Sayfa 1 / 2 12 SonSon
Toplam 24 mesajın 1-15 arasındakiler
Buraya tıklayarak yazıları büyültebilirsiniz Buraya tıklayarak yazıları küçültebilirsiniz
  1. #1
    Üye
    hashikio Avatarı

    Üyelik Tarihi
    31.08-2010
    Son Giriş
    23.08-2016
    Saat
    15:38
    Mesaj
    11
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    STAR, dünyanın en güvenli, en sağlıklı, en konforlu ve en dayanıklı tekerlekli sandalye minderi.
    merhaba arkadaşlar,

    benim 16 yaşında otistik bir kardeşim var. bakımı çok zor olduğu için bir bakım evine yerleştirmek istiyoruz.
    acaba izmir'de bildiğiniz bir bakım evi var mı?

  2. #2
    Üye
    ayhanimsun Avatarı

    Gerçek Adı
    AYHANIM SUN
    Üyelik Tarihi
    16.10-2010
    Son Giriş
    17.09-2014
    Saat
    14:46
    Yaşadığı Yer
    istanbul
    Mesaj
    5
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    İyi günler, Allah size sabır ve kolaylık versin diyerek başlıyorum. Bir kaç sorum olacak çocuğun durumu hakkında.
    1- Otizm tanısını kaç yaşında koydular?"
    2- Tanıyı koyan doktoru kimdi?
    3- Otizmden başka bir tanı da var mı? Yoksa sadece otistik gelişim bozukluğu teşhisi mi var?
    4- Konulan teşhis durumu oransal olarak nasıl ifade ediyor? (yüze 70? 8o?)
    5- Herhangi bir tedavi ya da eğitim süreci oldu mu? Oldu ise ne gibi çalışmalar yapıldı?
    6-Anne babası sağ mı? Özellikle annenin çocuğa ilgisi nasıl?
    7-Kullandığı ilaç varsa nedir?
    8-Özellikle İzmir engelli çocukların eğitimi konularında çok gelişimiş merkezlere sahip gibi görünüyor, bu kurumlardan destek aldınız ya da istediniz mi?
    Belki çok soru sordum ama ben de İzmir de otistik ve bu yaşlarda bir çocukla ilgiliyim. Ben, engelli çocuklarla bedensel terapi çalışmaları yapan bir eğitmenim. Elimden gelse O na yardımcı olmaya çalışacağım. Ama annesi izin vermiyor ve böylelikle çocuk kısıtlı durumunda hayata devam ediyor. Bu platforma üye olma nedenim de engelli çocukların eğitimi ile ilgili deneyimleri izlemek ve bu deneyimlerden akademik eğitim anlamında bir bilgi kaynağı olarak istifade etmek. Bu sorularımı cevaplamanız mümkün olursa belki yazışarak deneyimlerimi aktarabilir ve belki de kardeşinizin gelişimine faydalı olabiliriz. Sevgiyle kalınız.

