Toplam 9 mesajın 1-9 arasındakiler
Buraya tıklayarak yazıları büyültebilirsiniz Buraya tıklayarak yazıları küçültebilirsiniz
  1. #1
    Üye
    romashka Avatarı

    Üyelik Tarihi
    21.04-2011
    Son Giriş
    06.06-2011
    Saat
    16:58
    Yaşadığı Yer
    Istanbul
    Mesaj
    7
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    STAR, dünyanın en güvenli, en sağlıklı, en konforlu ve en dayanıklı tekerlekli sandalye minderi.
    Babam en başından beri mülayim bir adam değildi, çevresine karşı yardımsever, herkesin derdine koşan, çok sevilen bir adamken bize karşı nasıl diyeyim biraz aksiydi. Yine de bizi hiç ihmal etmedi, çalıştı didindi okuttu bizleri ama sağlığına o özeni göstermedi. Sigarayı yer gibi içerdi, yemek yemek en büyük zevkiydi; şeker hastası oldu. "Yeme baba" dedikçe "karışmayın! açım" derdi, sigarayı içme baba dedikçe "bir sigaram var onu da mı içmeyeyim"
    Şeker böyle bir hastalık anlık zararını görmeyince hiçbirşey olmaz sanıyor insan. Sigarayla birleşince ölümcül karışım...

    Önceleri karnında dev çıbanlar çıktı. O çıbanları oyup akıtırlarken hastaneyi inletti. Doktor "vücudun sinyal veriyor. Şekerin düşmezse ve sigarayı bırakmazsan daha fena sonuçları olur, organlarını kaybetmeye başlarsın" diye uyardı. Dinlemedi daha bir hırsla yedi tepsilerce tatlıyı. Sağlığı iyiden iyiye bozulmaya başladı.
    Hep ayaklarım ağrıyor derdi, yürümezdi. Gençliğinde dağ gibi bir adamken bacakları cılızlaştı, karnı küp oldu, rengi kül rengine döndü. Arada ufak bir kalp krizi yaşadı. Doktorlara ve hayata küstü. Artık doktora da götüremez olduk. Yurtdışındaydım telefonum çaldı. Ailenin en sakini eniştemdi arayan; "baban hastanede gel istersen" Koştum geldim, yoğun bakımdaydı.

    Midesi aldığı bir ağrıkesici yüzünden delinmiş. Yazan bir pratisyen! Kendi gitmiş elim ağrıyor diye yazdırmış. Neyse ki midesi delinmiş çünkü kanı 4'e düşmüş 3 ölüm derecesi. Toparlandı çıktı hastaneden, hastanede dikkatimi ayak parmaklarındaki siyah kabarcıklar çekti. Anneme gösterdim, kaşlarını kaldırdı "bilmem" gibilerden. Sonra işimin başına dönmem gerekiyordu; geri döndüm. Şimdi düşününce dönmesem engel olabilir miydim diyorum ama sanmıyorum.

    Doktora gitmeye ikna oldu, kalp doktoru sorunun böbrek olabileceğini söyleyip arkadaşına gönderdi. Nefroloji böbreklerinin iflas ettiğini söyledi, hastaneye yatırdılar. Hastanede yatarken benim gördüğüme benzer yatak yaraları açıldı topuklarında. Böbrekleri kurtarmaya çalışırken annem kendini paralamış "bu adamın topuklarında yaralar kapkara normal değil" "önce böbrekleri kurtaralım da" demişler. Diyaliz hastası oldu. Bayram için geldiğimde annem evde pansuman yapmaya çalışıyordu ayaklarına, "doktora gidelim nolur" "karışma sen anlamaz onlar sür sür". Bilmiyorum ki sağlık sektörüne ufak bir ilgim bile yok ne yapmak lazım, ya da şeker hastalarının yaralarının kapanmadığını duydum ama sonuçları hakkında en ufak bilgim yoktu. Ben gidince annem yalvarmış "gidelim doktora" "kestiriveririm" demiş. Yine bir telefon aldım annem "gel istersen durumu kötü, kesecekler galiba" ki asla işini bırak gel dememiştir o güne kadar.

