Sayfa 2 / 3 İlkİlk 123 SonSon
Toplam 31 mesajın 16-30 arasındakiler
Buraya tıklayarak yazıları büyültebilirsiniz Buraya tıklayarak yazıları küçültebilirsiniz
  1. #16
    Üye
    kardelen39 Avatarı

    Üyelik Tarihi
    08.02-2005
    Son Giriş
    02.12-2008
    Saat
    14:03
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    114
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    STAR, dünyanın en güvenli, en sağlıklı, en konforlu ve en dayanıklı tekerlekli sandalye minderi.
    Sakat olmak kişiliğimi nasıl etkiledi? Sakat olmasaydım acaba bu kadar içine kapanık, sessiz bir insan olur muydum? Yoksa içine kapanık olmak kalıtsal mıdır? Kuşkusuz, sakat olmam kişiliğimi etkiledi. Hiçbir zaman kendi kendiyle barışık bir insan olamadım. İçimde hep çatışmalarım vardı. İçimde hep bir yerlerde hasır altına ittiğim duygularım oldu. Belki de sakat olmasaydım, kitapları bu kadar sevmeyecektim… Yalnızlığı seçtiğimde radyoyla bu kadar dost olmayacaktım… Cevaplarına gelince… Gerçekten bilmiyorum.

    Kendi kendimle barışık olmayışım insanı anlama isteğine dönüştü sonra. İnsanı anlamak, kendimi anlamak demekti. Evet, kendimi anlamak istiyordum. Çatışmalarımın kaynağı neydi? Neden içimde öteki ben bir türlü susmak bilmiyordu ? Psikoloji okumaya başladım. Sonra… Belki geç de olsa felsefeyle tanıştım. Sakat olmam, beni yaşamı sorgulamaya itiyordu. Yaşam neydi? Niçin yaşıyorduk? İnsan olmak ne demekti? Yaşamı nasıl anlamlı hale getirebilirdik? Okudukça karşıma yeni bilinmeyen denklemler çıkıyordu. Ben… Bilginin denizinde kulaç attıkça o bilgiden haz almayı öğreniyordum. İşte o zaman bu toplumun dayatmalarına, bu toplumun değer yargılarına daha bir inatla set örüyordum.

    Evet, sakat olmam kişiliğimi etkiledi. Kitaplarla buluşturdu beni. Eğer sakat olmasaydım, çevremde gördüğüm diğer insanlar gibi Platon’un mağarasında yaşayacaktım belki… Onlar gibi medyanın esiri olacak, onlar gibi popüler kültürden etkilenecek, özgürlüğü anı yaşamak olarak değerlendirecektim. Günlük hazlar peşinde koşacaktım belki de.

    Ben sakatım. Artık neden “ ben “ sorusunu sormuyorum. Sakatlığım benim kişisel olarak farklılığım. Bu farklılık kimliğimin vazgeçilmez bir parçası. İşte bu bilinçle sakatlıkla ilgili paradigmalara hani o hiç susmayan öteki benimle bir duruş sergiliyorum.

    Ve… Bu başlıkla ilgili olarak samimi duygularını yazanlara teşekkür ediyorum. Çünkü acılar insanı birleştirir. Paylaştıkça insan hafiflediğini duyumsar. Evet, bizler paylaştıkça çoğalacağız. Hepinizi seviyorum.

  2. #17
    Üye
    Baris Gurol Avatarı

    Gerçek Adı
    Barıi
    Üyelik Tarihi
    10.03-2005
    Son Giriş
    24.11-2005
    Saat
    17:08
    Yaşadığı Yer
    Ankara
    Mesaj
    176
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Buna cevap vermek benim için çok zor çünkü sakat olmasaydım kişiliğim nasıl olurdu, bilemiyorum. Doğuştan bir sakatlık sözkonusu olduğundan talasemi, kimliğimin bir parçası benim için... (Kadın olmak, genç olmak gibi talasemili olmak yani)
    Görünürde beni çok fazla engellemediği/etkilemediği için de benimsemem pek zor olmadı, elbette çok isyan ettim ama kabullenmişlik baskındı. Sanırım çocukluğumda mızmız ve huysuz oluşumun nedeni hastalığımdı. Kesinlikle ailenin ve çevrenin yaklaşımı da sakatlığın kişilik gelişiminde ne ölçüde söz sahibi olacağını belirliyor. Özetle ve genelde beni hırçın ama acı eşiği yüksek biri yaptığını söyleyebilirim. Örneğin, büyük konuşmamak lazım fakat ölüm beni çok etkilemez. Ölüme ramak kalan anlar da yaşadım, çok acayip sakin oluyorum her nedense..

