Sayfa 3 / 9 İlkİlk 1234567 ... SonSon
Toplam 127 mesajın 31-45 arasındakiler
Buraya tıklayarak yazıları büyültebilirsiniz Buraya tıklayarak yazıları küçültebilirsiniz
  1. #31
    Üye
    esila Avatarı

    Üyelik Tarihi
    04.04-2005
    Son Giriş
    27.02-2009
    Saat
    01:36
    Mesaj
    54
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    STAR, dünyanın en güvenli, en sağlıklı, en konforlu ve en dayanıklı tekerlekli sandalye minderi.
    Ozaman kusura bakma.Benim salaklığım tutmuş.:)
    Ben yazmayı değilde konuşmayı tercih edenlerden olduğum için,yazarak iletişim kurmayı sevmiyorum.Bu yüzden yanlış anladığım olabiliyor.
    Emin ol,bu eksikliğimi bildiğim için,olabildiğince açıklayıcı yazmaya çalışıyorum.
    Neyse,kal mutlulukla..

  2. #32
    Üye
    andante Avatarı

    Üyelik Tarihi
    11.01-2005
    Son Giriş
    15.12-2009
    Saat
    18:11
    Yaşadığı Yer
    istanbul
    Mesaj
    811
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Sevgili yeditepe bana özel mesaj yoluyla bazı sorular sormuş. Sorduğu sorular çok özel bir durumu içermediğinden ve tartıştığımız konuya yani ötenaziye ait olduğundan cevabı buradan vermeyi uygun buluyorum.

    Ben bildiğiniz gibi ötenaziyi savunan durumundayım. Ve bunu yazarken yaşadıklarımdan yola çıkmayı da hiç ihmal etmiyorum her zamanki gibi. Burada yazdığım bir yazıdı da demişim ki;

    Ve benim babam nefes almayı unuttuğu için boğularak öldü.Kelimelere yansıtıldığında çok kolay gibi geliyor bunlar. Ama hiç bir şey aslını yaşatamaz kelimelerle. Eğer ülkemizde ötenazi olsaydı inanın o çok sevdiğim babamı bu acısından kurtarırdım. Çünkü bu şekliyle yaşamaya asla layık değildi.
    Bu paragraf sevgili yeditepenin aklına takılmış ve bana bazı soruları var.,

    Soru 1)

    ülkemizde otonazi olsaydı derken ne yapabilirdin? yani tıp aracılıgıyla ölüm gerçekleşsin istediğin için mi?
    Tabikii, tıp aracılığıyla sonu mutlak bir ölümle bitecek ve yaşadığının bile farkında olmayan bir hasta için herhangi bir tıbbı cihaza gereksinim bile duyulmadan sadece nefes alıp vermesi ve kişinin son derece acı çekmesi yakınları için katlanılabilecek bir kolaylık değildir.

    Bizler en sevdiklerimizin her türlü sıkıntısına, her türlü cefasına gögüs gerebilecek kişilerizdir. Sevgi anlayışımızda bu vardır. Ama sevdiğimizi kişinin beyninin her geçen gün küçülmesi anlamına gelen ve bu yüzden insana ait her türlü olguyu yaşayamayan bir durumda olması onun yaşayan bir ölüden farklı olmadığı bir anlamdır zaten. Ama tıbben bir bireyin ölmesi sadece beyin ölümüyle söz konusudur. Burada tıbbın yapabileceği düzeltme ve onarma adına hiç bir şey yoktur ve göz göre göre hastanın acılar içinde ölmesine seyirci kalmaktan başka bir şey değildir kısacası.

    Soru 2)

    ya da kendin gerçekleştirme şekillerini bilmediğini mi kasdettin?
    Yine tabikii bu sorunun yanıtı. O benim en sevdiğim varlık. ve ben onun her anının mutlu olmasını isterim. Bunun aksi söz konusu olabilir mi. Günü önemli değil, kesin ölüm tarihi belli olmadığından bu gerçeğin her saniye sevdiğinin yaşamla bağlantısının hiç olmadığı bir ortamda acı çekmeden gerçekleşmesini tıbben yapabilecek yüreği ve gücü olabilmeli tıbbın.

    Anlayamıyorum. neyi biliyormusunuz??????????

    Kadınlarımız artık çoğunlukla sezeryanla doğum yapıyorlar normal doğum yerine. Dünyaya doğal yollardan gelen insanoğlu için artık doğum günleri bile tarih olarak sezeryanların sayesinde belirlemek mümkünse neden insanoğluna ait ölümü de , gerekli koşullarda tabii, sağlamak suç oluyor. Ya da günahhhhhh.

    Bir şekilde ne adına olursa olsun tanrının hükümlerini yerine getirirken her türlü başka yola başvururken ölümde tanrıyı beklemeyi nasıl savunabiliyoruz ?

    Soru 3)

    ya da bu işi yaptıgında anlaşılamamanın yuku mu rahastız edecekti?yasalar filan...
    Eğer yasal olarak bu ülkemizde söz konusu olmuş olsaydı bunu tartışmamızın bir nedeni olmazdı. Doktorlar gerekeni yapmış olurlardı değil mi? Bunu benim yada bir başkasının yapması şu andaki yasal koşullara göre suç olduğunun gerçeği tartışılmaz bile.

    Toplum bunu yapmış olsam bana çok kolaylıkla katil diyebilirdi. Bundan korktuğum için mi yapmadım acaba?

    Toplumda bana gelebilecek her hangi bir olumsuzluk düşüncesiyle, yani bencilliğimle sevgili babamın acı çekmesine seyirci mi kaldım....

    Hayır... bunu yapamazdım. Bunu hiç kimsenin kolaylıkla yapabileceğine inanmıyorum. Bunu düşünmek başkadır ve eyleme geçirmek bizim dışımızda tıbla ilgilenen kişilerin gözetiminde olabilecek bir şeydir.


    Benim babam çoktan ölmüştü. Yaşamıyordu. Tam iki yıl hiç bir şeyden tat almayarak, farkında olmayarak, öfke nöbetleriyle, sancılarla, korkularla iki yıl geçirdi.

    Şu anda toprak altında olmasına rağmen, benim babam yine benimle. Bizler fiziksel birlikteliği çok fazla önemsiyoruz.Aynı mekanda olabilmeyi her şeyin ötesinde sayıyoruz. Benim için durum böyle değil ama. Sevgili babam yaşarkende işi nedeniyle, benim işim nedeniyle her zaman yanımızda fiziksel olartak değildi. Ama öğretileriyle, bana kazandırdıklarıyla, ona duyduğum sevgi ve beni nasıl sevdiğini bildiğimden hep yanı başımdaydı. İçimdeydi, tıpkı şu anda olduğu gibi.

