep012 Avatarı

    Gerçek Adı
    zeynep
    Üyelik Tarihi
    02.01-2011
    Son Giriş
    28.05-2015
    Saat
    02:07
    Yaşadığı Yer
    k.maraş
    Mesaj
    45
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    benim hikayem . 94 dogumluyum ve dogdugumda birşey fark edilmemişti . ancak 1 yaşına gelince annem belim de bi egrilik oldugunu fark etti doktora gittigin de amaliyat kararım alınmıştı 2 yaşında olacaktım amaliyatı . ve hastalıgım skolyozdu . bu zamanda kadar 5 riskli amaliyat geçirdim ama bir amaliyatm cok gecikti gidemedik hastaneye nedenini sorarsanız . maddi durum . eved ailem yemeyip içmeyip beni tedavi ettirdiler onları cok seviyorum iyiki böyle bir annem ve babam var .

    şmdi 19 yaşındayım bi amaliyatmın gecikmesi sonucu platin cıkarıldıktn sonra kifozum oldugu belirlendi nefesim daralıyordu uyuyamıyorum cihaz kullanmam şarttı .

    ama herşeye ragmen mutlu olmasını biliyorum . asla isyan etmedm . nden ben demedim . çünkü allahın taktiriydi sorgulayamazdm . böyle yaşamayı kabulleneceksin üzülmek bi işe yaramıyor daha beter hastalıklar artıyor . siz ne olursa olsun asla isyan etmeyin hep şükredin sabır diyin . unutmayın ki her insan bir dertile sınanır bu hayatta ve senin yapman şkretmek ve ve sabırlı olmak .

    ben zaman zaman umudugumu kaybetsemde cok şkr kendimi kısa sürede topluyorum . eved normal insanlar gibi deilm ancak cok daha fazla şeyler yapabiliyorum . onlaın beceremedklerini beceriyorum .

    çok şükür ben yinede mtluyum . allah herkesin yardımcısı olsn .

  15. #15
    Üye
    Nurliva Avatarı

    Üyelik Tarihi
    18.10-2011
    Son Giriş
    19.04-2014
    Saat
    23:16
    Yaşadığı Yer
    ...
    Mesaj
    2
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Panthera: hafif, agresif ve zarif aktif tekerlekli sandalye...
    Merdoli... sen pırıl pırıl bir geleceksin hem de tepeden tırnağa. yaşıtların ergen bunalımlarındayken senin bu konuda bu kadar duru bir üslupla, takılmadan, teklemeden konuşabilmen bu kadar net ifade edebilmen çok hoşuma gitti. engelli olmayan insanlardan "normal insan" diye bahseden kendini ötekileştirmiş tüm engellilerin de senin kadar normal olmasını dilerim. yolun açık ve aydınlık olsun daima...




Sayfa 1 / 2 12 SonSon