  3. #3
    Üye
    hashikio Avatarı

    Üyelik Tarihi
    31.08-2010
    Son Giriş
    23.08-2016
    Saat
    15:38
    Mesaj
    11
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    1.7 yaşındaydı.daha önceden beri varmış ama biz anlamamışız maalesef.okuluna gelen müfettiş zekasıyla ilgili bi sorunu olduğunu fark etmiş.
    2.onu bilmiyorum.çok doktor gezdi açıkçası.
    3.beyninin arkasının gelişmediği söylendi.bi de epilepsi.
    4.%88di galiba.
    5.önce normal bi okulda özel bi sınıfa gitti.başka engelleri olan çocuklarla beraber yani.sadece engellilerin gittiği bi eğitim kurumuna gitti.en son sadece otistiklerin gittiği bir eğitim kurumuna gitti.yakın zamanda babam vefat etti.bunun ardından denizli'de engellilerin olduğu duruhan bakım evi'ne gitti.
    6.babam 2 ay önce öldü.ama kardeşim burdayken o da sağdı.annem de sağ.annem de biraz depresif bir kadındır açıkçası.kardeşime karşı sert davrandığı zamanlar olmuştur davranışlarına tahammül edemediği durumlarda.son dönem kötüydü özellikle.ama sadece annemin davranışlarından bahsetmiyorum.kardeşim çok sinirliydi.verilen ilaçlardan galiba.tofranil ve cedrina kullanıyomuş son dönemde.onun dışında çok ilaç değiştirdi diye biliyorum.son dönem babam da çok sinirliydi.onu zaptetmeye çalışırken onun da sinirleri gerildi.bakım evinde ilaçlarını değiştirmişler.görmeye gittiğimizde çok sakindi.ama ilaçların ne olduğunu bilmiyorum.
    7.ilaçları çok değişti.demin de söyledim.benim hatırladıklarım başlarda prozac,sonra uzunca bi süre risperdal kullandığı.onun haricinde antipsikotikler de var galiba.çok ilaç değiştirdiği için en son tofranille cedrina.
    8.izmir gelişmiş bir yer ama bizim aradığımız bakım evi uygun bi ücret taleb etmeli.hatta şöyle söyliyim.denizli'deki bakım evinin masraflarını devlet karşılıyo.bu yüzden sadece kardeşime bağlanan engelli aylığını oraya veriyoruz.ek olarak bir şey vermiyoruz.izmir'de devletin bakım evi 18 yaşından küçükleri almıyor.kardeşim 16 yaşında.18'e girmesini bekliyoruz o yüzden.sonra izmir'e aldırmak istiyoruz.
    durum bu.teşekkürler ilginiz için

  4. #4
    Üye
    ayhanimsun Avatarı

    Gerçek Adı
    AYHANIM SUN
    Üyelik Tarihi
    16.10-2010
    Son Giriş
    17.09-2014
    Saat
    14:46
    Yaşadığı Yer
    istanbul
    Mesaj
    5
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    İyi günler, öncelikle sizin yaşınızı, eğitim durumunuzu, ve cinsiyetinizi öğrenebilirmiyim. Mesajınızdan anladığım kadarı ile kardeşiniz sadece otisitk gelişim bozukluğu değil başka teşhislerde almış. Benim yaşadığım olaylarda otizm belirtilerini yok etmek için verilen bazı ilaçların kişide saldırganlığa yol açabildiği ve doktorların bu ilaçların etkileşimleri hakkında pek te bilgi sahibi olmadıkları gözlemledim. ancak bir birlerinden aldıkları tavsiyeler ve kullanıma sokulan ilaçları hastalara reçeteleyerek sonuçlar hakkında gözlem yapıyorlar gibi bir izlenim edindim. Aldığı yatıştırıcı ilaçların birbirleri ile etkileşimlerini bir eczacıya danışarak sorgulamakta fayda görüyorum. Biz öyle yaptık ve sonuç çocuğun aldığı ilaçarın etkelişimlerinin kişiyi "delirium" denilen ruh haline sokarak aşırı saldırgan ya da intahar eğilimi içine sokarak tam bir terminatöre çevirdiğini öğrendik. Bunu doktorlar maalesef her zaman bilemiyorlar. Şimdiye kadar kullandığı ilaçları ve şimdi kullandığı ilaçları bir de bu açıdan sorgulamakta fayda var. Sonuçtan haberdar ederseniz sevinirim. Sevgiler...

  5. #5
    Üye
    umut Avatarı

    Gerçek Adı
    Ümit
    Üyelik Tarihi
    02.08-2008
    Son Giriş
    Saat
    Yaşadığı Yer
    mersin adana
    Mesaj
    3.567
    Alınan Beğeniler
    1
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Ben, çocuğuma bugüne kadar ilaç vermeyi aklımdan bile geçirmedim..Zaten ilaçlar otizmi iyi etmiyor ki! sakinleştiriyor...Otist olan bireyin; öfke nöbetleri geçirdiği zaman dikkatini sevdiği bir şeye çekerseniz, o ruh halinden kurtulmasını sağlayabilirsiniz...