    Sadece iki yıl ötenazinin yasal olmaması babama acı çektirdi hepsi bu.

    Soru 4)

    çünkü bu yazıyı okuduktan sonra aklıma şu takıldı hemen. bu hastalıkla hayatın zor olduguna ve sevgili babanın acı çektiğine inancında şüphe yokken sen bu işi -otonazi gerçeği ülkemizde olmasa bile- niye yapmadın?
    Kesinlikle onu öldürecek ne dozu bilebilirdim, ne yöntemi, nede buna benzer şeyleri. Benden kan alınırken bile ben bayılan biriyim. Ve bu yük ailelerin sırtlarına yükletilmeyecek kadar ciddiyeti beraberinde gerektiren tıbbı bir olaydır.

    Not;
    Sonra asla unutmamalıyız ki, ben sadece babamın tek çocuğu değilim. Onun bir oğlu daha var, ve bir de eşi, yani annem. Ben bunu kendi adıma onların iznini almadan gizli kapaklı yapabilirmiyim sence. Bu sebeple yasal olmuş olsa babam için bunu isterdim dedim anlatabiliyormuyum?

  3. #33
    Üye
    Oya Tekin Avatarı

    Üyelik Tarihi
    14.07-2004
    Son Giriş
    Saat
    Yaşadığı Yer
    İzmir
    Mesaj
    567
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Ötenaziyi anlamak için sanırım bunu yakınen yaşamak gerek. Sevdiklerimizin göz göre göre acı çekmesini hiçbirimiz kabul etmeyiz . O halde nefes alırken bir ölüden farksız olan yakınlarımıza ya da kendimize neden bu acıyı verelim. Bu yüzden bence ötenazi olmalıdır. Bu bir intihar mıdır? Hayır intiharla arasında kesin çizgiler vardır. İntihar için neden kaçıştır. Tabii bana göre. Oysa ötanazide kaçış değil kurtuluş vardır. Var olan acılardan kurtuluş. Bunu insanın kendisi neden yapmıyor diyen arkadaşlarımız var anladığım kadarıyla o durumda bunu yapabilecek hiçbir refleksi yoktur ki kişinin nasıl yapabilsin. Eğer yapabilecek fiziksel gücü olsa zaten bunu kendisi yapacaktır hiç kimsenin şüphesi olmasın.

    Cinayet diyen arkadaşlarıma da şunu söylemek istiyorum. Teyzem ben henüz on on iki yaşlarındayken siroz hastalığına yakalandı. Çok ağır sancılar içerisinde son günlerini geçirdi. Ve hep ölümü çağırdı onun o çağırışlarında o çocuk yüreğimle ona yardım etmek istedim. Ama hiçbir şey yapamadım. Yapamazdım da. Yıllarca bu acı yüreğimde hep yaşadı. Bu filmi izlediğimde de o günleri yaşadım. Bu yüzden canım dostum andante seni ve yaşadıklarını çok iyi anlayabiliyorum. Yani bu cinayet olamaz o acılardan kurtarmanın adı bedeni ve ruhu rahatlatmanın adı asla cinayet olamaz. Bir de şu örneği vermek istiyorum sizlere belki daha iyi anlaşılabilirim. Ben rahatsızlığım sebebiyle yağmura dayanamıyorum. Normal ağrılarım iki misline çıkıyor. O anlarda ağrıyan bacaklarımı kesip ordan atmak en büyük isteğim oluyor. Denedim mi? Hayır. Ama şimdilik hayır. Acıyı yaşamadan cevabı vermek zordur. Bunu dini nedenlere bağlayan arkadaşlara şunuda söylemek istiyorum. Size göre beyin ölümü gerçekleşen bir kişinin bile hayatının sona erdirilmesi yanlış. Oysa o kişinin organlarıyla bir çok kişi yeniden hayat bulacak. Ama sizlerin baktığı noktada organ naklide dinen doğru değil. Peki çok yakınınızda biri babanız, evladınız yada başka bir sevdiğiniz yaşamını bir organa bağlasaydı o zaman bu nakil günahtır diye o nakli gerçekleştirmez miydiniz? Peki sizin bu tavrınızın adı da bir çeşit cinayet olmuyor mu? Yaşaması bir organa bağlı olan yakınlarımız için kadavra beklerken sizler buna cinayet diyorsanız ötenaziyi de anlayamazsınız zaten. Ama yakınınızda bu acıyı bire bir yaşadığınız da her şey farklı olur. Bugün düşündüklerinizle yarın yaşayacaklarınızın garantisi hiçbir zaman olamaz.

    Ötenazi uygulanırsa yasallaşırsa eğer sanmayın buna karar vermekte çok kolay olacak. Bugün beyin ölümü gerçekleşmiş bir hastanın hayatının son verilmesine karar verilirken bile gerek doktorların gerekse hasta yakınlarının hep bir acabası vardır. Ötenazide de bu olacaktır. Bu kararı almak ve uygulamak sandığınızdan çok daha zordur.

    Bu arada bir şeyin üstünü de çizmek istiyorum. Bana göre ötenazi yasal olmasa da yapılmaktadır. Çünkü beyin ölümü gerçekleşen bir hastaya uygulanan yöntem bir çeşit ötenazidir. Tek farkı hastanın hayati faktörlerini kaybetmesidir. Bu yüzden bugün buna karşı duran yasalar arada önemli bir fark olmadığını anladıkları gün insana ölme hakkını da tanıyacaklardır. En doğal olanda budur bu olmalıdır. İnsana ölme hakkı verilmelidir.

