RUHUMA YAPIŞMIŞ KALEMİM

Aslında ben kalemden ziyade silgi olmak isterdim
Yazmak çare değil geçmişe
Ben her şeyi silip atmak isterdim
Uzun ve devrik cümleler kursam da
Ne kadar şık durur ki geçmişim üstümde
Acılarım yarım ve saklı kalmışlarım pot yapmaz mı üzerimde
Gözyaşlarım mürekkep olup satırlara aksa
Kalbimin kırıklarından hüzünlü bir kaç cümle sızsa
Kanadı kırık ruhum korkularını dökse kağıda
Neye fayda ..

Hem de her şeyi bir bir silmek varken
Hiç olmamış hiç yaşanmamış gibi saymak varken
Ben neden kalem olup biraz daha kanatıyorum içimi
Neden yazmak yerine bende sadece okumuyorum diğerleri gibi
Ama canımı yaksa da geçmişim benim
Hem bedenim yaşamaktan çok yazmaya aşina sanki
Ruhuma yapışmış kalemim
Yazmazsam tükenir gider nefesim
Ben yazdıkça varım ..
Noktayı koyarsam biterim ..

Burhanettin ÖZTEKİN