Her kahve aynı tadi taşımaz...
Nerede içiyorsan, kiminle içiyorsan
ona göre değişir...
Sahilde oturduğun rüzgarlı bir sonbahar günü,
en
... sevdiğin dostun ağlarken içtiğin kahvenin tadı kederlidir...
Kahve
telvesine yüreğinin acısı karışır...
Bir pazar öğle sonrası annenin,
"hadi
bir kahve yap da içelim" dediği kahve huzurludur...
Köpükler
annenin göz bebeklerine yansır...
Dudağının kıyısında kalan küçük
bir gülümsemedir...
Bir gece vakti zil zurna sarhoş birinin içtiği
kahve düşülen kuyudan çıkma çabasıdır...
Koyu kıvamlı kahverengi bir
ipe tutunur çıkarsın ...
çıktığın an uyuyakalırsın...
ferahlıktır...
Dostlarla içilen kahve neşedir...
Kahkahalar
köpüklerin üzerinde yüzer...
Tek başına gece vakti balkonda içtiğin
kahve yalnızlıktır...Acıdır tadı...
Ama garip de bir keyfi, lezzeti
vardır...
Baban için yaptığın kahve sevgi doludur...
çay
bardağında, az şekerli...
Kahve gibi görünmez sana...
Ama sıcaktır
dumanları tüter ve kokusu büyülüdür...

Beklemedigin bir anda
sana uzatılan kahve başkadır... ısıtır insanın içini...
Yorgun
olduğunda içtiğin kahve hafifletir seni... Kendine getirir, unutturur
günün
ağırlığını...
Kahve aynı kahvedir belki...
köpüğüyle, rengiyle,
dumanıyla aynı kahvedir...
Ama içilen kahveler ruhunun süzgecinden
gecer ve tadları değişir...
Her kahve aynı değildir bu yüzden...