  3. #18
    Üye
    Loret Avatarı

    Üyelik Tarihi
    06.06-2005
    Son Giriş
    07.02-2014
    Saat
    21:17
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    13
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    kardelen ve yağmur benim hissettiklerimde hemen hemen sizinle aynı,oturan boğaylada melan koli kısmı uyuyor ama bu biraz benim yapımdada vardı sanırım,biraz genetik yani ,10 aylıkken yaşadığım için öncesi ve sonrası olmadı benim için...

  4. #19
    Genel Yayın Yönetmeni
    OturanBoğa Avatarı

    Gerçek Adı
    Bülent
    Üyelik Tarihi
    09.01-2003
    Son Giriş
    Bugün
    Saat
    08:56
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    55.873
    Alınan Beğeniler
    935
    Verilen Beğeniler
    1.229

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Yukarıdaki yazımı okuyanlar, "sen melankolik değilsin ki!" gibi bişeyler söylüyor bana. Yani, melankolik olmak iyi bişey değil ve sen kendine haksızlık yapıyorsun... demeye getiriyorlar. Tıpkı, "ben seni sakat olarak görmüyorum..."' söyleminde olduğu gibi.
    Oysa ben sakatım ve melankoliğim! Bunlar "BEN"i tamamlayan onlarca özelliğimden sadece ikisi. İyi ya da kötü olmasının hiç bir önemi yok. Ben bunlarla "Ben"im!
    Sakat + melankolik + cesur + korkak + espirili + kızgın + gıcık + kocaman + yakışıklı + ukala + ... = BEN
    Hangisini çıkarırsanız çıkarın, "BEN" olmam artık. Ve ben herşeyimi seviyorum.
    İnsanları da herşeyiyle seviyorum; seviyorsam!
    Sonuç olarak sakat olmaktan da melankolik olmaktan da -yeri geldiğinde- accayip haz alıyorum
    - Arkadaşlar, lütfen sorularınızı özel mesajla iletmek yerine ilgili foruma yazarak cevap arayın. Böylece hem soru-cevaplardan herkes yararlanır hem de en doğru cevaba en hızlı şekilde erişmiş olursunuz.
    - Lütfen sorunuza cevap aldıktan, bir sorununuza çözüm bulduktan sonra dönüp gitmeyin. Siz de başkalarına yararlı olmak için bilgilerinizi, tecrübelerinizi, duygularınızı paylaşabilirsiniz. Unutmayın, siz nasıl yana yakıla cevap arıyorduysanız, başkaları da içine düştüğü açmazdan çıkmak için aynı hararetle sorularına cevap arıyor...

  5. #20
    Üye
    Mavisim Avatarı

    Üyelik Tarihi
    20.07-2004
    Son Giriş
    14.04-2009
    Saat
    15:57
    Yaşadığı Yer
    İzmir
    Mesaj
    89
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Doğuştan gelen bu engelle her ne olursa olsun hayata sıkı sıkıya bağlı olmayı kendimi geliştirmeyi, insanlarla iletişimin önemini kavradım çevremi algılamanın farklı bakış açılarıyla gözlem yapmayı öğrendim öğrenmeye devam edeceğim.
    Öyle ya da böyle FARKINDA OLMAK önemli olan.
    Farkında olmak= YAŞAMAK benim için.

  6. #21
    Üye
    Baris Gurol Avatarı

    Gerçek Adı
    Barıi
    Üyelik Tarihi
    10.03-2005
    Son Giriş
    24.11-2005
    Saat
    17:08
    Yaşadığı Yer
    Ankara
    Mesaj
    176
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Sakat olduğunu fark edince veya öğrenince karşındaki kişinin sana olan davranışı değişiyor mu? Belki de sakatlar bu bakımdan şanslı, insanları ilk görüşte çok iyi değerlendirebiliyorler onların sakatlıklarına verdikleri tepki nedeniyle. Bu düşünce bende Ayhan Yarıcı'nın spastik şovunu izlerken oluşmuştu. Beni sakatlığım nedeniyle yok mu sayıyor, abartılı ilgi mi gösteriyor, acıyor mu, ne yapıyor? Çok iyi bir karakter testi sanki...