  6. #6
    Üye
    hashikio Avatarı

    Üyelik Tarihi
    31.08-2010
    Son Giriş
    23.08-2016
    Saat
    15:38
    Mesaj
    11
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    ayhanimsun;

    iyi akşamlar,ben 22 yaşındayım.üniversite mezunuyum.bayanım.şu ana kadar kullandığı ilaçları yazıyorum.ama şu an kullandıkları hakkında bi bilgim yok.öğrenip onları da yazıcam.

    ilk zamanlarında 7-8 yaşlarında milletters damla
    nootropil şurup
    risperdal(10 seneye yakın)bunu bırakma sebebi altını ıslatmalarını sıklaştırması.
    serequel(kısa bi zaman için)
    prozac
    tofranil(annem bununla çok sinirli olduğunu söylüyor)
    cedrina
    ketilept

    şu an kullandıklarını da sonra yazıcam.iyi akşamlar..

  7. #7
    Üye
    ayhanimsun Avatarı

    Gerçek Adı
    AYHANIM SUN
    Üyelik Tarihi
    16.10-2010
    Son Giriş
    17.09-2014
    Saat
    14:46
    Yaşadığı Yer
    istanbul
    Mesaj
    5
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Merhabalar Umut bey,
    benim de kısa süreli gözlemlerim ilaçların ancak çocuğu sakinleştirmek için kullanılması gerektiği yönünde. Ama bazı doktorlar çözüm önerisi veremedikleri, bence bakış açıları kısıtlı olan aileleri yatıştırmak için bu ilaçları çocuğa veriyorlar. İlaç kullanımı herhangi bir tecavi maksatlı olamıyor yani. Çünkü otizmin kesin sebepleri hakkında hala bir sonuca varılabilmiş değil ki şu ilaç tedavi eder denebilsin. Ancak bu çocukların farklı oldukları kesin. Bu da eğitimlerinin de çocuklara göre farklı bir açıdan bakılarak yapılması gerektiğini anlatıyor bana. 22 yıllık eğitimciliğim sırasında zaman zaman bazı engelleri olan çok çeşitli çocuklarla çalıştım. Ve bedensel anlatımın bu çocuklarla iletişimde kesinlikle çok yararlı ve başarılı sonuçlar verdiğini gözlemledim. Benim hayalim de engelli bir kaç çocukla daha çalışıp ailelerin katılımı ve hatta beden dili hakkında eğitilmeleri ile başarılı sonuçlar alabilmek. Şimdiye kadar bütün aile eğitimlerinin okul ortamı gibi bir ortamda mekanik bir şekilde uygulandığını gördüm. Halbuki bu ailelerle tamamen arkadaş gibi ve hatta komşumuz gibi samimi bir ortamda, birlikte yaşama ortamında çok daha Çünkü bu aileler, çok özel ve farkli çocukları eğitmek için sıradan insanların bilmediği yöntemler yaratarak çocuklarını eğitmekteler. lABA-türkçe yahoo grubu bu konuda çok başarılı paylaşımların olduğu bir grup. Zaman zaman zorlansalarda bilgilerini paylaşarak, yazışarak çocukarını hayata katmak için çalışıyorlar. Sevgiler size başarılar. Tebrik ederim...

  8. #8
    Üye
    MeTePe Avatarı

    Gerçek Adı
    Hastalık Sormayın
    Üyelik Tarihi
    24.02-2010
    Son Giriş
    Bugün
    Saat
    02:44
    Yaşadığı Yer
    Ankara
    Mesaj
    4.661
    Alınan Beğeniler
    542
    Verilen Beğeniler
    151
    Blog Mesajları
    1

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Sayın ayhanimsun,

    Beden dili ve bedensel terapi demekle neyi kasdettiğinizi anlayamadım?

    Otizm'de kullanılan bildiğimiz tekniklerden birinden mi bahsediyorsunuz, yoksa kendinize has bir yönteminiz mi var? Biraz açabilirseniz sevinirim.

