insanlık cinnet geçiriyor..devlet devleti , millet devleti,devlet milleti,genç yaşlıyı,oğul babayı,koca ,karıyı,adam adamı kadın kadını kırıp geçiyor..
hoş göru ,boş görüye dönüşmüş...baba ve anne gözünden sakındığı evladının darbeleriyle ölüyor..sevgi de aşk da değişmiş... insanlar sevdiklerinin başını testereyle zevk için kesiyor..evlatlar baba ve annelerini huzur içinde(!) huzur evlerine terkediyor..sorunca ..acı acı konuşuyor:'' oğlum doktor, mühendis,kızım avkat diyor..ama o sevdiği evladı ömrünün en aciz,en zayıf anında onu huzursuzluk evine atıyor...kim genç kalmış ki...edenin bulacağı yıllar hep yakın..bu kısacık hayatta neyi paylaşamaz insanlar?? uğrun kırdıkları ,yıktıkları şeyler gerde kalır o ise ya mezara ya da hapse adar en güzel yıllarını..
hayatı bir flim gibi görenler gerçeğin tokadıyla uyanırlar...BİR İNSANI ÖLDÜREN BÜTÜN İNSANLIĞI ÖLDÜRMÜŞ GİBİDİR....Bırakın insanlar ecelleriyle , sevdiklerinin yanında huzurla ölsünler..bırakın yaşlılar torunlarının yanında son demlerini yaşasınlar.bu tahammülsüzlük bu nefret neden...ya nefretin çocukları ya sevginin çocuklarına kalacak dünya siz safınızı belli edin....
