Sayfa 2 / 3 İlkİlk 123 SonSon
Toplam 37 mesajın 16-30 arasındakiler
Buraya tıklayarak yazıları büyültebilirsiniz Buraya tıklayarak yazıları küçültebilirsiniz
  1. #16
    Üye
    angel'm Avatarı

    Üyelik Tarihi
    03.11-2005
    Son Giriş
    31.03-2013
    Saat
    23:03
    Yaşadığı Yer
    ...
    Mesaj
    45
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    STAR, dünyanın en güvenli, en sağlıklı, en konforlu ve en dayanıklı tekerlekli sandalye minderi.
    Akşam eve çok geç geldiğimden kimi düşüncelerimi yazamamıştım. Şimdi zaman bulmuşken şunları belirtmek istiyorum.

    Bana gelen özel mesajların birinde şöyle diyor. Spastik engelliyim. Tüm ihtiyaçları kendim karşılıyorum. İnsanların çoğu değil ama kimileri sokağa çıktığımda gülüyor bana.

    Buradan yola çıkarak şunu sormak istiyorum.

    Yolda yürürken ya da toplumla iç içe olduğunuz anlarda diğer insanlardan sizin farklı olduğunuzu duyumsatacak tavır ve davranışlarla karşılaşıyor musunuz? Bu aşamada nasıl bir tutum sergiliyorsunuz? Neden? Bu durumda yapılması gereken en doğru davranış sizce nedir? Niçin?

    Alıngan bir insan mısınız? Engelli olmak ile alıngan olmak arasında bir paralellik kurulabilir mi? Eğer alıngan iseniz, alınganlığı nasıl tanımlarsınız? Alınganlık toplumun sizlere yüklediği anlamların izdüşümü olabilir mi? Alınganlık abartılmış bir duygu mudur? Bu duygu kendi yeteneklerinizi tanımadığınızdan, bilmediğinizden mi kaynaklanmaktadır? Siz kendinizi değil, toplumun değer yargılarını çok önemsiyor olabilir misiniz? Neyi önemseyip, neyi önemsememek gerekir? Eğer içinde yaşadığınız toplumun değer yargılarını çok önemsiyorsunuz ne gibi çatışmalar yaşıyorsunuz? Bu çatışmalardan kurtulmak için hangi yolları deniyorsunuz? Ya da öyle bir isteğiniz oldu mu?

    Şimdiden katkı yapan herkese teşekkür ediyorum.

  2. #17
    Üye
    kuyucak Avatarı

    Gerçek Adı
    Hasan
    Üyelik Tarihi
    15.03-2007
    Son Giriş
    17.11-2010
    Saat
    23:39
    Yaşadığı Yer
    antalya
    Mesaj
    1.130
    Alınan Beğeniler
    3
    Verilen Beğeniler
    0
    Blog Mesajları
    7

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Galiba seninle epey güzel şeyler tartışacağız biz burada Angel'm...

    İnsanın kişiliğini oluşturan ögeleri asıl olarak ikiye ayırmak gerekir... Birincisi doğuştan olan, değiştirilemez olan, genetik tarafımızdır... Genetik faktörlerin uygun ortamlar bulduğunda epey bir belirleyici tarafının olduğu artık biliniyor... Uygun ortam bulunmazsa körelme, başka yöne (negatif-pozitif) yönelme başlar...

    İkincisi ise kişinin içinde bulunduğu çevre ve toplumsal koşullardır...

    İçinde bulunduğumuz toplumsal koşullar ve çevre, bir sakat için ayrı, sağlam için ayrı değildir... Toplumsal koşullar ve çevre bir sakatın gelişmesine engel yada yardımcı olur ancak... Yani o sakatın gelişmesi de diğer bireylerinkine benzer bir seyir izler.. Haaaa, şunu dersen ki, o çevrelenmişlik, zorlaştırılmışlık, dışlanmışlık o çevreye karşı bir düşmanlık yaratır, kişilikte bu düşmanlık üzerine temellenir... Bak bu olabilir, ama ben görmedim... Tam tersini çok gördüm. Sinmişlik, korkaklık yavşaklık... Ortadan kaybolmakla, vazgeçmekle, yalvarmakla sorunları aşmayı başaran(!) binler gördüm... Bunlar da insanı sıradışı yapmaz sanırım...

    Demek istediğim, sakatların fiziksel kodlanmalarının (Genetik diyorlar) onların kişiliklerine nasıl yansıdığını bilmiyorum... Var buna benzer arkadaşlar... Fakat her şeyi bu yolla açıklarsam onlara ayıp ederim... İçinde yaşadığım çevre ve toplum kavramını salt sakatlığa bağlarsam, kendime ayıp ederim.... Bu çevre senin için neyse, benim içinde o... Bu toplum senin için neyse, benim için de o... Onun engelleyici olmasının şekli şemali değişik sadece... Biz engellilere başka türlü engel koyuyor, kadınlara, eşcinsele, farklı inançlara, farklı kültürlere, farklı kökenden
    gelen insanlara başka türlü engel koyuyor... Kabul edersen, sorgulamazsan, sende kabul görür, sorgulanmazsın...

