Öncelikle geçmiş olsun.. Rabbim beterinden saklasın..
19 yaş.. ve kayıp kol.. elbetteki zor.. her ne kadar zor olsa da hayat ta yaşanacaksa eğer, kurtuluş yok..
ve o zaman Rabbimizden sabır dilemekten ve O'na dua dan baska bir şeyimiz kalmıyor..ben doğustan seninle aynı kaderi paylaşanlardanım..doğuştan olması belki sonradan olan durumdamdan elbetteki mukayese edlemez.. ki; en azından bunu bellek altına yazmak zor değil.. ama sonradan olan özür durumunu kabullenmek çok zordur kanaatindeyim..
ama her Zaman şükür..bunu elden bırakmalıyız..
ben 46 yasındayım.. sen ise 19..senin yasında 2 çocugum var.. ve senin uzuun bir hayatın olacak inşallah.. evlenceksin.. ve çocukların olacak.eşin ve çocukların sana hiç hissettirmeselerde, sen az da olsa onun psikolojik hissini taşıyacaksın..ama....TAKMAYACAKSIN....Rabbim yardımcın olsun.. inancını ve gücünü hiç bir zaman kaybetme..