Ses tonuma adını kabartma harflerle yazmak
Seni vurgulamak ve belirtmek öncene yakışan tüm sıfatlarla
Senin için;
Aşktı demem, ayrılıktı demem, acıydı, yakarıştı demem
Etrafında gördüğüm tüm neseleri sen çıkışlı betimlemem
Tüm doğa olaylarına, belki bir insanlık dramına, bir trajediye
Baş kahraman olarak seni atamam
Tüm bunlar kutsal bir mucizeye eş değer nazarımda..

Öyle gerek yok denizleri yarmana
Gerek yok insanlığın hayatını kurataracak bir hamle yapmana

Galaksideki nesneleri yerinden oynatmana
Göğe yükselmene, karaları birbirinden bölmene
Gerek yok..
Çünkü;
Ben Allah'ı senin gözlerinde gördüm!

İlahi birer metindi dudaklarının arasından çıkan her kelimen
Ayet saflığındaydı,
İbadet huzurunda
Ve bir harekenin önemi kadar mühimdi tüm eslerin

Abdestsizken eline elimi bile sürmedim
Duasız dilime ismini dolamadım
Yüzümü yüzünden kıblem gibi bir an bile çevirmedim
Şükrettim, ihsan eyledim
Bir an bile olsa sapmadım yolundan


Şimdi sen tüm bunları hiçe sayıp adımı bile anmıyorsun öylemi?
Gerek duymuyorsun telaffuza
İnkar ediyor, hak görmüyorsun

Saf dışı bırakıyorsun kendini böyle bir inanıştan
Mürted eder gibi gidiyorsun öylemi?

Peki nail misin?
Hiçbir ayrılıkla hiç bir inanç bitmez
Hidayeti kesilmez, nasibi tükenmez
Biliyorsun değil mi...

Kazım Baran Yılmaz