    İşte bizim toplum ve çevremizin, sıradışı kişilik gelişimine katkısı budur... Gelişen her beyin, karşı duruş sergiler...İ çinde yetiştiği kültüre yabancı ve azda olsa düşman bir kişiliktir bu... Ben sadece fotoğrafçıyım, düşmanlık kalmadı bende...

  3. #18
    Üye
    angel'm Avatarı

    Üyelik Tarihi
    03.11-2005
    Son Giriş
    31.03-2013
    Saat
    23:03
    Yaşadığı Yer
    ...
    Mesaj
    45
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Tartışalım tabii ki. Hepimizin birbirinden öğreneceği çok şey bence. Birincisi önce “sıra dışı” derken neyi açımlıyorum? Onu yazayım. Ben arkadaşımın yaşamından yola çıkarak duygularımı dile getirmiştim. Bana sıradışı gelen onun kişiliği değil, yaşamının sıradışı olmasıydı. Neydi onlar? Evinde kullandığı onun yaşamını kolaylaştıracak alet, edavat v.s. v.s. Böyle bir dünyayı görünce düşüncelerim allak bullak olmuştu. Yoksa onun kişiliğiyle ilgili bir uç noktadan söz etmiyorum. Tabii ki, hepimizin artıları ya da eksileri vardır. Hiç kimse mutlak anlamda ne iyidir ne de kötüdür bana göre. Bu anlamda kişiliklerle ilgili olarak söylediğinize katılıyorum.

    Zaten ben de sakatlık kavramını tek başına ele almıyorum. Bu toplumdaki sakatlarla ilgili olumsuz paradigmalar insanın kişiliği üzerinde ne gibi etkiler yapar? Yalnızca bunu sorgulamak istiyorum. Örneğin, utanç duygusu genel anlamda da incelenebilir. Sonra da bir alt kategori olarak sakatlar açısından incelenebilir.

    Farklı yaşam biçimleri, belki bizler tek tip yetiştirildiğimiz için insanı ilk başta şaşırtıyor. Burada bizim yapmamız gereken ise, önyargılarla davranmayıp hümanist bir yaklaşımla o insanın dünyasını girip o insanı anlamak ve tanımaktır. Hiçbir zaman, ne eşcinsellere ne de farklı inançtan olanlara karşı olumsuz bir tutum içerisine girmedim. Çünkü, onun ne yaşadığını ben bilmiyorum. Öyleyse, hiç kimseyi yargılamaya hakkım yok diye düşünüyorum. Kaldı ki, sıra dışı insan, toplumun değer yargılarına, gelenek ve göreneklerine, yaşam biçimine v.s. v.s. boyun eğmeyen insandır. Böyle bir direnç için mangal bir yürek gerekir. Burada önemli olan edilgin mi yoksa etken mi olduğudur.

  4. #19
    Üye
    ATOM KARINCA Avatarı

    Gerçek Adı
    Ayşe
    Üyelik Tarihi
    14.03-2007
    Son Giriş
    Saat
    Yaşadığı Yer
    3364954
    Mesaj
    3.070
    Alınan Beğeniler
    14
    Verilen Beğeniler
    8

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Görüşlerimi daha sonra belirtecem demiştim ama inan nereden başlayacam,nelerden söz edecem hiç bilmiyorum.

    Öncelikle bu düşünceli yaklaşımın için kendi adıma teşekkür ederim sevgili angel'm,gerçekten üzerinde düşünülmesi gereken bi konuyu dile getirmişsin.

    Sakatlık bir insanın iyi-kötü,cimri-cömert ya da ne bileyim güzel-çirkin bu tür özelliklerini,huylarını belirlemez;alınganlıkta böyle bişey.Tabiki sakatlık alınganlığı tetikleyecek bir faktör olabilir ama sebep değil.Ben ne sağlam insanlar tanıyorum alınganlığın kitabını yazmış aman o tür insanlara şaka bile yapılmaz.
    Sıradışılığa gelince;bizler belki de gerçekten sıradışı varlıklarız,(özellikle Türkiye'de) :!: :!: Çünkü bir çok sağlam insanın yapamadığı şeyleri yapan,müzik,resim,spor vb. dallarda başarılı olan bir sürü engelli arkadaşım var.Bu başarı onların yüreklerinden geliyor.

    Kendimden bahsedeyim biraz da;bu konu ile ilintili olarak.Ben doğuştan kas hastasıyım,sonradan da skolyoz(omurga eğriliği).Sağlıklı olmak nasıl bir duygu hiç tatmadım,bilmiyorum.Güzel olsa gerek :wink:
    Skolyoza bağlı olarak şekil bozukluğu,boy kısalığı var;kas hastalığım yüzünden de yürümede zorlanma,güçsüzlük,kaldırım çıkamama gibi sorunlar yaşıyorum.
    Bunları niye mi anlattım.Tırnak içinde söyleyeyim, "alay,hor görme,acıma,küçük görme" ye sebep olabilecek epey bi sorunum var.