  4. #34
    Üye
    neptune Avatarı

    Üyelik Tarihi
    24.04-2005
    Son Giriş
    04.07-2010
    Saat
    11:05
    Yaşadığı Yer
    istanbul
    Mesaj
    459
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    İntihara da ötenaziye de karşıyım demiştim,

    Önce soyut nedenimi söyleyeyim. Ötenaziyi veya intiharı kişisel bir seçim hakkı olarak göremiyorum. Yaşamda seçimleri her zaman yapabiliriz. Bir seçimi yaparken bir süre sonra bundan vazgeçebiliriz veya tam tersi bir seçimi gerçekleştirebiliriz. Seçim hakkımız üzerinde kısıtlamalar yapılması ise bizim insanlık onurumuza aykırı. Çünkü o zaman bizim için neyin doğru neyin yanlış olduğuna karar verme hakkı elimizden alınıyor, kişiliğimiz, insanlığımız bir ölçüde yok sayılıyor. Ama ölüm farklı bir seçim kavramı. Ya da tam tersine aslında seçim değil, seçim yapabilmenin ortadan kaldırılması. Yani seçim hakkımız üzerindeki mutlak bir kısıtlama. Ölümden öte köy yok ki, geri dönemessiniz. (Gerçi bunun için epey uğraşmayı düşünmüyor değilim, hortlamış bir üye ile hayaletli bir forum sahibi de olabilirsiniz. ) O zaman seçim yapabilmek yani insan olmak onuru tamamen ortadan kaldırılıyor. Hele irade dışı ötenazide size sorulmadan. Bunun yanında hayatına son verilmesi isteğini yenilgiyi kabul etmek, savaştan kaçmak gibi düşündüğümden bana arkadaşların çoğunluğunun düşündüğü durumun tam tersi, yani ne olursa olsun, nasıl olursa olsun sonuna kadar yaşamakta ve yaşatmakta direnmek çok daha onurlu geliyor. Düşünsenize, asıl olay şu; bir "insan" ölüyor, bu bana herşeyden çok daha korkunç geliyor.

    Somut nedenlere gelince, öncelikle buna izin vermenin, hatta aktif olarak görev almanın büyük bir vicdan sorumluluğunun olması. Bir doktorun görevi hastanın sağlığına kavuşmasıdır, onun acılarını paylaşmak, ölmesine yardım etmek ya da istediği eylemin vicdani yükünün bir kısmını sırtlamak değil. Aksi halde tüm meslek yaşamında baktığı hasta sayısını düşündüğünüzde bu bir doktora eziyet etmektir. Ayrıca bir hasta ile bu şekilde duygusal paylaşıma girmek bir hatadır ve doktorun mesleki tarafsızlığını ortadan kaldırır. Duygusal paylaşıma giren doktorlar ise çok sık hata yaparlar. (Bu yüzden doktorlar genellikle kendilerinin veya çok yakınlarının hastalıkları veya tedavileri hakkında ciddi kararlar vermezler, bir başka doktora giderler. )
    Doktor dışında yakın çevrenize de bu tür bir vicdani sorumluluğu yüklemeniz haksızlıktır. Beyin ölümü gerçekleşmiş bir hastanın fişinin çekilmesi bile çok büyük bir yüktür. Buna onay veren hasta yakını kimi zaman bunun suçluluğunu ömür boyu üzerinden atamaz. Suçluluğunu hafifleten tek neden ise yakınına duyduğu sevgi yüzünden buna onay vermiş olduğudur. Onun yerine kendisi acı çekmektedir artık. (Ama tabii bir süre sonra bu işin piyasası ortaya çıkıp da ötenazi kanunundan önce hapis riskini alıp da bu işi yapacak insanlar artık hem kendilerini tatmin edip hem de üste para alabilirler. Yine de ötenazi istediğimizde bunları tercih edersek, yakınlarımıza böyle bir vicdani yük taşıtmamış oluruz. )
    Bu yolu seçen insanlar diğerlerini etkileyerek zincirleme bir tepkime yaratabilir. Aynı durumda olan bir başkasının yaşam umudunu zayıflatabilir, ölümü seçmesi için cesaretlendirebilir.
    Bu yol başladığında bunun kötüye kullanımı çok rahat gerçekleşebilir. Sosyal kültürel ve ekonomik nedenlerle üretimden düşen, hatta topluma yük olduğu düşünülen düşkün nüfus ve bunların yakınları kalan kaliteyi arttırmak için önce ötenaziye teşvik edilip sonra da zorlanabilir.
    Ötenazi adı altında miras, bakım yükünden kurtulmak, vb nedenlerle gizli cinayetler işlenebilir.
    Eğer düşkün nüfus eskisi kadar önemli olmassa, tıbbın ilerleme hızı yavaşlayabilir. Yaşlılık ve ölümcül hastalıklar için harcanacak emek ve para diğer alanlara kaydırılabilir.

    Tabii bütün bunları bir yana koyup da "size ne, beden benim, istediğimi yaparım" dediğiniz
    anda da aradan ötenaziyi çıkartmanız gerekir. Zira ötenazi tek başınıza yaptığınız bir eylem değil. O zaman intihardan bahsetmelisiniz, ötenaziden değil.

    Tabii çok önemli bir neden daha var;
    Bir filmde bir sahne hatırlıyorum. Bir grup insan yaşamlarındaki en büyük vicdan azaplarını anlatıyordu. Bir doktor babasının çaresiz bir hastalığa yakalanmış ve acı çekiyor olduğunu, sürekli kendisini zehirlemesi ve acılarına son vermesi için yalvardığını ve sonunda dayanamayıp babasının hayatına son verdiğini ve acılarını dindirdiğini anlattı. Ama kısa bir süre sonra babasının hastalığının tedavisi bulunmuştu.

    Yarının bize ne getireceği belli değil. (Oya Tekin'in teyzesini hatırlayın, intiharı neden seçmediğinin nedenlerinin biri hakkında bir fikriniz olabilir.) Ötenaziye onay verdiğiniz an "İnsan umut ettikçe yaşar" sözü oldukça zayıflayabilir. "Umut" kavramı çok daralır. "İnsan ve yaşamak onuru" kavramı da.


    Selamlar, sevgiler.

  5. #35
    Üye
    Pegasus Avatarı

    Üyelik Tarihi
    23.11-2003
    Son Giriş
    12.12-2017
    Saat
    18:03
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    834
    Alınan Beğeniler
    40
    Verilen Beğeniler
    19

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Burada verilen cevaplar ve örnekler hep belli kişilerin öznel dünyasından ve bu dünyanın içeriğinden hareketle dillendiriliyor. Bence konuya daha kişiler üstü bakılmalı. Ayrıca ben ötenazinin yakınlar tarafından cevaz verilen şekli değil aksine kişinin kendi tarafından alınacak kararla uygulanabilen şekli daha uygundur diye düşünüyorum. Doğrusu bir kişinin kendi hayatı üzerinde en yakınlarının bile böyle bir karar verebilmesi - tüm iyi niyetli itirazlara rağmen- bana pek doğru gelmiyor.

    Burada kişinin ölme hakkından bahsediyoruz. Ölme hakkı bence sadece kişinin kendisine ait olmalıdır. Bu hastanın kendi dışında en yakını tarafından en iyi niyetle verilse bile bir seçim olmayacaktır.