    Geldim meğer aradığında çoktan kesmişler ayağı. Ayağı kesmeseler 24 saat içinde enfeksiyonun vücuduna yayılması ve ölüm riski varmış. Hani "o an"; ya forumun adı herhalde benim için o an hastane yatağında gördüğüm andır babamı. Pişman, korkmuş, yıkılmış....
    Ailecek zorluk yeni başlamıştı ama onu yeniden kazanmamız bu vesileyle oldu bir bakıma. İnanır mısınız o güne kadar sigara içmeyi bırakmamıştı. Hep "sigaranın ilgisi yok" derdi. O gün bıraktı. Aylarca hayata, kendine bize küstü, protez yapılana kadar neredeyse yatağa bağımlı kaldı. "Bana tekerlekli sandalye alın ben kötürüm oldum artık, hayatım bitti" dedi, almadım tekerlekli sandalye, "evin içinde bürositle gidip gel, yaran iyileşince protez yapılacak, yürüyeceksin" dedim. diyaliz arabasında zaten tekerlekli sandalye vardı ne de olsa.

    Asla kendini bırakmasına izin vermedik, protez takıldığında tekrar yürüyebileceğine inanmak istemedi. Ankara Bilkent'te Mehmetçik Vakfına ait Türk Silahlı Kuvvetleri Rehabilitasyon Merkezi'nde siviller için kontenjan var. Bundan faydalandık. Protez için ve yeniden yürümeyi öğrenmesi için oraya yattı. Sosyalleşti, kendinden ağır durumda olan gazileri gördü, onların yaşama tutunma azmini gördü. Havuzdan tek ayakla zıplayarak çıkan çocuklarla arkadaşlık etti. Onların hikayeleri, iki kolunu tarım makinesine kaptıran ve orada 2 koluna elektronik protez takılan 15 yaşındaki köylü çocuğun hikayesi, yalnız olmadığını aslında yaşamın kendisinin mücadeleye değer olduğunu gördü.

    Sevgili Haydar Hocam'ın ve çok değerli personelinin sabırlı destekleri sayesinde çıktığında bambaşka biriydi. İlk zamanlar korkusunu atamadı ama şimdi evde durmak bile istemiyor, sürekli yürüyüşe gidiyor, kendi işini yapıyor, düz vitesli! araba kullanıyor, kendine güveni tam hayatla barıştı. Haftada 4 gün diyalize giderken 2'ye kadar düştü. Aslında 1 olabilirmiş ama vücudun dengesini bozmamak için 2'de karar kıldılar.

    Geçen gün benden bisiklet istiyordu, "alırım ama 3 tekerlekli olsun alışveriş yaparsın" dedim. Bu bizim ailemizin sınavıydı, ben geçebileceğimiz en iyi şekilde verdiğimizi düşünüyorum bu sınavı. Hala biraz aksi ama çok daha pozitif, sigarayı ağzına sürmüyor, içilen yerlerden uzak duruyor, hala yemek yemeyi çok seviyor, annemden kaçırabildiğini yiyor

  2. #2
    Üye
    MELEKDERYA Avatarı

    Gerçek Adı
    Melek Derya
    Üyelik Tarihi
    06.06-2004
    Son Giriş
    Saat
    Yaşadığı Yer
    ANKARA
    Mesaj
    1.451
    Alınan Beğeniler
    1
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Çok geçmiş olsun,umarım sigara içen arkadaşlar okurlar da bir nebze de olsa ders alırlar,sigarayı bırakmak geleceğimize yapacağımız en iyi yatırımlardan biri, ilerde hastalıklarla boğuşmak ve ele ayağa düşmek istemiyorsanız lütfen bırakın bu illeti,ben bıraktım darısı bırakamayan arkadaşlarıma...

  3. #3
    Üye
    hüseyin19 Avatarı

    Gerçek Adı
    HÜSEYİN
    Üyelik Tarihi
    24.03-2010
    Son Giriş
    07.02-2012
    Saat
    11:33
    Yaşadığı Yer
    ŞANLIURFA / CEYLANPINAR
    Mesaj
    1.089
    Alınan Beğeniler
    4
    Verilen Beğeniler
    0
    Blog Mesajları
    126

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    hayat bu; her an her şey olabilir.. kimsenin garantisi yok ..geçmiş olsun.sağlık ;kaybedilince kıymeti biliniyormuş..