    -aaa!kıza bak!!
    -cüce! cüce!-(bi kısa boylu demeyi öğrenemediler)
    -aman yavrum kazamı geçirdin? (doğarken yanlış şeride girmişim,geçirdiğim kaza bu işte)
    vs vs vs...... sorular,alaycı ya da acıyan bakışlar

    Hepsini ve daha fazlası ben ve birçok arkadaşım yaşıyoruz.Önceleri çok takardım,üzülürdüm.Şimdi umrumda bile değil.Ne kadar üzülürsem üzüleyim,ne kadar bunları kafama takarsam takayım hayatımı bu şekilde devam ettirecem;niye kendime hayatı zindan edeyim ki,dimi ama :wink: :wink:
    Ayrıca kendimizle bile dalga geçebilecek duruma geldik,arkadaşlar arasında."Allahtan sakatız,yoksa hiç yerimizde durmayacakmışız" gibi cümleler kurabiliyoruz. ya da bi arkadaşım beni karşılarken "ooo,selvi boylum,al yazmalım gelmiş" diyebiliyor,biliyor ki alınmam.

    Sakatlığımız bizi motive etmeli,iteklemeli başarı için."Başarmalıyım" değil de "Başarmak zorundayım" diyerek sarılmalıyız hayata bence.Ben çok defa pes ettim,her defasında silkelenip yeniden başladım.Şimdi kendi ayaklarım üzerinde durmaya çalışıyorum.Sırf rahatlığı bırakmamak için yaşadığı şehirden başka bi şehre üniversite için bile gidemezken insanlar,ben şu anda başka bi şehirde çalışıyorum,yalnız yaşıyorum.senin bahsettiğin arkadaşın gibi evde işlerimi kolaylaştıracak ufak-tefek değişikler,pratik çözümler buluyorum zaman zaman.Bunları kendimi anlatmak için değil bir örnek vermek için yazdım.Ama söylemeden geçemeyecem iyi yemek,pasta yaparım.

    Günlük hayattaki yapmak istediğim herşeyi yapmaya çalışırım,mümkün olduğunca kendimi kısıtlamam.Hatta bir defasında harap ve bitap düşme pahasına-ki hatta öyle oldu- iki koltuk değneği kullanan,kas hastası bir arkadaşımla üç katlı bir resim sergisini gezmiştik.
    Arkadaşlarım çok gezenti olduğumu söylerler,haksız da değiller

    Özetle;
    Bana bi sakat olarak değil,bi insan olarak yaklaşılmasını isterim;insana yakışır şekilde.(yardım talepleri de her zaman kabul edilir,geri çevrilmez ama.Yani bana aynı davranacağız diye yardım etmemezlik etmeyin.) Alınmam ama gene de bana acımayın,acımaya alışmayın.

    arkadaşım sana naçizane tavsiyem;
    Arkadaşına sadece "Gül" olduğu için nasıl davranman gerekiyorsa öyle davran.Alıngan mı,üzülür mü....bunları zamanla görürsün.Anlattığın kadarıyla da arkadaşın çok da alıngan değil.O boyla :wink: kitap fuarına gidebilecek cesareti göstermesi bile bunun göstergesi bence.Arkadaşını zamanla tanırsın o kolay,içinden geldiği gibi davran,doğal ve samimi ol yeter.Diyelim ki onu bi konuda kırdın istemeden,en azında ne gibi şeylere kırılabileceğini anlarsın,sonrasında ona göre hareket edersin.

    TÜM ARKADAŞ VE DOSTLUKLARIN SAMİMİ VE SIMSICAK OLMASI DİLEĞİYLE...

  5. #20
    Üye
    angel'm Avatarı

    Üyelik Tarihi
    03.11-2005
    Son Giriş
    31.03-2013
    Saat
    23:03
    Yaşadığı Yer
    ...
    Mesaj
    45
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Atom Karınca! Yazdıklarını bir solukta okudum. Ne güzel bir dilin var Bayıldım yazdıklarına...

    Paylaştıkların için teşekkür ederim. Önerilerin içinde... Söylediklerini aklımın bir köşesine yazdım.

    Sevgiyle...

  6. #21
    Üye
    Baben Avatarı

    Gerçek Adı
    Babür
    Üyelik Tarihi
    03.09-2005
    Son Giriş
    18.09-2010
    Saat
    12:56
    Yaşadığı Yer
    Konya
    Mesaj
    2.223
    Alınan Beğeniler
    1
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Alıntı Alıntı Yapılan Kişi: atom karınca

    Sakatlığımız bizi motive etmeli,iteklemeli başarı için."Başarmalıyım" değil de "Başarmak zorundayım" diyerek sarılmalıyız hayata bence…
    "İşte bütün mesele!.. Olmak ya da olmamak!"