    Konu üzerinde okuduğum bazı makalelerde ilginç şeyler var. Mesela bazı bitkisel hayata giren hastalar yıllar sonra yeniden mucizevi bir şekilde bilincine kavuşabiliyor. Şimdi bir düşünelim; bu hastanın yakınları zamanında bu kişi acı çekiyor diye fişin çekilmesi kararını vermiş olsalardı bu insan yıllar sonra bile olsa tekrar sahip olduğu hayatından olacaktı. Kaldıki bu kişinin acı çekmesi gerekçe de gösterilemez. Zira acı dediğimiz kavram bilinçli bir insan beyni için sözkonusudur. Bilinci yerinde olmayan biri acı çekiyor olamaz. Tüm vücudu acılar içinde kıvransa dahi kişi bilinci yerinde olmadığı için bunun farkında olmayacaktır. Kişinin bunun farkında olması ise zaten bilinçsiz olmadığı anlamına gelir ki bu durumda ötenazi kararı zaten bir cinayettir.

    Hal böyle olunca bence ötenazi kararı sadece kişinin kendisi tarafından verilmesi gereken bir karardır diye düşünüyorum. Sevgili neptune burada ölüm kararının, ardından geri dönüşü olmayan niteliği nedeniyle bir seçim olamayacağını ifade etmiş ki ben bu teze tamamen karşıyım. Ölmek de bir daha geri dönülemeyecek olunmasına rağmen bir tercihtir/seçimdir. Kaldıki burada yaşamak ve ölmek tanımlamaları tamamen öznel bir duruş kazanıyor. Nefes almak yaşamak mıdır? Yada yaşamak tam olarak nedir? İnsan yaşamının içini dolduran bir takım manevi unsurların olmayışı, sadece biyolojik olarak canlı olmak yaşamak mıdır? Yaşamı sadece çileye dönmüş bir insan yaşamakta mıdır?

    Bu sorulara filmlerden, şiirlerden aldığımız replikler ve cümlelerle cevap vermek çok kolay. Kaldıki bir insanın ölüm kararı vermesi kelimenin tam anlamıyla korkunç ve trajik bir şey. Ama tüm bu korkunçluğuna rğmen insan yaşam dayanılmaz olduğunda ve gelecekte bu dayanılmazlığın ortadan kalkması olasılıgıda yoksa (Ramon un yaşamı gibi) ve kişi bireysel olarak artık bu acıları çekmek istemiyorsa (Gelecek çözüm olasılıkları içermesine rağmen) kişinin bırakmaya hakkı vardır. Sadece kendisi bu kararı verebilmelidir.

  6. #36
    Üye
    Fuzulim Avatarı

    Üyelik Tarihi
    23.07-2005
    Son Giriş
    Saat
    Yaşadığı Yer
    Erzurum
    Mesaj
    328
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    1996 yılında apandistim patladı ve acilen hastaneye yatırıldım. ameliyat olmuştum ama ameliyattan 3 gün geçmesine rağmen feryatlarım hastane koridorlarını almıştı. patlayan apandistim beni zehirlemişti. ölmemiştim ama acılarım dayanılmaz bir haldeydi. İçimde balon şişiriyorlarmış gibi geriliyor ölüp ölüp dirilkiyordum.
    Ölmek istiyordum artık. Bu acılara dayanmak imkansızdı. Ama hernedense bir türlü ölmüyordum. Ölüm kurtuluşum olacak diye düşünüyordum. vücüdumdaki acıları unutmak için kafamı yataklığın demirlerine çarpıyordum. Doktorlar başımda dikilmişler, biri burnumdan hortum sokuyor, diğeri ameliyat yerimi temizliyor.
    Çok zor günlerdi.
    Ama geçti çok şükür ve iyileştim.
    Ömrümün ilerleyen dönemlerinde şunu anladım.
    Allah u teala sevdiği kuluna dünyada verir cezasını.
    Allah cehennemde yakmak istemediği kulunu bu dünyada cezalandırıyor.
    Ben buna inanıyorum.
    Madem müslümanız buna inanmak ve uygulamak zorundayız.
    Olaya başka bakış açısına gerek yok.
    Çekilen dertler, cefalar ahirette bize yardımcı olacaksa şükretmek gerekir.
    Çoğu zaman engelli olduğum için bile Allaha şükretmişimdir. Düşünsenize kainatta olan dengeden bahsediyoruz
    sıcak-soğuk
    güzel çirkin
    mutluluk- mutsuzluk
    madem herşey birbirine göre izafi, o halde bu dünyayı dengeleyen bir yerler olmak zorunda zaten.
    Bu dünyada sakatsam ben, bazı şeylerden mahrum kalmışsam, bu bir şekilde telafi edilmelidir. Kainatın işleyişi bunu gerektirir.

  7. #37
    Üye
    esila Avatarı

    Üyelik Tarihi
    04.04-2005
    Son Giriş
    27.02-2009
    Saat
    01:36
    Mesaj
    54
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Andantenin kürtajı örneklediği yazısını okurken aklıma ne geldi:
    Klonlama?Kök hücre?
    Kök hücreyi dini açıdan etiğe aykırı bulan çok.Peki din düşüncesiyle bakarsak,bende birşey atıyım ortaya.
    Dinde herşey Tanrıdan gelir.Pekala;
    Madem dini açıdan asla olmamalı,öyleyse Tanrı var edişinden bunca zaman sonra niye kök hücre bilgisini verdi insanoğluna?
    Şimdi bunun içinden çık bakalım?
    Milyonlarca insanı yeniden yürütecek,iyileştirecek bir devrim,bir mucize.Ötenazi din bakışıyla olmamalı diyoruz hep,(hala ötenazinin doğru olup olmadığına bende bir karar veremedim ya)klonlama cinayetmi peki?
    Bana şu an,''annenin bacağındaki o kırığı tamamen iyileştiricez ve eskisi gibi olacak'' deseler,fizan da olsa bulur getirirdim o kök hücreyi.
    Annemin ve babamın iyi olması için bir bedel gerekiyorsa,hayatımı verebileceğimi söyledim ''O''na.
    İsteyen istediği kadar kök hücre günah desin,umrumda olmaz.
    ''Bir gün yer değişelim,gel gör en sevdiklerin acı çekerken onlar için birşey yapamamak ne acı'' derim.
    ''Bize acıyorlarmı''der ,sizi seven yakınlarınızı üzer durursunuz ya.......Neyse.

    Birde,
    Bu site dışındada engelli arkadaşlarım var ve 3 ü ateist..Kimsenin inancı hiçbirşekilde kimseyi ilgilendirmez,kimsede kendi istemediği sürece inandıklarını açıklamak zorunda değildir elbette.