    Diğer taraftan, otizmde herhangi bir ilaç tedavisi verilmez.. Sadece agresif kişilerde bu saldırganlığı bastırmak için antipsikotiklere başvurulabilir. Bu ilaçları veren doktorlarda etkileşimlerini oldukça iyi bilirler. Ancak, bu tür ilaçların etkileri 2 kere 2 nin 4 ettiği gibi kesin ve net değildir. Her insanda etki mekanizmaları farklıdır. O yüzden ilaçlar konusunda bir "genelleme" yapmanızı pek doğru bulmadım.

    Basit bir örnek verilirse, Risperdal'i siz kullanırsanız yerinizde duramaz, aşırı hareketlenirsiniz... bir hiperaktivite hastasına verdiğinizde ise sakinleşmesine neden olur. Eczacılar bu detayları bilemez... İlaç kullanımı prospektüslere bakıp karar verilebilecek kadar basit bir işlem değildir. Bazen doğru ilacı bulana kadar pek çok ilacı denemek gerekebilir. A kişisine iyi gelen ilacın B kişisine de iyi geleceğinin garantisi yoktur.

  9. #9
    Üye
    ayhanimsun Avatarı

    Gerçek Adı
    AYHANIM SUN
    Üyelik Tarihi
    16.10-2010
    Son Giriş
    17.09-2014
    Saat
    14:46
    Yaşadığı Yer
    istanbul
    Mesaj
    5
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    İyi günler,

    İlk önce ilaçlarla ilgili soruna değinmek isterim. 5 ay önce melek gibi olan bir çocuk 5 ay boyunca kullnandığı ilaçlarla bir saldırı makinesine dönüşmüş ise bu bence mutlaka sorgulanması gereken bir durumdur. Sorguladık. Sadece eczacılardan değil doktorlarla da tartışıldı. Çocuğun aldığı doza nasıl çıkıldığına dair sıralı bir kaç reçete olması gerekir. Bunlar tarafımızdan talep edildi. Gönderilmedi. Çocuğa verilen ve bizimde vermemiz söylenen, üç ayrı ilacın birbiri ile etkileşiminin saldırganlığa neden olduğu tespit edildi. İlaçları kullandığı süre içerisinde ayaklarını yerden kaldıramayan,pantolon giymeye mecali olmayan çocuk, ilaçlar kesildikten 10 gün sonra sağlıklı bir güce kavuştu.

    Hiç ses çıkarmazken sesler çıkarmaya başladı. Saldırganlığı gittikçe azaldı. İlaçlar kesildikten 25 gün sonra, " ana, hadi, naynay, çiş, aç " gibi kelimeleri yazılan kağıtlar üzerinde göstererek okumaya başladı. Tuvalet eğitimindeki sorunları aştı. Ayak bileklerinde güçlenme çalışmaları için taktığımız 1 er kiloluk kum torbalarını bütün gün taşımaya başladı. Hayatında ilk defa legoları takıp çıkarmaya başladı. odasındaki yazı masasında kendi kendine çizimler yapmaya başladı. Sık sık piyanoya oturup çalmaya çalıştı. En son "daha dün annemizin" parçasını çalmaya başlamıştı. İlaçların etkisi, çocuğu tamamen içine kapanık, devamlı kafasını duvara vuran, önüne gelen herkese saldıran bir gence dönüştürmüştü. İlk başlarda götürdüğümüz doktora tekrar götürdüğümüzde doktor da, orada çalışan görevlilerde gelişime inananmadılar.