    Paul Ehrlich'in sevdiğim bir sözü var: "Şans, hazırlıklı kafalara güler."

    Zamane dilinde "donanımlı" diyolar bu "hazırlıklı kafalara". :P

    'Şans' için de, 'başarmak' için de şart olan: Donanımlı olmaktır!

    Sakat ya da sağlam olmak değil! Haa sakatlar –'den (eksiden/negatiften) başlıyorlarmış.. Hiiç önemli değil! Hatta daha iyi! Yarışın sonunda daha güçlü olacaklardır sakat olanlar! Yeter ki 'donanım'larını akıllıca kullanmayı bilsinler!

    Gül, yolun büyük bir bölümünü aşmış anladığım kadarıyla.. Donanımı arttıkça alınganlık vb. yanlışları da azalacaktır. Çünkü onlar, birbirleriyle ters orantılıdır, bildiğimce.

  7. #22
    Üye
    CEREN Avatarı

    Üyelik Tarihi
    31.10-2005
    Son Giriş
    27.02-2016
    Saat
    15:38
    Yaşadığı Yer
    İstanbul/Denizli
    Mesaj
    1.605
    Alınan Beğeniler
    2
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Ona diğer arkadaşlarına nasıl davranıyorsan öyle davran..
    Farklı davranıldığını hissetmek onu daha çok sıkıntıya düşürüp üzecektir ..
    öyle düşün ki , karşında her şeyiyle normal biri var..o zaman bak her şey daha kolaylaşır..
    Zaten bir engellinin tek isteği normal bir birey gibi kabul edilmek değil midir..öyledir...
    Toplumuzun her konuda sınıflandırması ilk başta normal olan olmayan diye başlamaz mı ..

  8. #23
    Üye
    minerva Avatarı

    Gerçek Adı
    Hatice
    Üyelik Tarihi
    21.03-2005
    Son Giriş
    Saat
    Yaşadığı Yer
    Ankara
    Mesaj
    2.522
    Alınan Beğeniler
    13
    Verilen Beğeniler
    8
    Blog Mesajları
    6

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Alıngan bir insan nasıl kazanılır? Alıngan bir insan mısınız? Engelli olmak ile alıngan olmak arasında bir paralellik kurulabilir mi? Eğer alıngan iseniz, alınganlığı nasıl tanımlarsınız? Alınganlık toplumun sizlere yüklediği anlamların izdüşümü olabilir mi? Alınganlık abartılmış bir duygu mudur? Bu duygu kendi yeteneklerinizi tanımadığınızdan, bilmediğinizden mi kaynaklanmaktadır?

    öncelikle alıngan bir insan iyi gözlemlenip onun adına empati yapılarak hangi konularda nelere alınıyor tespit edildikten sonra o kişiyle ilişkinizde bunlara dikkat ederek bu sorun aşılabilir diye düşünüyorum, tabiki istisnai durumlar söz konusu olabilir :!: alıngan bir insan değilim bu benim kişilik özelliğimdir engelli olmakla alıngan olmayı aynı potada eritebildiğimi pekde söyleyemem :? Engellilik-alınganlık bağlamında toplumun bizlere yüklediği anlamların izdüşümü olabilir mi :?: ye gelirsek etki-tepki bu herkeste tabiki farklı seyirde olabilir.Tepki olayının belirgin olması,engelli bireyin hakkını savunma durumunda karşı tarafın tahmin etmediği düzeyde bazen öfke, bazen üzüntü bazende karşı tarafın yanlışını yüzüne çarpar nitelikte ortaya koyması durumu acaba alınganlık olarak mı algılanmaktadır.Sağlıklı insanlar da bir takım olaylar karşısında tepkilerini aynı duyguları yaşayarak ortaya koymazlar mı :idea: Tamamen kişisel özelliklerdir kimi engelli ya da engelsizlerde olaylar karşısında son derece sakin, soğukkanlı tepkiler verebilir :!:


    Siz kendinizi değil, toplumun değer yargılarını çok önemsiyor olabilir misiniz? Neyi önemseyip, neyi önemsememek gerekir? Eğer içinde yaşadığınız toplumun değer yargılarını çok önemsiyorsunuz ne gibi çatışmalar yaşıyorsunuz? Bu çatışmalardan kurtulmak için hangi yolları deniyorsunuz? Ya da öyle bir isteğiniz oldu mu?

