Hep önümüze engeller koyun, sonrada bize engelliler deyin.
Gözüm görmesede kalbimiz bilir, doğmasa güneş hanginiz görür.
Duyamasakta yalan vaadleri lehimize kurulan bütün saatleri.
Sesimiz olmasada konuşuruz bazen, ağzı olan bol konuşuyor zaten.
Hayat bir yarıştır derler, biz yarışta engel aşmaktayız.
Yürüyemesekte bu yarışta biz sizlerden daha hızlı koşmaktayız.
Eyy engelsiz sanma kendini kusursuz dengen varmı dersin.
İstedigimiz iyilik bile değil sizden sadece hakkımızı verin.
Gamsız san yaşantın anlamsız, tüm yasalar sözüm ona engelsiz olanlar için yazılmışsa, tüm yollar siz kusursuzlara yapılmış.
Ve böylelikle siz rahat yürüyebilir, kaldırımdan atlayıp, değnekler üretip
Değnek satabilir bir tek o zaman bizi görebilirsiniz.
Hareket kısıtlı değil bu dünya bizim değil sizin silahlar için
Savaşlar biçim verir bu dünyaya kin nefret Körertir sizi..!

İşaret dilim, bize bi yol verin, bizede iş verin, yolumu aç benim,
Hayat hem senin, hayat hem benim, üretecek olanın bağlı elleri..!

Gözünü bağla hadi yürümeye çalış, tekerlekli sandelye zor yarış,
Kaldırım bozuk heryerde basamak, bide bize sor o kadar zor ki yaşamak.
Bir özrümüz yok kimseye, tek bir ömrümüz var sadece.
Hepten hayatı zorlaştırdılar ama genede küsmedik hiç kimseye..
Peki kim bilebilir yarın ne olacak, böyle devam ederse boğulacaz..!
Bizdeki imkan otobüste yer vermekle sınırlı maalesef
Kimisini gözler ile dövdüler ve gördükleri yerde de sövdüler..
Bugün arkadan gülenler ; yarında gidip '' iyi bilirdik '' der, gömerler..!
Olmaz ki bu düzen böyle gitmez, itsenizde biz geriye düşmeyiz..
Sizden daha çok yaşama hevesimiz, kolumuz olmasa da yaşama sarılırız.
Özürlüymüşüz hep suç işleyenler zaten hep özürsüzdür..
Şimdilik bir umut yok ama bizim zaferimiz acaba hangi
Gündür..!?