    Bu ülkede sakatlar%12 gibi bir oran teşkil ediyorsa,hepsinin yada çoğunun müslüman olduğunu nereden biliyoruz?
    Bir başkasına''benim inancım bunu emrettiği için, ne olursa olsun yaşamak zorundalar''der dayatabiliriz?(insani boyutundan çok,kendi inancından ötürü başkaları adınada ötenaziyi reddetmekten bahsediyorum)
    Başkaları benim yada onun gibi bakmak zorunda değilse,ben yada o niye başkaları gibi bakmak zorunda olsun?
    Hangimiz aynı şeyleri yaşadıkki, aynı bakalım?Peki Tanrı herkesin aynı bakmasını isteseydi,aynı yaratmazmıydı hepimizi?

    Adalet çoğunluğun kararı değildir,çoğunluğun içindeki azınlıklarında haklarını gözetmek demektir.
    Tıpkı bu ülkede sayıca çok olmalarına karşın,genel nüfusa oranla azınlık teşkil ettiği için hakları gözardı edilen sakatların yaşadıkları olumsuzluklar gibi.
    Adil olmak zor ama adil bakmak gerekli.
    Adil olmadan adaleti isteyemeyiz.
    Kişisel yorumumuzda dini düşüncelerimiz etkili olabilir,kişisel yorumum bu diyebiliriz ama eğer başkalarınıda ilgilendirecek bir karar tartışılıyorsa eğer,kusura bakmayın ama din doğrultusunda karar alınamaz arkadaşlar.
    ''Benim dinim bana,senin dinin sana'' gibi güzel bir sözü ve İslamın hoşgörü dini olduğunu anımsatayım.
    Sadece insani boyutuyla,aile,arkadaşlar ve diğer çevreler,kişi hakkı,olumsuz sonuçlar,vb...
    İşte bu boyutta düşünülmeli,tartışılmalı.

  8. #38
    Üye
    A_GEYiK Avatarı

    Üyelik Tarihi
    14.04-2006
    Son Giriş
    14.12-2017
    Saat
    16:16
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    1.507
    Alınan Beğeniler
    30
    Verilen Beğeniler
    30
    Blog Mesajları
    20

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Her canlının mutlaka yaşayacağı tek şey, ölümdür. Hepimiz bir gün öleceğiz. Ölümden sonrasını net olarak bilen var mı? Gidip gören var mı? Hayatı, "olmadı dur en baştan yaşayayım." diyebilme lüksümüz var mı? Nasıl olsa bir gün öleceksek, bu anı kendi isteğimiz ile daha yakına almak niye? Ya öteki taraf daha kötü ise? Öyleyse her ne olursa olsun, düşünebildiğimiz sürece, kalabildiğimiz kadar bu tarafta kalmalıyız. Aceleye gerek yok, ne de olsa parayla değil, sırayla.

  9. #39
    Genel Yayın Yönetmeni
    OturanBoğa Avatarı

    Gerçek Adı
    Bülent
    Üyelik Tarihi
    09.01-2003
    Son Giriş
    Bugün
    Saat
    19:45
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    55.969
    Alınan Beğeniler
    968
    Verilen Beğeniler
    1.255

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    neptune, hukuki bir siteden alıntıladığım ötanazi'nin yıkarıdaki tanımını okuyunca, intiharla ötanazi arasında bir çizgi çekmek gerekliliği ortaya çıkmıyor mu? Ve bu tanımdaki "tıbben çekilen acılara son verme" hali, insanın vicdanını "rahatlatmıyor mu?"

    Ötanaziyi gündeme getiren kişi için ölüm kaçınılmazdır zaten (intiharla arasındaki temel fark da budur). O'nun istediği, acı çekerek ölümü beklemek istememektir. Ve -elinden gelmediği için- bu konuda yardım istemektedir.

    Öenmli olan, ötanazi seçme şansının olup olmaması sanırım. Şansı olsun... O zaman elbette toplum her yoldan o kişinin ötanaziyi seçmemesi için ikna yolları arasın.. Kim ölüm olsun diye çabalar ki! Elbette ölmemesi için çabalanır..Ama seçim... Seçim acı çekenin olmalı bence.


    "[...Ö]tanazi, ölümün kaçınılmaz olduğu ve tıp biliminin verilerine göre iyileştirilmesi olanağı olmayan veya dayanılmaz acılar içinde olan kişinin tıbbi yollarla öldürülmesi veya tıbbi yardımın kesilerek ölüme terk edilmesi halidir. Tıbbi bir tanıma göre ise ötenazi; hastaların tolore edilemeyen ızdıraplarını sona erdirmek amacıyla öldürücü bir ajanın medikal yoldan uygulanmasıdır. Bir başka tanıma göre ise ötenazi, tedavisi olmadığına karar verilen ağrılı veya ağrısız hastaların özgür iradesi ile veya iradesinin alınmadığı hallerde kanuni mümessil veya mirasçılarının izni ile tıbbi yoldan yaşamına son verilmesidir. "
    - Arkadaşlar, lütfen sorularınızı özel mesajla iletmek yerine ilgili foruma yazarak cevap arayın. Böylece hem soru-cevaplardan herkes yararlanır hem de en doğru cevaba en hızlı şekilde erişmiş olursunuz.
    - Lütfen sorunuza cevap aldıktan, bir sorununuza çözüm bulduktan sonra dönüp gitmeyin. Siz de başkalarına yararlı olmak için bilgilerinizi, tecrübelerinizi, duygularınızı paylaşabilirsiniz. Unutmayın, siz nasıl yana yakıla cevap arıyorduysanız, başkaları da içine düştüğü açmazdan çıkmak için aynı hararetle sorularına cevap arıyor...

  10. #40
    Üye
    Fuzulim Avatarı

    Üyelik Tarihi
    23.07-2005
    Son Giriş
    Saat
    Yaşadığı Yer
    Erzurum
    Mesaj
    328
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Alıntı Alıntı Yapılan Kişi: OturanBoğa
    "[...Ö]tanazi, ölümün kaçınılmaz olduğu ve tıp biliminin verilerine göre iyileştirilmesi olanağı olmayan veya dayanılmaz acılar içinde olan kişinin tıbbi yollarla öldürülmesi veya tıbbi yardımın kesilerek ölüme terk edilmesi halidir. "
    Yeniden düşündümde bu tanıma göre ötenazi intehar sayılmayabilir. Hatta tam tersine ötenazi yapılmaması acı çeken o insana zulüm bile sayılabilir belkide.
    Tedavi iyileştirme ile sonuçlanmayacaksa hastayı acılar içinde boş yere yaşatmak niye. Aşırı acı çeken ve iyileşme imkanı bulunmayan bir hastayı herşeye rağmen cihazlara bağlı olarak yaşatmaya çalışmak bir yerde egoistliktir.
    Halk arasında fişini çekmek deyimi vardır. Bu deyim elektrikle çalışan tıbbi makinelere bağlı hastaların bağlı bulundukları bu makinelerin fişinin çekilerek ötenazi uygulanmasından türemiş bir deyimdir.
    Fişi çekilen bir hasta makine desteği kalmadığından dolayı kendiliğinden ölüyorsa bunun intehar sayılmayacağı kanısındayım. Dini olarak bu konuda araştırma yapılması ya da konu hakkında bilgili olanların fikirlerini paylaşması daha yerinde olur.