    Toplumun genel düzeni, birlik-beraberliğini sağlayıcı değer yargılarını önemserim ama kişilerin kendilerine farklı gelen kişi ve olaylara karşı kalıplaşmış,yanlış bakış açılarından kaynaklanan yargıları önemsem :!: B yüzden çatışma yaşıyormuyum yaşamıyorum neyi önemserseniz onu büyütürsünüz beyninizde ki büyütecek bir şey yok :roll:


    Ona hangi doğru sözcükleri bulup kullanacağım?
    “Cüce” dersem kızar mı?
    Cüceliğin insan ruhunda yaptığı tahribatı sorsam gücenir mi?
    Toplumda insanlar cüceliğe olumsuz bakıyorlar. Bu toplumu aydınlatmak için birlikte neler yapabiliriz?
    Yoksa bende mi sakatlığa çok olumsuz yaklaşıyorum? Sakatlık olumsuzluk değil mi? Peki! Bu yaşadıklarımız ne?

    O na sadece ismini kullanın o sizin x isimli arkadaşınız, kendi biyolojik kısıtlılıkları nedeniyle kendine özgü içinde rahat yaşadığı yaşam alanını gayet normal görün ki normal zaten neden farklı gelsin :roll: Empati bir an için aynı koşullarda kendinizi onun yerine koyun aynı düzenlemeyi sizde yapardınız :wink: Toplumu aydınlatmak için neler yapılabilir :?: konusu ayrı bir başlık olabilir ama en önemli şey engelli/engelsiz biri normal diğeri farklılıklardan dolayı normalin dışında diye bir ayrıma gidilmesi zaten ilk düşen domino taşı görevini görmüyor mu peşi sıra gittikçe devrilen,sanki aşılamaz gibi görünen diğer sorunlar gelmiyor mu :?:

  9. #24
    Üye
    nihal63 Avatarı

    Üyelik Tarihi
    03.12-2007
    Son Giriş
    23.03-2009
    Saat
    10:55
    Yaşadığı Yer
    eskişehir
    Mesaj
    36
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Ben de yazılanlara katılıyorum. Engelli insana farklı davranılmamalı. Herhangi bir insana kişilik özelliklerinden dolayı nasıl davranılıyorsa engelliye de aynı olmalı. Herkes arkadaşlarının karakterini bilir ve öyle davranır. Bunun engelli ayırımı olmaz.Olmamalı da...Zaten engellilere farklı davranmak onları topluma kazandırmaz, tersine izole eder. Sadece ihtiyaçları olduğunda yardım etmek yeterli, herkese yardım etmiyor muyuz zaten? Bence engelli kişilerin eğitimi üzerinde durulmalı ki bu tür alınganlıklar ortadan kalksın. Öncelikle de engelli çocuğu olan aileler eğitilmeli. Engelli birey iyi bir eğitim almışsa, kendi başına hayatla başedebiliyorsa ortada sorun kalmaz. Örneğin, ben 24 yıl öğretmenlik yaptım ve iş yaşantımda hiç bir sorunla ya da farklı bakışla karşılaşmadım. Arkadaşlarım kesinlikle bana uzaylı muamelesi yapmadılar. Ama sanırım çevremize bu izlenimi biz vermeliyiz. Biz kendimize acıyorsak çevremizin bize acıması doğaldır. Öncelikle kişi, engelli ya da engelsiz, kendi ayakları üzerinde durabilmelidir. Kişiler kendilerini aşamamışsa, engelli de olsa engelsiz de olsa, toplumun acıma ya da hor görme gibi davranışlarına maruz kalacaktır.

  10. #25
    Üye
    angel'm Avatarı

    Üyelik Tarihi
    03.11-2005
    Son Giriş
    31.03-2013
    Saat
    23:03
    Yaşadığı Yer
    ...
    Mesaj
    45
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Sorularıma teker teker yanıt verip emek harcayarak düşüncelerini belirten arkadaşlara teşekkür ediyorum. Benim de düşünce dünyama katkı yapıyor, beni besliyorsunuz. Bundan daha güzel bir sevinç düşünemiyorum.

    Yazılanlardan sonra artık düşüncelerimi toparlamaya başladım. Herkesin ortak noktası, engellilere diğer insanlara nasıl davranıyorsak onlara da aynı davranış biçimiyle yaklaşılmalıdır.

    Ancak yine de kafamda oturmayan şeyler var. Hadi alınganlığı yalnızca sakatlara yüklemeden tek başına ele alalım. Alıngan bir insan, kendini tanımadığından ya da kendine güveni olmadığından mı başkalarının sözlerini, tavırlarını çok önemseyip kendine bir sorun yapmaktadır? Empati kavramı günümüzde çok kullanılan bir sözcük. Ama bunun sınırını bilmek ve yaşama geçirmek kolay olmasa gerek. Örneğin, engellilerle ilgili bir aktiviteye katıldım. Orada birçok zeka engelli çocuğu olan anneyle karşılaştım. Onların yaşadığı zorluklar karşısında ne kadar mücadeleci olduklarını gördüğümde o annelerin ellerini öpesim geldi. Öte yandan bir dehşete kapıldım. Benim yemeğini yiyemeyen, her ihtiyacını bir başkasının yardımıyla yapan bir çocuğum olsa ne yapardım? O anneler kadar sabırlı olabilir miydim? Yanıtım, hayırdı. En iyisi bir çocuk sahibi olmamaktı. Orada gördüklerimden o kadar etkilendim ki, bu düşünceye kendi kendimi inandırdım. Demek ki, empati kurmak kimileyin insanı birtakım çıkmazlar içine sürükleyebiliyordu. Öyleyse, empati kurmanın sınırı neydi?