    İşte bahsettiğim öncelikli konu bu. Biz bu ilaçları annesi öyle söyledi diye çocuğa vermiştik. Annenin iddiası da doktorun reçetelediğiydi. Ama bu reçeteleri görmediğimiz gibi, yaptığımız suç duyurusuna da bir cevap alamadık. Hala bu konu ile ilgili üzüntü ve sıkıntı yaşamaktayız. Anne çocuğu bize verip, akabinde karakola şikayet etmiş."Çocuğumun hayatından endişe ediyorum" diye...Halbuki hem Bakırköy, hem çapa hem de gittiğimiz özel kuruluş bu yaştaki bir çocuğa bu üç 3 ilacın bir arada verilmesinin çok sakıncalı olduğunda fikir birliği ettikleri halde, o doktor öyle uygun görmüştür gerekçesi ile her hangi bir davranışta bulunmadılar. Ancak son gittiğimiz kuruluştaki doktor ilaçları kesmenin en doğru şey olacağını öngördü de çocuğu kurtardık diye düşünüyorum. Doktor arkadaşlarını suçlamamak için olduğunu bir avukat arkadaşımız söyledi. "Doktorlar bir birlerinin açığını söylemez" diyerek. Çocuğu gayet sağlıklı bir şekilde anneye geri verdik. Ve O nun tarafından verilen bütün ilaçların yerine sadece 5 ay önce kullandığı seraquel alır bir vaziyette. Gayet raht, uykuları düzgün, iştahu yerinde ve konşabilri bir halde teslim ettik. Fakat muhakkak ki otistik özellikler gösteren çocuklar ancak anlaşılamadıkları zaman saldırganlığa başvuruyorlar. Bu çocukla ve başka diğer öğrencilerimle yaşadığım deneyimler; tamamen normal insanlar gibi davranıldığında gayet güzel anlaşılabileeği üzeirne. Bu çocuk 16 yaşında şimdiye kadar hiç konşmamış, hiç bir oyuuncağa ilgi göstermemiş, tuvalet eğitimi ile ilgili hiç bir gelişim göstermemiş bir çocuktu.

    Tabii şimdi ne yapıyor bilemiyorum. Ama benimle geçirdiği 50 gün ( ki bir kısmı ilaçlarla mücadele ve nekahat dönemi olarak kabul edilmeli) sonunda 7-8 kelime söyleyen, tuvalet sorunu kalmamış, düzgün uyuyan, kalem kağıt ile haşır neşir, piyano çalan bir çocuk haline dönüştü. Ben 49 yıldır bedeni ile çalışan bir bale sanatçısıyım. Eğitimimde modern dans, mimik, sahne, oyunculuk, pedagoji, psikoloji gibi branşlar var. Son 22 yıldır çocuklarla çalışıyorum. Ve diğer çocuklarıma nasıl davrandıysam bu otistik çocuğa da aynı şekilde davrandım. Talebelerim tatlı-sert derler bana. Bilmem doğru mu? İnsanın kendini meth etmesi pek yakışık almaz ama çocuğun kıpırtısından ihtiyacını anlamak gibi bir ön görüm var. Ve 22 yıldır da hiç yanılmadım. Evet haerket terapisi bütün çocuklarla yaptığım aslında bu. Beden dili ise ilk önceleri beni anlayamayacağını düşündüğüm halde her şeyi anlatarak, devamlı konuşarak ve konuştuklarımı da abartılı hareketlerle göstererek iletişim kurmamın gelişimde ciddi artı lara yol açtığı gözledim. Bu bir tür çalışma benim için şimdi. Başka engelli çocuklarla da benzer deneyimlerim oldu. BEn onların farklı olduklarını düşünüyorum. Engelli değil "farklı". Bu düşüncem de her hangi bir kimseye yaranmak ya da kendime bu camia da bir yer açmak için değil. Kendi alanımda zaten tanınan bir kişiyim. Ama geliştirdiğim metotların geri dönüşünü izledikçe bu eğitim sürecinin mutlaka sistematize edilerek diğer insanların da belki faydalanabileceklerine inanaıyorum. Tabbi ki kimi insanda başarılı olunur, kliminde olunmaz. Ama bir sürü garip ve bilimsel olmayan yöntemleri denemektense bu sistemi geliştirerek kullanmaya çalışmak daha mantıklı geliyor bana. Kocakarı ilaçları ya da ağır psikotik ilaçlardan sa çocuğun gereksinimleri ve anlatmaya çalışıp ta anlatamadıklarından dolayı saldırganlaşmasının önüne geçmek mümkün. Bütün çocuklar benzer tepkilere sahiptir. Kimi daha çok, kimi daha az.