  7. #22
    Üye
    Rekursion Avatarı

    Üyelik Tarihi
    08.12-2003
    Son Giriş
    18.03-2017
    Saat
    16:40
    Yaşadığı Yer
    Alamanya
    Mesaj
    618
    Alınan Beğeniler
    6
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    nasil etkilediini bilemiicem ama etkilediinden eminim... öncesini sonrasini karshilashtiramicam cünkü cok kücüktüm felc olduumda... icimden bi ses olumlu etkilediini sölüo kishiliimin ama hicte belli olmas, belki kendimi kandiriomdur

    "sakat olmasaydim nasi bi kishiliim olurdu, cok mu farkli olurdum acaba?" sorusunu daha önceleride cok sordum kendime ama cevabini örenmek pek icimden gelmedi... hatta örenmekten korktum bile nedense... zaten istesemde örenemem ya neyse

  8. #23
    Üye
    FINDIK Avatarı

    Üyelik Tarihi
    12.05-2005
    Son Giriş
    26.04-2006
    Saat
    14:53
    Yaşadığı Yer
    ANKARA
    Mesaj
    69
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Kişiliğimin gelişiminde ister istemez engelli oluşumun etkisi vardır. çevrem/ailem/engelim kişiliğime çok büyük etkileri olmuştur. Ben bunu düşündüğümde kendi kişiliğimi çok beğeniyorum, yani olumsuz pek fazla anım yok denecek kadar azdır.

    Engelli oluşumun kişiliğime kattığı enbüyük etki mücadeleci yönüm olmuştur. E malum mecburen hayatla başedebilmek için mücadeleci olmak gerek. Nebileyim tam bir mozaik oldu ruhum. Biraz isyankar biraz kaderci/biraz mutlu biraz umutsuz/bir dargın bir barışık/biraz mücedeleci biraz akışına bırakan/bir sakin bir asabi vb. Karmakarışık....duygular önemli olan bunları dengede tutabilmek.

  9. #24
    Üye
    Rekursion Avatarı

    Üyelik Tarihi
    08.12-2003
    Son Giriş
    18.03-2017
    Saat
    16:40
    Yaşadığı Yer
    Alamanya
    Mesaj
    618
    Alınan Beğeniler
    6
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    findik, ne ararsan var sende desene... zaten en güseli de bu diil mi??

    dediin gibi önemli olan dengede tutmak bi de dooru anda dooru/uygun duyguyu duymak (hissetmek mi demem gerekio yoksa?)... mutlu olman gerektii durumda üzülmemek gibi... birileri haksislik ettii an akishina birakmamak, mücadeleci gerekiosa asi, isyankar olmak gibi... ufak tefek sheyleri fazla büütmeip akishina birakmak gibi... gibi... gibi... kisacasi mutlu olmak icin elinden geleni yapmak ama bunu yaparken de bashkalarinin mutsusluuna sebeb olmamaya dikkat etmek...