    Alınganlığın altında yatan bir neden de, utanç duygusu olabilir mi? İnsan niye utanç duygusuna kapılır? Örneğin, başkalarıyla aynı düzeyde olduğumuzda, diyelim onlardan daha az eğitimli isek, böyle bir durum utanç vericidir. Niçin başkalarına öfke duyarız? Öfke, bir insana haksız yere yöneltilmiş bir davranıştan dolayı o insanın acı duyması ile birlikte öç almaya yönelten bir dürtüdür. Yine o insana karşı taraf bir şey yapmışsa ya da yapmaya niyetlenmişse hissedilmiş olabilir. Yine küçümseme, bir şeyin açıkça önemsiz olduğuna dair bir kanıdır. Küçümseme, bir anlamda hor görmedir. Buradan yola çıkarak şöyle diyebilir miyiz? Başkalarının tutumu karşısında o insanın tepki vermesi alınganlık mıdır? Öfke midir? Yoksa bir tür küçümsemeden dolayı etki-tepki mesele midir?

    Şöyle bir topluma bakıyorum da, hep başkaları ne der diye yaşadığımızı görüyorum. Evet, içinde yaşadığımız toplum bizim için önemli. Hepimiz, sevilmek, onaylanmak istiyoruz. Hepimiz, bize değer verilsin istiyoruz. Bunun içinde Doğan Cüceloğlu’nun dediği gibi “mış” gibi yaşıyoruz. Sonra da, içimizle dışımız arasında öyle bir uçurum oluşuyor ki, kendimizi anlayamıyoruz.

    Şimdiye kadar kısa boylu tanıdığım insan yoktu. Orhan Pamuk’un “Sessiz ev” adlı romanını okudum. Orada kısa boylu birisi vardır. Kahveye gider. Oradakiler onunla gülüp dalga geçerler. Bu yüzden insanlara öfke duyar. Toplumun içine girmek istemez. Beklediği gecelerdir. Geceleri sokağa çıkıp dolaşır. Çünkü geceleri sokaklarda hiç kimse yoktur. Onunla dalga geçip, eğlenecek insan da yoktur. Burada yazar, edilgin bir karakter çizer. Bizlerde böylece kısa boylu insanların iç dünyası hakkında bir izlenim ediniriz. Şimdi buradan yazdıklarınızdan edindiğim izlenim şu. Evet, yazarın yazdığı gibi karakterler olduğu gibi, yaşamın dayatmalarına karşı direnen, yaşamla dalga geçen, kendini olduğu gibi kabul eden insanlar da var. Ve… Artık gerek edebiyatta gerekse sinemada olsun böyle karakterlerin olduğu da bu topluma gösterilmelidir. Belki de, engelli insanların profili artık değişmektedir.

    Türkiye’de engellilerin profili ile ilgili araştırmalar yapılmış mıdır? Örneğin, sokak çocuklarına ilişkin olarak birçok araştırma yapıldığını, kimi yaşadıkların sorunların sosyolojik boyutuyla incelendiğini biliyorum.

    Sohbet odasına girip ben engelli değilim dediğimde nasıl tepki aldığımı görseydiniz şaşar kalırdınız. Ne işin var burada, niçin geldin, burası engelliler sitesi gibi v.s. v.s. birçok tepki aldım. Niçin böyle bir öfke dalgasıyla karşılaştığımı çözmeye çalıştım. Normal insanlara kızıyorlardı da, hepsinin öcünü benden mi alıyorlardı? Toplumda ayrımcılık yapıldığını söylüyorlar ama kendileri de başkalarına ayrımcılık yapıyorlardı. Kim kimi dışlıyordu öyleyse? Engelli, engelsiz diye bir ayrımcılık yapılıyorsa neden bu sitenin adında engelli sözcüğü var? Öyleyse, farklı olanı nasıl tanımlayacağız? Neye göre farklı? Kime göre normal ya da anormal? Gördünüz mü o kadar çok soru var ki, bu konuda kafam şimdiden karmakarışık oldu yine…

    Bir de en başta kafamda belirli şeylerin oturduğunu yazmıştım. Ben bir şeyleri çözümlemeye çalışırken öte yandan çıkmaz sokaklara dalıyorum yine.

    Hani bir düşünür demişti. Gerçeği arıyorum... Gerçek hangisi?