  11. #41
    Üye
    andante Avatarı

    Üyelik Tarihi
    11.01-2005
    Son Giriş
    15.12-2009
    Saat
    18:11
    Yaşadığı Yer
    istanbul
    Mesaj
    811
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Bir konu da sevgili neptün e katılamayacağım ve konu ötenaziyle ilgili değil.

    Ötenaziyi veya intiharı kişisel bir seçim hakkı olarak göremiyorum.
    Seçim nedir daha doğrusu kişisel seçim nedir o halde?

    Birisi çıkıp intihar yada ötenaziyi ölüme gidiş gibi değerlendirelim şimdilik, böyle bir olasılık var, bunu mu seçersiniz yada yaşamımı diye sorduğun da verilen cevap ne adına olursa olsun seçim değilmidir?

    Tam tersine bu bana göre seçimdir, insanın dünyaya gelmemek gibi bir seçimi yoktur eğer şu anda nefes alıyor ve canlıysa....

    Bir seçimi yaparken bir süre sonra bundan vazgeçebiliriz veya tam tersi bir seçimi gerçekleştirebiliriz.
    Bu cümleye de karşı olduğum söylenebilir. Aslına bakarsanız son derece mantıklı bir cümle gibi gözükmekteç Tabiki seçimlerimizden çok daha farklı bir şey sonradan yapabilirz. Gerçek olan şudur ki; ne adına olursa olsun bir konu da seçim yaptığımız andan itibaren diğerini red etmiş oluruz.

    haa!!!! seçimlerimizden dolayı pişmanlık yaşanabilir, ama unutulmamalıdır ki geriye dönüşler hiç bir zaman asıl seçimlerimizdeki etkiyi göstermeyecektir.

    Örnekleyelim;

    Çok sevdiğimiz birine hayır demek zorunda kaldınız. Ve sonradan bu seçiminizin yanlış olduğuna karar vererek aslında diğer seçimi evet i seçmeniz gerektiğine karar kıldınız. Kuşkusuz geriye bir dönüş yaparak hayırınızı evet e dönüştürebilirsiniz.Ama asıl verdiğiniz ilk seçiminizde yaşanılmış olanları değiştirebilme şansınız yoktur ve seçiminizle bir süre yaşamak zorunda kalırsınız.Ve yine bir seçim yapmış olursunuz sonuç olarak. Bu sefer verdiğiniz cevapta bir seçiminizin sonucudur yanii. Tüm yaşam doğru yada yanlış seçimler üzerine kurgulanır.Hangisinin doğru ya da yanlış olduğu çok önemli değil. Sonuçta ne adına olursa olsun daima bir seçim yapmak zorundasınız!!!!!!

    Tüm mesele seçimlerinizde başınıza gelebilecekleri kaldırabilecek güce sahip olup olmamanızdır.Bedel ödemeyi biliyorsanız eğer seçimlerinin mutlaka bir diğerinden vaz geçiş olduğunu da bilir ve ona göre davranırsınız.

    Bu sebeple sevgili neptün, seçimsiz bir şey yoktur. Bunu hak olarak görüp görmemek kulağımıza fısıldananlarla doğru orantılıdır ve gerçeklikle hiç bir bağlantısı yoktur. Buna karşıyım demeniz, yani intihar ya da ötenaziye, yeterli bir cümledir.

    Kuşkusuz ölümden öte bir yer yoktur, ama çoğu seçimlerimizde de geriye dönüşlerimiz yoktur. Ve ölümden öte bir köy olmamasını bunu isteyebilme olgusunu red eden bir düşünüş sizinki. Benim size karşı bir duruşum yok. Çoğu insan bunu zaten kabul etmiyor. Ama seçimle bağdaştırmayın yada seçim hakkıyla bu biraz bana garip geliyor.

    Biraz karışık oldu sanırım yazdıklarım;

    İntihar eden milyonlarca insan var, başarmış olsun yada olmasın....

    Ötenaziyi de bir şekilde uygulayan onlarca insan......

    Sonuçta bu insanlar bir seçim yaparak bunu gerçekleştirdiler. Size göre böyle bir seçim hakkı yoksa insanoğlunun bu sanal bir gerçekliğimidir?

    Kuşkusuz bu seçimlerini yadırgayabilir, kınayabilir, onaylayamayabilir ve şiddetle karşı olabilirsiniz. Ancak ne koşulda olursa olsun bireylere bu seçim hakkını bile tanımamak bunları gerçekleştirmiş olmalarına rağmen, bu insanları bir hiç yerine koymanızla açıklanabilir diye düşünüyorum.

    Oysa insanlar yaptıklarından sadece kendileri sorumludur. Onlara bir şekilde hakaret etmek insan haklarına pekte uymayan şeyler gibi geliyor bana. Sakın ben ne zaman hakaret ettim ki gibi bir cümle kullanmayın. Son derece ustalıkla örtülmüş bir hakaretiniz var aslına bakarsanız. Onları bir hiç yerine koyuyorsunuz. Ne dersiniz????

