Merhaba gönül dostlarım.Ülkemizde her şeye bir hafta konulurken sağ olsunlar biz engellileri de unutmayıp bizlere de bir hafta lütuf etmişler. Artık bir hafta boyunca tüm insanlar bizim haftamızı kutlamak için yarışırlar. Ya sonra? Yine unutuluruz bir daha ki yılı bekleriz hatırlanmak için.

Bu hafta artık engellilere geceler düzenlenir, devlet büyüklerimiz engellilere verilen hakların nutkunu çekerler. Şunu verdik böyle yardımlarda bulunduk diye hava basarlar. Ama bizlerin gerçek sorunlarını kimse dile getirmez. İş eğitim gibi zaruri ihtiyaçlarımız kimsenin aklına gelmez. Devlet kurumları yasaların engelliler için ayırdığı kadrolarda sağlam özürlü çalıştırmaya devam eder. Özel sektörün bela gördüğü engeli çalıştırmama inadı yine görmezlikten gelinir.

Engelli kendi çabasıyla alın teri akıtarak kazanmak istedikçe onu devlete avuç açmaya veya sokaklarda dilenmeye teşvik etmeye devam edilir. Hiç kimse bizim ne istediğimizin umurunda olmaz. Engelliye kendileri ne yakıştırıyorsa onu görmeye devam ederler. 43 yaşında işsiz evli bir engelli olarak başkalarının yardımıyla yaşamaya mecbur bırakılmaktan ben utanırken beni bu duruma düşüren devlet hiç utanmıyorsa bu ayıp insanlığın ayıbıdır. Beyler iyi bakın bizlere. Bizler sizler gibi insanız sadece engelliyiz. Sizlerin yaptığı işleri yapamaya biliriz ama bizim yapabileceğimiz işleri bari bizlere bırakın. Bizler el açan değil üreten olmak istiyoruz. Bir hafta hatırlanmak değil her gün yaptığımız işlerle hatırlanmak istiyoruz. Sayın şirket yöneticileri bizlere iş vermekten korkmayın. Bir deneyin bakın pişman olmayacaksınız çünkü biz engelli insanlar işimizi laikiyle yaparız.

Mükemmellikçiyiz en önemlisi ekmek yediğimiz kapıya sadığız. Lütfen bizlere fırsat verin bizlerinde yaşama hakkı olduğunu görün bizleri insan olarak görün. Bu ülkeye yük değil üretici olmak istiyoruz insanca yaşamak ve birey olduğumuzu göstermek istiyoruz çok bir şey istemiyoruz sizlerden. Sadece insan olduğumuzu görmenizi istiyoruz. Sevgili insanlar sizlere bu köşeden hep yazıyorum kendimizi sizlere tanıtmaya çalışıyorum. Engelli bir vatandaş olarak kendi çabamla bir şeyler yapma mücadelesi veriyorum.

Çalışarak evime bir küçükte olsa bir katkıda bulunmak için yağmur çamur demeden gazete dağıtarak ya da bir haber kovalayarak şahsımla engellilerin nelere yapabileceğini sizlere göstermeye çabalıyorum. Ne kadar başarılı olduğum sizlerin takdirine bırakıyorum. Ama ben başardığıma inanıyorum ve yılmadan 4 yıldır çalışıyorum. Beni tanıyanlar bilir hayatımın her evresinde bir işle uğraşarak engelli bir insanın neler yapabileceğini göstermeye çalıştım.

Bisiklet tamirciliğinden pazarcılığa her iş kolunda kendimi kanıtlamaya çalıştım. Sağlam insanlar iş beğenmezken ben her işi yaparak ele muhtaç olmama savaşı verdim. Biz engellilerin üretici olabileceğini size daha nasıl kanıtlayabilirim. Artık görün örneği, benim işte biz çalışabiliriz sadece bize fırsat verin lütfen. Sevgili okurlarım bir de halk arasında bizlere yakıştırılan bazı sıfatlara karşı olduğumu belirtmek istiyorum. Bizler özürlü değiliz bunu böyle bilin bizler özürlük bir şey yapmadık bizler engeliyiz. Sakat kelimesini de kabul etmiyorum Allah’tan gelen bir engellimiz var o kadar özürlü ve sakat değiliz. İnsanların bir hafta da olsa bizleri hatırladığı bu hafta sadece bizlere değil tüm insanlara kutlu olsun. Yarınlarınız sağlıklı ve mutlu olması dileğiyle ESEN KALIN.

Metin Merttürk'ün Yazısı

08Haber