    Çok uzun oldu herhalde kusura bakmayın. Paylaşmak istedim. Özle eğitim kurumlarında gördüğüm eğitim sisteminin maalesef yetersizliği ve ana-babaların çaresizliği beni çok üzüyor. Sana ne diyemiyorum maalesef. İki çocuğa faydam dokunsa bu çocuğun bütün ailesi için mutluluk kaynağı olacaktır inancındayım. Mutluluk paylaşıldıkça çoğalır. Sevgiler.

  10. #10
    Üye
    MeTePe Avatarı

    Gerçek Adı
    Hastalık Sormayın
    Üyelik Tarihi
    24.02-2010
    Son Giriş
    Bugün
    Saat
    02:44
    Yaşadığı Yer
    Ankara
    Mesaj
    4.661
    Alınan Beğeniler
    542
    Verilen Beğeniler
    151
    Blog Mesajları
    1

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Sayın ayhanimsun,

    Çocuklar için elinizden geleni yaptığınızdan hiç şüphem yok.. Bunları yazım tarzınızdan anlamak çok kolay...

    Ancak, anlattığınız tablodan doğru dürüst hiç bir şey anlamadığımı itiraf etmeliyim.... Sizin ne tür bir hizmet verdiğinizi anlayamadım.. Çocuk bakım evinde mi çalışıyorsunuz? Yoksa rehabilitasyon merkezinde mi?

    Öncelikle bahsettiğiniz çocuktaki belirtilerin otizmle ilgili olduğundan şüpheliyim... 16 yaşındaki otistik bir çocukta 20-25 günde bahsettiğiniz şekilde bir gelişme literütürde görülmemiş bir olay olur..

    Diğer taraftan, ilacı kim kime vermiş, anne çocuğu niye bırakmış, niye almış vs. kısmını ise hiç anlamadım.

    Otistik çocuklarda müzik ve drama eğitimi kullanılması yanlış değildir. Ancak, bunların bilimsel teknikler göz önünde tutularak uygulanmasında fayda vardır. Yanlış uygulamalar yarardan çok zarar da getirebilir. Belli teknikleri ölçme-değerlendirme yapmadan da işe yaradığını söylemek pek mantıklı olmaz!

    Bu alanda kendinizi yetiştirmek istiyorsanız Orff Tekniğini araştırmanızı öneririm. Otizmde müzikle terapi yöntemlerini içeren bir uygulamadır.

  11. #11
    Üye
    emre kemal Avatarı

    Üyelik Tarihi
    14.01-2010
    Son Giriş
    Saat
    Yaşadığı Yer
    .
    Mesaj
    97
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Sevgili hashikio ,kardeşinizin 16 yaşında otistik ve bakımının zor olduğunu söylüyorsunuz, benim de oğlum otistik, onu şimdi iş okuluna vermeyi düşünüyorum,bir bakımevine bırakmak yerine iş okuluna verin eğitilsin ,en yakın rehberlik araştırma merkezine kardeşinizin raporuyla gidin,onların bir yere bırakılmak yerine aileye, sevgiye ilgiye,eğitilmeye ihtiyaçları var...ve onların her şeyi anladığına emin olun ,bırakıldığını anlar ve dışlanmışlık, istenmiyor duygusunu kardeşinizde oluşturmayın,eminim ki iyi bakan kurumlar vardır fakat ailesi kadar olamaz ,kardeşinize sahip çıkmanızı öneririm...saygılar...

  12. #12
    Üye
    hashikio Avatarı

    Üyelik Tarihi
    31.08-2010
    Son Giriş
    23.08-2016
    Saat
    15:38
    Mesaj
    11
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    sevgili emre kemal,
    haklısınız belki ama biz onu da denedik.son çare bu yola başvurmak zorunda kaldık.kimse kimseyi bakım evine göndermek istemez ama şu an bakımı zor.haklısınız ama siz de bunu anlayın..saygılar..