    niye yazdim shimdi ben bunlari?? walla bende bilmiom, icimden geldi birden

  10. #25
    Üye
    Ritsos Avatarı

    Üyelik Tarihi
    31.01-2005
    Son Giriş
    20.10-2017
    Saat
    00:10
    Yaşadığı Yer
    Antalya Kaş
    Mesaj
    64
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    çok güzel bir soru kardlen arkdaş, ben sakatlığımın kişiliğimde ne gibi değişkliği oldu aslında ilk zamanlar nerdeyse hiç etklemdi sakatlığım üzerine düşünemkten başka şeylerle ilgilendim sakatlığımı çoğunlukla sabah sol ayağıma çorabımı giydiğimde elim bir an sağ ayağıma gidiyordu ma yerinde küçük ama kocaman bir boşluk olduğunu fark edip lan salak yok olum bacak diyip gülyordum inanın hüzlenmekten çok gülyordum ,çoğunlukla ben sakatlığıma yaşamın olabilirliklerinden biri olrak baktım daima ,sadece bir gün bir yere gidiyordum gittiğim yerin girişinde merdivenlerde alt kattaki marketin kasları vadrı yolumu kapamştı dolayısyla bende ordaki arkadaşlardan birine canım şu kasları kaldırımısn ordan merdivenleri kapatmışsınız ama orası size ait değilki dedim bu konuştuğum kişide yaklaşık 17 yaşlarında bir çocuk ne diyonlan sen kaldırmıyom lan yürü git itecem düşecen git başımdan dedi evet çocuk doğru söylüyordu itse düşecektim yani o an kendimi Kafkanın Değişm kitabındaki gibi kendimi ters dönmüş böcek gibi çaresiz hissetim onun dışında sadece fiziksel olarak kıstladı zaman zaman ,tabi daha anlatılcak bir çok eşy var ama şimilik paylaşacaklarım bu kadar . MERHABA!

  11. #26
    Üye
    dilemma Avatarı

    Üyelik Tarihi
    31.12-2004
    Son Giriş
    27.11-2017
    Saat
    00:45
    Yaşadığı Yer
    Ankara
    Mesaj
    739
    Alınan Beğeniler
    6
    Verilen Beğeniler
    3

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    elbette değişimler yaşadım kişiliğimde.herkes yaşamıştır.kimse bunu açıkça söylemese de...mesela ben sağlıklı insanlara karşı daha acımasızca yaklaşabiliyorum...neden, çünkü bunu onlar istedi benden.ısrarla..yolda karşılaştığım bir güçlük sırasında onlardan yardım istediğimde bana vebalı gibi garip bakışlarla bakarak.merdivenden çıkarken "aa neyiniz var hastamısınız yazıııkkkk" diyerek isrediler...
    ve ben gibi engelli arkadaşlarıma üzülerek bir acıma duygusu ile yaklaşırdım engelimi henüz kabullenemediğim zaman..bu yok şimdi.daha güvenerek bakıyorum bizlere.onlara ""aaa bunu yapamayız sağlığımız yokki"" demek yerine "bi bakalım neresinden başlasak bu işin üstesinden geliriz" diyorum.açıkçası üstesinden de geliyorum şükür. =)
    eğer birilerinin etkisi yoksa şimdiye dek her istediğimi yaptım.başardım.ailem olmadan birileri olmadan yalnız başıma yaptım.
    umarım önümüz herzaman açık olur.

    ve engeller.maalesef önümüzde hep var olacaklar.bedenimizdeki rahatsızlık da var olmaya devam edecek.uumarım azalır.benimkinde böyle bir ihitmal yok hatta ilerleyecek...bundan kaçamayız elbette.hala sorduğumuz sorular acılarımız da olacak. ama yeteri kadar sorunumuz zaten varken sürekli kötü durumlara konsantre olup hayatı daha sorunlu bir hale getirmenin de bir anlamı yok elbette.sürekli karanlığa bakacağımıza karanlıktan sızan küçücük ışığa gözümüzü dikmeliyiz.

    her kötü durumda çıkartılacak bir güzellik elbette vardır... =))

    mutlu kalın

    mutlu kalın...

  12. #27
    Üye
    BARIŞ ÖZCAN Avatarı

    Gerçek Adı
    BARIŞ ÖZCAN
    Üyelik Tarihi
    14.07-2005
    Son Giriş
    27.10-2017
    Saat
    23:53
    Yaşadığı Yer
    KONYA
    Mesaj
    65
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    çevresel etkiler gerçekten çok önemli fakat diğer önemli etken de aile bu konuda ben oldukça sanşlıyım okula gitmeden evde okuma yazma basit toplama çıkarma yapabiliyorum.ailelerimiz bizleri ne kadar çok korumak isterse bizde o kadar içe kapanık kalıyoruz küçük ken diğer çocuklarla oynamama izin vermeselerdi acaba şimdi nasıl olurdu.çok kötü olabilirdi. burda yapılması gereken bizleri farklılıklarımızı saklamadan diğer kişilerle iletişim kurabilmemizdir.bunu da kültür ve bilgimizle yapabiliriz.