  12. #42
    Üye
    zafer76 Avatarı

    Gerçek Adı
    Zafer
    Üyelik Tarihi
    23.07-2004
    Son Giriş
    17.11-2017
    Saat
    13:06
    Yaşadığı Yer
    dünyanın her yeri yaşamam için yeter,o nedenle bir yere sığınmam.
    Mesaj
    49
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    ÖTENAZİ YADA ÖLÜM HAKKI.
    BURDANDA ANLAŞILACAGI ÜZRE BU BİR HAK,VE HAKLAR İNSANIN KENDİ ÖZGÜR İRADESİYLE KULLANILABİLİNEN HAKLARDIR.FORUMU İNCELERKEN ERBAKANIN ÖRNEGİ BENİM DİKKATİMİ ÇEKTİ,GERÇİ BU TÜR ÖRNEKLERİ ÇOĞALTMAK MÜMKÜN ANCAK BU EYLEM ÖTENAZİ KAVRAMI KAPSAMINDA DEĞERLENDİRİLMEMELİ.YAŞAM HAKKININ KUTSALLIĞINI HEPİMİZ KABU EDİYORUZ SANIRIM.BİR İNSANIN YAŞAMINA SON VERMEK BİZİM ELİMİZDE OLMAMALI,ERBAKAN HOCANIN YAPTIĞINI KİŞİSEL BİR DEĞERLENDİRME OLARAK BULUYORUM VE BEN BUNU ÖTENAZİ KAPSAMINDA GÖREMİYORUM.
    BENİM İRADEM DIŞINDA BİRİNİN BENİM YAŞANTIMA SON VERME İSTEĞİ OLMAMALI,DEDİĞİM GİBİ ÖTENAZİ BİR HAKTIR VE İNSANIN İRADESİNİN TEZAHÜRÜDÜR.
    BU YAŞAMI ONLAR BANA BAĞIŞLAMADILARKİ ONLAR KARA VEREBİLSİN,ŞARTLAR NE OLURSA OLSUN BU NOKTADA KİMSENİN BENİM YAŞANTIM ÜZERİNDE NÜFÜZ ETMEYE HAKKI YOKTUR.ŞİMDİ BİRİLERİ DERKİ BELKİDE HASTA BU HAKKINI KULLANAMIYACAK DURUMDADIR,HAKLI OLABİLİRLER AMA BU DURUMDA BİLE OLSA BAŞKASININ BÖYLE BİR KARAR HAKKI OLMAMALI.BİR DİGER OLAYDA İNTİHARLA EŞDEĞER GÖRMEKTE SAĞLIKLI DEĞİL SANIRIM.
    İNTİHAR SEBEBLERİNE BAKMAK GEREKİR.İNTİHARDA ANLIK VERİLEN BİR KARAR VE PSİKOLOJIK VAKALARDA GÖRÜLÜR,OYSA HAKLAR ÖZGÜR İRADE SONUCU KULLANILABİLİNİR.ŞİMDİ İNTİHAR EDEBİLECEK BİR KİŞİNİN RUH HALİNİN SAĞLIKLI OLDUĞUNU KİMSE SÖYLEYEMEZ,O ANDA ANLIK BİR OLAYA VARİLEN TEPKİLER SONUCUDUR.O NEDENLE İNTİHARI ÖTENAZİYLE KARIŞTIRMAMAK GEREKİR SANIRIM.
    BU KONUDA YAZILMIŞ BİR ÇOK KİTAPLAR VAR ANCAK BURDAN BİR KİTAP ÖNERECEĞİM,GERÇİ İÇERİK ÖTENAZİYLE İLGİLİ DEĞİL AMA BU KONUYU VE YAŞAM HAKKININ KUTSALLIĞI ÜZERİNDE DEĞERKLENDİRİLEBİLİNECEK BİR KİTAP.SADECE FİKİR OLUŞTURMAK AMAÇLI OLMASI İÇİN JOHN STANBERCK YANLIŞ YAZMADIYSAM EGER YAZARI FARELER VE İNSANLAR ADLI KİTABI OKUMANIZI TAVSİYE EDERİM.KİTAPTA GEORGE VE LENİNİN DOSTLUĞU VE SONRASINDADA GEOERGE NİN LENİNİ ÖLDÜRMESİ OLAYINI ELE ALMIŞ AMA ÖLDÜRMEDEN ÖNCE İÇİNE DÜŞTÜĞÜ ÇELİŞKİ,BELKİDE ERBAKANIN YADA BENZER DURUMDA OLANLARIN RUH HALİNİ VE ÖTENAZIYLE BAĞLANTILI OLARAK YAPILAN EYLEMİN ÖTENAZİMİ DEĞİLMİ GİBİ BİR FİKİR OLUŞTURMAYA YARDIMCI OLUR...

  13. #43
    Üye
    neptune Avatarı

    Üyelik Tarihi
    24.04-2005
    Son Giriş
    04.07-2010
    Saat
    11:05
    Yaşadığı Yer
    istanbul
    Mesaj
    459
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Alıntı Alıntı Yapılan Kişi: andante
    Bir konu da sevgili neptün e katılamayacağım ve konu ötenaziyle ilgili değil.
    Canın sağolsun, bir konuda da katılma, diğerlerine katıldığına sevindim.

    Alıntı Alıntı Yapılan Kişi: Pegasus
    Doğrusu bir kişinin kendi hayatı üzerinde en yakınlarının bile böyle bir karar verebilmesi - tüm iyi niyetli itirazlara rağmen- bana pek doğru gelmiyor.
    O zaman neden veli/vasi kavramlarının tümüne karşı çıkmıyorsun? Bunun diğer seçimlerden ciddi bir farkı var demek ki. Eğer bu da bir tecihse, sağlıklı tercih yapamayanların yerine vekillerinin yapma hakkı olmalı. Acaba daha önce dediğim gibi bu gereçekten tercih değil mi?


    Alıntı Alıntı Yapılan Kişi: Pegasus
    Mesela bazı bitkisel hayata giren hastalar yıllar sonra yeniden mucizevi bir şekilde bilincine kavuşabiliyor.
    Bu mucize değil, genel bir hatalı bilgi. Koma veya bitkisel hayata giren kişiler, nedenleri ve beyinde bıraktığı hasarlar doğrultusunda iyileşme olanağına sahiptir. Bunların hiç bir zaman fişi çekilmez, bu cinayet olarak değerlendirilir. Tabii beyinde kalan hasar miktarı sonraki yaşamındaki şartlarını belirleyecektir. Ancak beyin ölümü geri dönüşsüzdür. Nasıl ki ölüm iyileştirilebilen bir hastalık değilse, ölmüş beyin dokusu canlanamaz. Yaşam desteği sonlandırılan hastalar bunlardır.

    Alıntı Alıntı Yapılan Kişi: OturanBoğa
    neptune, hukuki bir siteden alıntıladığım ötanazi'nin yıkarıdaki tanımını okuyunca, intiharla ötanazi arasında bir çizgi çekmek gerekliliği ortaya çıkmıyor mu?
    Bence intiharla iradi ötenazi arasında bir çizgi yok. Kişisel neden ne olursa olsun tek başına yapma cesareti olmayan bir hastanın bu işe diğerlerini ortak etmesi diye düşünebiliyorum. Olanağı olmayanlar için söyleyecek bir sözüm yok. Çünkü insan isteyince ölmenin birçok yolunu bulabiliyor ne yazık ki. Ötenazi, adının da kelime anlamı gibi, bu ölümün kolay ve rahat olmasını sağlıyor. Ama bir insana bu kolay ve rahat ölüm yasal olarak sağlandığı anda benim aklıma üstteki yazılarda anlattığım ciddi çekinceler ortaya çıkıyor.