  13. #13
    Üye
    emre kemal Avatarı

    Üyelik Tarihi
    14.01-2010
    Son Giriş
    Saat
    Yaşadığı Yer
    .
    Mesaj
    97
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Sevgili hashikio, sizi anlamaya çalışıyorum ,uzman psikiatriste ve ünüversitelerin araştırma hastanesine götürmeyi denediniz mi ?Eminim ki uygun ilaçları alırsa sakinleşir ve bakımı kolaylaşır...benim oğlum da çok sinirli tepkiler veriyordu, uygun ilaç verildi ve sakinleşip söyleneni daha iyi anlamaya başladı ve eğitimi de kolaylaştı...sevgiler...

  14. #14
    Üye
    hashikio Avatarı

    Üyelik Tarihi
    31.08-2010
    Son Giriş
    23.08-2016
    Saat
    15:38
    Mesaj
    11
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    sevgili emre kemal,
    kardeşim çok fazla doktora gitti.izmir behçet uz çocuk hastanesi'ne falan da gitti.ben de sinirsel olarak çok yıpranmış vaziyetteyim.şu an değil otistik bir çocukla ilgilenmek kendimle zor ilgileniyorum.durumu hala kafam almıyo biliyo musunuz?kardeşim şu an bi bakım evinde.evdeyken sinirden indirilmedik cam çerçeve bırakmayan çocuk,ilaçları değiştirildiği için şu an sakin.bu ilaçlar biz doktora götürdüğümüzde neden değişmedi?ilaçlar neye göre değiştiriliyor?ben hala hiçbir şey anlamış değilim.ayrıca babam sağken onunla doğru dürüst başa çıkamadı.şu an babam sağ da değil.ve herkesin sinirleri çok yıpranmış vaziyette.benim, diğer kardeşimin..ilerde belki onu yanımıza alırız.ama şu an mümkün değil.ayrıca benim başka sorunlarım da var.şu an onlarla zor başa çıkıyorum.sorun anlatmaktan nefret eden biriyim.ve şu an baya baya sorun anlatıyorum.kıssadan hisse, şu an yanımıza alamayız onu.anlayacağınızı umuyorum.sizin dediğiniz çarelerin çoğu da denenmiştir.bunu da bilin diye söylüyorum.saygılar..

    sayın ayhanimsun,
    kardeşimin şu an kullandığı ilaçları yazıyorum.
    depakin
    rileptid
    ativan
    cedrina 25 mg
    cedrina 300 mg(uyku problemi yaşar ise kullanılıyor)

    bu ilaçlarla öncekine göre çok çok sakin.iyi günler..

  15. #15
    Üye
    MeTePe Avatarı

    Gerçek Adı
    Hastalık Sormayın
    Üyelik Tarihi
    24.02-2010
    Son Giriş
    Bugün
    Saat
    02:44
    Yaşadığı Yer
    Ankara
    Mesaj
    4.661
    Alınan Beğeniler
    542
    Verilen Beğeniler
    151
    Blog Mesajları
    1

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Panthera: hafif, agresif ve zarif aktif tekerlekli sandalye...
    Sayın hashikio,

    Durumunuzu anlamak tabi ki çok zor.. Sizin için İzmir'i biraz araştırdım ama göründüğü kadarıyla 19 yaşın altında engellileri kabul eden bakım evi yok.

    Geçtiğimiz günlerde Bakım Merkezleri açılmasını kolaylaştıran bazı yeni düzenlemeler yapıldı.. belki önümüzdeki günlerde açılan yeni yerler olabilir.

    0232 793 28 88 Özel Evim Bakım Merkezi 19 yaşın altını almıyormuş ama arayıp durumunuzu anlatırsanız belki size yol gösterebilirler.




Sayfa 1 / 2 12 SonSon