  4. #4
    Forum Moderatörü
    BARBiEBARBiE Avatarı

    Gerçek Adı
    NehiR
    Üyelik Tarihi
    19.08-2005
    Son Giriş
    01.12-2017
    Saat
    15:35
    Yaşadığı Yer
    İZMİR
    Mesaj
    14.626
    Alınan Beğeniler
    11
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    İlk Önce, Çok Geçmiş Olsun Diyorum..

    Görüldüğü Gibi, Şeker, Adı Gibi Bir Hastalık Değil Malesef ..
    Bu Rahatsızlığın, Gerektirdiği Gibi Bir Yaşam Sürmezseniz,
    Şakası Yok, Bir Anda Alıp Götürüyor.

    Babanızın Adına Çok Sevindim.
    Ne Olursa Olsun Başardı Çünkü ..
    Ne Mutlu O Babaya ki, Böyle Güzel Bir Ailesi Var.
    Şu Anda Hayatta Ya, Sizlerle Birlikte Ya, En Önemlisi Bu ..


    Hayatın, Bundan Sonra Güzellikler Sunması Dileğiyle ..)

  5. #5
    Üye
    romashka Avatarı

    Üyelik Tarihi
    21.04-2011
    Son Giriş
    06.06-2011
    Saat
    16:58
    Yaşadığı Yer
    Istanbul
    Mesaj
    7
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Veli_Yılmaz;

    Herşeyde bir hayır vardır derler ya, bacağını ve böbreklerini kaybetmese belki de hayatından olacaktı. Dediğiniz gibi hayat en kıymetli nimet, kaybedebileceğini anlayınca önemini anladı bu vesileyle... Buradaki tüm dostlara da Allahtan sabırlar diliyorum, hem kendilerine hem ailelerine...

    Sağolun. Siz de en doğru kararı vermişsiniz. Gerçekten kötü bir illet...

    çok teşekkürler... Diyebilirim ki o bu kadar azimli ve pozitif olmasa biz hiçbirşey yapamazdık. Sonuçta yürümek istemeyen bir insanı zorla kimse yürütemez.

    çok teşekkürler

    Teşekkürler. Tecrübemizi burada paylaşma amacım da aslında biraz tehlikenin farkında olmayan şeker hastalarına başlarına neler gelebileceğini örneğiyle göstermek. Hele bir de sigara içiyorsa... Biz yaşadık öğrendik, dilerim başkaları yaşamak zorunda kalmaz...

  6. #6
    Üye
    Gurbetli Avatarı

    Üyelik Tarihi
    09.12-2010
    Son Giriş
    15.09-2017
    Saat
    15:34
    Yaşadığı Yer
    B.B. memleketim
    Mesaj
    14.709
    Alınan Beğeniler
    21
    Verilen Beğeniler
    26
    Blog Mesajları
    2

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Büyük bir imtihandan gecmis baban ne kadar dua etsen azdir baban icin romashka ben senin gibi sansli degildim dicem günaha girmek istemiyorum böyle yazayim Rabbim benim sevdigim cok sevdigim birini benden cok sevdi yanina aldi RAbbim bir daha yasatmasin cok büyük geccmis olsun

  7. #7
    Üye
    romashka Avatarı

    Üyelik Tarihi
    21.04-2011
    Son Giriş
    06.06-2011
    Saat
    16:58
    Yaşadığı Yer
    Istanbul
    Mesaj
    7
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    başınız sağolsun. teşekkürler

  8. #8
    Üye
    PRENSES Avatarı

    Üyelik Tarihi
    07.04-2007
    Son Giriş
    02.03-2016
    Saat
    12:13
    Yaşadığı Yer
    Ankara
    Mesaj
    6.816
    Alınan Beğeniler
    3
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Öncelikle size ve babanıza çok geçmiş olsun. Gerçekten zor günler geçirmişsiniz. Babanız sizin gibi bir ailesi olduğu için çok şanslı. Sizlerin sevgisi ve ilgisiyle bu günlere gelmiş. Artık hepsi geride kalmış. Bundan sonraki yaşamınızda babanıza ve tüm ailenize sağlıklı bir ömür diliyorum.

  9. #9
    Üye
    romashka Avatarı

    Üyelik Tarihi
    21.04-2011
    Son Giriş
    06.06-2011
    Saat
    16:58
    Yaşadığı Yer
    Istanbul
    Mesaj
    7
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Panthera: hafif, agresif ve zarif aktif tekerlekli sandalye...
    PRENSES;

    çok teşekkürler