  13. #28
    Üye
    miss Avatarı

    Üyelik Tarihi
    12.06-2005
    Son Giriş
    12.05-2009
    Saat
    20:30
    Mesaj
    30
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Simdiye kadar, bu soru hiç aklima gelmemisti

    Biraz dusunursem : Ben kas hastaligimla 7 yasinda tanistim, yani 7 yasindan onceki karakterimle, simdiki karakterim arasinda kuçuk bir karsilastirma yapacagim :wink:

    Hasta olmadan once, her zaman ileri goruslu, kendine guvenen, daima tepeye çikmak için çalisan birisiydim. Hiçbir seyden korkmazdim. Arkadaslarima da çok onem verirdim. En onemlisi de doktor olmayi hayal ederdim, sirf bunun için, ders yapardim.

    Engelli olduktan sonra mi ? Yasemin'de fazla bir degisme yok:
    Kendime guvenimi kaybettim , doktor hayali gerçeklesmedi diye biraz hayata kustum. Yoksa pozitif bakimdan, bu hastalikla sabiri ogrendim, etrafimdakilerle kontaga girdigimde, çok neseli birisi oldugum soyleniyor. Hastaliktan once, çok agir basli olan yasemin, artik çok neseli ve çok sevinçli herkesin içinde. Bu sevinç yalnizca, arkadaslarimla, ya da tanidiklarimla oldugum zaman olusuyor, yoksa tek basima kaldigim zaman, yine o ciddi ve dusunceli Yasemin oluyorum. Kendiliginden oluyor, nedenini bilmiyorum.

    Butun akrabalarimin içinde, yalnizca engelli olan benim !
    Herkes benim çok zeki oldugumu soyluyor, belki size ilginç gelecek ama, bunun herkesin içinde soylenmesi beni çok rahatsiz ediyor. Yani, benden bahsedilmesini hiç, ama hiç istemiyorum.

    Onceden, kalbim kirilirsa, affet etmezdim, ama simdi çok farkli.
    Insanlara karsi çok ama çok buyuk bir sevgim var.

    Hayat guzel, yasamaya deger.

    Artik hayatin ne kadar guzel bir hediye oldugunu, bana bu kas hastaligi bu 18 senedir anlatip duruyor

    Galiba sonunda anladim

    Fransizca'da bir cumle var :"Hastalik, sana mesaj
    vermek isteyen, bir arkadastir".


    yasemin

  14. #29
    Üye
    muratyavuz Avatarı

    Gerçek Adı
    Murat
    Üyelik Tarihi
    14.10-2005
    Son Giriş
    02.05-2014
    Saat
    10:54
    Yaşadığı Yer
    Kırıkkale
    Mesaj
    182
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    evet sonradan olduğu için sinir ve sitres meydana geldi.Sanki herkesin yaptığı yanlışmış ğibi gelmeye başladı.Masada çatal kaşık seslerinden bile rahatsız olmaya başladım.Bir kaç ay piskologa ğittim bir nebze azaldı sanki ama genede kendimden çok korkuyorum.Devamlı olarak kalabalık ortamlardan uzak kalmaya çalışıyorum kimsenin kalbini kırmayayım diye.

  15. #30
    Üye
    ddm_76 Avatarı

    Üyelik Tarihi
    02.10-2006
    Son Giriş
    06.01-2011
    Saat
    12:24
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    127
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Panthera: hafif, agresif ve zarif aktif tekerlekli sandalye...
    gecırdıgım trafık kazasından sonra bende degısen pek bısey olmadı aslında.sanki basıma gelecegını bılıyormusum gıbı karsıladım olayı.o.f olacaktım ve bılıyordum sankı.oyuzden hıc dertlenmedım.krızlere gırmedım.çevremdekı herkes bı gun bende bunun patlama yapacagını bekleyıp durdu.ama olmadı...
    sadece kazadan sonra kendımı daha cok düşünür oldum.önce ben demeyı öğrendım bazı konularda.benı üzen kıran olayların yada ınsanların cevremde olmamasına özen gösterır oldum.
    hayatı daha cok sevıyorum şimdi.neden bılmıyorum ama eskıden bu kadar cok sevmezdım hayatı.kendıme dert edecek seyler bulurdum mutlaka.şimdi oyle deıl.daha olumlu bakıyorum herseye..
    hayatı yasamayı sevıyorum....




Sayfa 2 / 3 İlkİlk 123 SonSon