  11. #26
    Üye
    CEREN Avatarı

    Üyelik Tarihi
    31.10-2005
    Son Giriş
    27.02-2016
    Saat
    15:38
    Yaşadığı Yer
    İstanbul/Denizli
    Mesaj
    1.605
    Alınan Beğeniler
    2
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Engeli olmayan bireylerin engellilere olan ilk kötülüğü bakışlarla başlıyor..Hiç bir şey söylemelerine gerek yok sadece bakış ve yüzlerindeki şaşkın ifade anlatıyor ve size bir tokat gibi iniyor..
    Engelli bir çok arkadaşımız şimdiye kadar kimbilir kaç defa sözsüz ,elsiz tokatlarla karşılaştı..Yaralandı bu yüzden..

    Toplumda çoğunluğu işgal eden normal sayılır..Azınlık anormaldir kabul edilemez...İşte toplumun kriteri..Çoğunluk her zaman haklıdır doğruları onlar belirler..Engelli olayı da böyledir..
    Sağlıklı insanların çoğunluk olduğu bir toplumda engelli birey anormaldir..Düzeni bozar ..
    Birkere düşünün insanlarının % 95 i engelli olan bir dünyada yaşıyorsunuz , her kural, her düzen ,engellilerin yaşamına göre kurulmuş..böyle bir dünyada engelsiz biri nasıl karşılanırdı o yanlız kalmazmıydı peki ? tabiki kalırdı...o bu sefer anormal sayılırdı..
    Engelliler ,biz sitesini bu hayal etiğim dünyaya benzetiyorum..Üyelerin % 99 una yakın kısmı engelli , forumlardaki bütün konular , reklamlar her şey ama her şey engellilere göre..Onlara uygun ,Görünüşte küçük ama aslında kocaman bir dünya burası ,hiç kimsenin göremeyeceği kadar engelli bir arada....

    Üyelerin arasında engellerinden , ağrılardan,gördüğü tedavilerden bahsetmek o kadar normal ki burada .Tanışmalarda ilk sorulan soru hiç şüphesiz ' Engelin ne ? ' sorusu.. Sonra rahatsızlıkların ve doktor isimlerinin paylaşılması , hayatı kolaylaştıran engelli cihazlarından bahsedilmesi..Bu konuşulan konuların hangisini normal hayatta başka insanlarla paylaşıyoruz.
    Üye buluşmalarında mesela , buluşmaya gelen herkes meraklı bakışlardan, garip yüz ifadelerinden rahatsız olmaksınız buluşamaya gelir ve rahatlıkla kendini ifade eder çünkü herkes kendi gibidir..Herkes eşittir..

  12. #27
    Üye
    aferits Avatarı

    Gerçek Adı
    Ferit
    Üyelik Tarihi
    15.07-2004
    Son Giriş
    23.10-2017
    Saat
    21:37
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    1.279
    Alınan Beğeniler
    1
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Ben karşımdakine kim ve ne olursa olsun bana nasıl davranmasını istiyorsam öyle davranırım.

    Bu prensip yıllardır hiç bozulmadı ve ilişkilerimide olabildiğince kolaylaştırdı.

  13. #28
    Üye
    angel'm Avatarı

    Üyelik Tarihi
    03.11-2005
    Son Giriş
    31.03-2013
    Saat
    23:03
    Yaşadığı Yer
    ...
    Mesaj
    45
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Cerenciğim,

    Sanırım tüm bu anlattıkların farklılığa olan duyarlılıktan kaynaklanıyor. Farklı olan her zaman ilgi çeker. Öte yandan bu sorun insani bir sorun. Biz genellikle duyularımızla yaşıyoruz. Algılarımız doğrultusunda davranıyoruz. Yani burada aklımızı ön plana çıkarıp ona göre hareket etmiyoruz. Bir insanın, bacağının olup olmaması, kolunun ya da herhangi bir organının eksik olması o kişiyi insani açıdan değersizleştirmiyor. Öyleyse, neden bir insanın direkt olarak yüzüne değil de, bedenine bakışlarımızı çeviriyoruz? Bence, iletişim gözlerde başlar. Engelli bir insanla karşılaşınca onun eksik ya da çalışmayan organına değil de, önce yüzüne bakarak en insani olanı yapmış olabileceğimizi düşünüyorum. Hani hep derler ya! Farklılıklar bizim rengimizdir diye. Tabii ki, farklı düşüncelerimiz, farklı bir bedenimiz, farklı inançlarımız, farklı cinsel tercihimiz olabilir. Önemli olan, bilincimizi önyargılardan temizleyip o kişiye insanca yaklaşmaktır. Bak! Aklıma birşey geldi. Geçen gün televizyonda Sinekli Bakkal adlı diziyi izliyordum. Oradaki karakterlerden biri bir dostunu aramaktadır. Dostunu konu komşuya sorar. Bu diyaloglarda dostunu öyle yücelterek anlatırki, siz de bu kişiyi merak etmeye başlıyorsunuz. Ya da ben öyle hissettim. Dostunu bir sahil kenarında, derme çatma bir kulübede yaşarken bulur. Dostu kısa boylu biridir. İkisinin birbirlerine bir sarılışları vardı ki, içimden ancak iki insanın birbirini sevdiği böyle anlatılabilirdi demeden edemedim. Evet, içimden senoryayı yazanı kutladım. Yönetmeni de... Bu tüm topluma verilen bir mesajdır. Televizyon insanlar üzerinde çok etkili bir araç.

