Bütün terminallerin veda koktuğu bir yüzyılda yaşıyoruz

Rayların tek mevsimi var oda kış
Artık valizler ayrılıkların hacmine göre dizayn ediyor
Tüm rezervasyonlar tek kişilik

Yolculukla gitmek fiili adeta gayrı ihtiyari bütünleştirilmiş
Bekleme salonları üzgün
Koltuklar bitişik ama
Üzerinde taşıdığı dünyalar ayrı birer sürgün
Belkide iki yabancının böylesine istemsiz sabitlendiği
Aynı pencereden farklı detaylarını gözetsede
Aynı tabiata baktığı
Mesafleleri farketsede istikametlerinin ortak olduğu
Tek yer vagonlar

Vagonlar...
Ayrılıkların çelik zırhları
Kalabalık yalnızlıkların kara kabuğu

Bütün sefer saatlerinin özlemleri numaralandırdığı bir zamanda yaşıyoruz
Tüm rakamlar fiziksel ayrışmaların sıra numaraları
Her anons farklı bir bölünmeyi tebliğ ediyor
Ve her kalkış dillerde kurulmuş tüm cümlelerin noktası

Vagonlar...
Uzak atlasların seyyar mültecileri
Son sürat intihar metallari...

Kazım Baran Yılmaz


259963 110043755753137 100002425397129 102424 4805368 n - Vagonlar