    Ayrıca daha önce de söylediğim gibi insanların hastalıklarını fiziksel, ruhsal ve zihinsel olarak ayıramassınız. Bu etikdeğil. Yine söylediğim gibi iradi ötenaziyi de iradesi olmayanlar için vekillerinden ayıramassınız. Aksi takdirde bir tarafa - yasal olarak da - haksızlık etmiş olursunuz. Bu da bizi eninde sonunda zihinsel özürlülerin ortadan kaldırılmasına götürür. Bu noktayı hiç bir zaman göz ardı etmeyin lütfen.

    Bunun yanında fiziksel acı ile ruhsal acı arasında ayırımcılık yapmak da etik olmaz. Hatta zaman zaman ikisi birbirinin içine girer. Ayrıca bilinci kapalı insanlar ruhsal değil ama fiziksel yönden eziyet çekebilir (komada normal uyku paterni ve nonkognitif fonksiyonlar devam eder), bilinci açık insanlar da fiziksel değil ruhsal acılar çekebilir. Filmi seyretmedim ama Ramon Sampedro'nun çok fazla fiziksel acı çektiğini sanmıyorum. Ayrıca ölümcül bir hastalığı var mıydı? Yani kısa bir süre sonra dayanılmaz acılar çekerek ölecek miydi? Sanırım kısıtlı bir yaşamı ve büyük ihtimalle buna bağlı kronik bir depresyonu vardı. Yani yalnızca bu şekilde yaşamak istemiyordu. Eğer öyleyse yani tüm vücut plejikse zaten fiziksel acı çekmesi pek olanaklı değil. Aslında bu film söylediğin hukuki ötenazi tanımı ile düşündüğümüz kadar ilgili de değil.


    Aslında zaten pratikte uygulanagelen birçok süreç var;
    Bir hastanın yaşamından umut kesilmişse ailesine artık hastanın daha fazla eziyet çekmemesi olanağı olduğu zaten anlatılıyor. Daha fazla tedavinin durumuna fayda sağlamayacağı söyleniyor. Hasta sahibi isterse hastayı evine götürüp güçlü ağrı kesiciler kullanılarak daha acısız şekilde ölümünün gerçekleşmesini bekleyebiliyor. Eğer bu durum hastaya söylenirse de hasta haklarının 9. maddesine göre tedaviyi reddetmeye ve durdurulmasini istemeye hakkı vardır. Bu da daha çabuk bir ölüm demektir.
    Bunun dışında makinaya bağlı bir hastanın beyin ölümü gerçekleştiğinde zaten pratikte hasta ölmüştür ve vücudun daha fazla yaşatılmasına gerek duyulmaz. Hasta sahibinin onayı ile yaşam desteği sonlandırılır, ancak eğer hasta sahibi isterse sağlam organlar nakledilebilir.
    Kurtuluşu olmayan hastalığın normal sonucu olarak hasta hayatını kaybettiğinde de kural olarak yeniden canlandırma işlemi yapılmaz.

    Bunların dışında ötenazinin hukuki bir zemin kazanacağını hiç sanmıyorum. Aynı zamanda da ummuyorum. Yukarıda anlattığım gibi hem hukuksal yönden çok çelişkili hem de bu iş bana insanlığın duyarsızlaşma ve vahşileşmesine gider gibi geliyor.

    Selamlar, sevgiler.

  14. #44
    Üye
    oya Avatarı

    Üyelik Tarihi
    11.11-2004
    Son Giriş
    30.11-2008
    Saat
    13:50
    Yaşadığı Yer
    İzmir
    Mesaj
    170
    Alınan Beğeniler
    0
    Verilen Beğeniler
    0

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    _Kesinlikle uygulanmalıdır…
    _Tıbben” artık yapacak bir şey bulunmaması yada yaşamını birilerine bağımlı devam ettirmesi “ halinde…
    _Öncelikle kişinin kendine …sonra en zor anlarında yanında olan kişilere ( belki biraz duygusal ama ben öyle olsun isterim.)
    _Bence farklı ,intahar. bencillik işareti
    Ötenazi ise daha insani bir karardır.
    _Kesinlik le olmaz …aksine onların rahatlamasına sebep olur.
    _EVET

  15. #45
    Üye
    Pegasus Avatarı

    Üyelik Tarihi
    23.11-2003
    Son Giriş
    12.12-2017
    Saat
    18:03
    Yaşadığı Yer
    İstanbul
    Mesaj
    834
    Alınan Beğeniler
    40
    Verilen Beğeniler
    19

    Zaten Değerlendirdiniz! 0 Zaten Değerlendirdiniz!
    Panthera: hafif, agresif ve zarif aktif tekerlekli sandalye...
    Evet neptune dikkat çektiğin iyi oldu. Bitkisel hayatla beyin ölümü çok farklı şeyler.

    Beyin ölümü bu anlamda hiçbir şekilde geri dönüşsüz bir durum ise bu durumda tıpkı bitkiselhayatta olduğu gibi kişinin kendi kararı söz konusu olamayacağından ancak yakınlarının verebileceği bir ötenazi kararıyla karşı karşıya kalıyoruz.

    Ben genel olarak kişinin kendi dışında hiçkimsenin bu kararı vermemesi gerekir derken bir suistimal olasılıgından hareket etmiştim. ancak öyle anlaşılıyorki beyin ölümü olan bir durumda böyle bir suistimal zaten sözkonusu olamaz.

    Bu durumda hastanın organlarının değerlendirilebilmesi için ben tezimden geri adım atmak zorunda kalıyorum. Zira hiçbir şekilde geri döndürülmesi mümkün olmayan hastanın organlarının başka hastaları kurtarabilmesi için yakınlarının izni gerekliyse bu karar verilebilmelidir.

    Benim, ötenazi kararını ancak kişinin kendinin verebilmesi gerektiğine yönelik ifadelerimde üzerinde biraz daha düşününce bu noktada anlamsız geliyor. Çünkü hastanın bilinci yerindeyse zaten onun yerine hiç kimse karar veremez. Ancak ramonun durumundaki biri için düşüncemi hala muhafaza ediyorum. Her ne kadar öne sürülen argümanlardan etkilendiğimi itiraf etmeyi borç bilsem de kişinin son tahlilde vazgeçme hakkı olduğuna inanıyorum.




Sayfa 3 / 9 İlkİlk 1234567 ... SonSon