    Önemli olan, bir kişinin bedeninden dolayı ona olumsuz anlamlar yüklemek değil, o insanın bize ne kattığıdır. Ben hep düşünürüm. Arkadaşlarımı da buna göre seçerim. Yani bir insanın başka bir insanı anlaması için, mutlaka onun da engelli olması gerekmiyor.

  14. #29
    Üye
    CEREN Avatarı

    Üyelik Tarihi
    31.10-2005
    Son Giriş
    27.02-2016
    Saat
    15:38
    Yaşadığı Yer
    İstanbul/Denizli
    Mesaj
    1.605
    Alınan Beğeniler
    2
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Yazdıklarında haklısın Angel'm hem de çok haklısın..

    Sanırım bu sitede sana da ilk sorulan soru " engelin ne " dir değil mi

    Toplumuzdaki bana dokunmayan yılan 1000 yaşasın mantığı vardırya hep..Onda olmayan sıkıntıyı , kusuru hep uzaktan seyreder , bazen de eleştirip kınar aklına gelmez kendni onun yerine koymak..

    Ama bir de şu var bakalım çevremize engelli birini gören sağlam bir bireyin ilk düşüneceği şey çok şükür olacaktır ve yüreğine su serpileceği ve içinden mutlu olacağıdır..Çünkü böyle bir engeli ve derdi yoktur..
    İşte toplulumuzda en kızdığım ve asla onaylamadığım bir davranış başkalarının mutsuzluğu ve eksikliklerşne bakıp mutlu olup şükretmek..
    Belkide biz engellilerin bu topluma en büyük faydası insanların mutlu olup şükretmesini sağlıyoruz

    Ben bu siteyle tanışıncaya kadar sadece 1 engelli arkadaşım vardı o da hastanede beraber tedavi gördüğümüz çok sevdiğim biri..
    Hep sağlam insanlarla yaşadım , okudum , çalıştım kısacası onlarla yaşadım..
    Hiç bir zaman ne engelimden konuştum ne sıkıntılarımdan..hep yokmuş gibi davrandım..
    Hepimizin bildiği sağır kurbağa hikayesine benzer bu yüzden hayatım..(herkes bilir diye yeniden bu hikayeyi yazmıyorum ,bilenler bilmeyenlere anlatsın )
    Ama bu siteye girince meğerse ben herşeyi ne kadar içimde yaşamışım , yanlız değilmişim dedim kendime..Buradaki bir çok arkadaşta benim gibi düşünmüştür...
    Ama dediğin gibi burada da sırf engelli diye insanlar birbirleriyle arkadaş olmuyorlar , kişilik ,iyilik ve paylaşımların ortaklığı insanları yakınlaştıran..

  15. #30
    Üye
    angel'm Avatarı

    Üyelik Tarihi
    03.11-2005
    Son Giriş
    31.03-2013
    Saat
    23:03
    Yaşadığı Yer
    ...
    Mesaj
    45
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Panthera: hafif, agresif ve zarif aktif tekerlekli sandalye...
    Ama bu siteye girince meğerse ben herşeyi ne kadar içimde yaşamışım , yanlız değilmişim dedim kendime..Buradaki bir çok arkadaşta benim gibi düşünmüştür...
    Ama dediğin gibi burada da sırf engelli diye insanlar birbirleriyle arkadaş olmuyorlar , kişilik ,iyilik ve paylaşımların ortaklığı insanları yakınlaştıran..
    Bence insanın bir toplum içinde yaşayıp da düyumsadıklarını o toplumla paylaşamaması korkunç birşey... Ne kadar insanı başkalarına ve kendine yabancılaştırıyor.

    Yalnız ortak yaşanan duygular, anlamlar, düşünceler engellilere özgü bir şey olmasa gerek. Örneğin, erkekler için askerlik de böyle birşeydir sanırım. Hapishaneler, hastaneler, huzurevleri v.s. v.s.

    Eğer hastanede yatmışsanız bilirsiniz. Orada insanı ayakta tutan, insanlar arasındaki dayanışmadır.

    Diğer söylediklerine gelince... Tabii ki, haklısın. Maalesef insanlar tüm konularda olduğu gibi bu konularda da pek duyarlı değiller. Bencilce bir yaklaşımları var. Ancak, bireyi şekillendiren toplumdur. Öyleyse, bu sistemi sorgulamalıyız önce.




Sayfa 2 / 3 İlkİlk 123 SonSon