Dedim;

Sen bakınca kentler dökülüyor gözlerinden
Binalar, otobanlar dökülüyor...

Çünkü;
Kara parçaları var bakışlarında
Denizler var.
Kordon boyları gibi uzun bakıyorsun
Birleştirerek kesik coğrafyaları...

Aslında biraz bar gizli dudaklarında
Biraz fahişe, biraz et
İçiyorsun!
Ve seviyorsun içerken sevişmeyi
Duman kokuyor üzerinden çıkardığın tüm benliğin
Neon kokuyor,
Kozmetik gülüyorsun
Gerilirken suratın iki yana
Tüm ışıklar kıvrımlarına yapılışıyor...

Aslında saklı bir kimliğin var senin
Bir kaç delikanlı önce ahşap bir masada unuttuğun
Saçının dip renginde...
Ya da renkli tırnaklarının altında kamufle ediyorsun
Biliyorsun!
Bile bile susuyorsun...

Her gece bir tual boyuyorsun gözlerinle
Koca bir geçmişi resmediyorsun
Aslında sen;
Sen şiirler yazıyorsun,
Büyük romanlar,
Kitaplar yazıyorsun sözlü.
Çocuk doğuruyorsun sen
Anne oluyorsun...

Aslında sen her gece;
Biraz sen oluyorsun
Biraz fahişe,
Bir kaç kadeh,
Duman birazda...

Aslında sen her gece;
Biraz anne oluyorsun,
Çocuk bile doğuruyorsun sen
Kanayarak sol göğsün...

Kazım Baran Yılmaz