Sebepsiz sebepler..

Ah şu sebepsiz sebepler,
Bir anda seni uçurumlara atıveren.
Ve bir anda çıkmazları yaşatan,
Çıkmaya çalıştıkça,derin duygu boşluklarına düşüren,
Ah şu sebepsiz sebepler ahh.
İnsanın bazen kendine bile itiraf edemediği
Ettiği takdirde başkalarına itiraf edeceğinden korktuğu.
Sırf sorulara maruz kalmasın diye duygularını gizlediğin
Seninde bilmek istemediğin sebeplerdir aslında.
Sebepsiz sebepler; ahh

Hiç bilmezler ki gizlenen duygular gizlendiği yerde,
Gizlendiği gibi durmuyorlar.her bir duygu iki yanı keskin hançer misali
Saplandıkça delikler açar her iki yandan.
Herkese “U” dönüşü yaşatan.
Ah su sebepsiz sebepler,

Bazen yaşananları silmeye çalışan,
Bazen silinenleri yeniden hortlatan,
Bazen bir kör kurşun.
Bazen bir kor ateş.
Ama her şekilde yakan,yıkan.
İçten içe kavuran,
İçten içe yok eden..

ECE

Selam cok hosuma gitti ne güzel yazmissin sebepsiz sebepler Ecem yüregine saglik, aslinda her sebepsiz dedigimizin bir sebebi vardir

Evet canım,sadece itiraf edemediğimiz şeylerde sığındığımız şey "sebepsiz"tabiri)

Sebepsiz sebepler dediğin gibi bildiğimiz ama itiraf edemediğimiz bazende bildiğimiz ama evet içini çokda dolduramadığımız,anlamlandıramadığımız sadece alışılagelmiş sebep kılıfları

Ruhun doyumsuzluğu,arayışı bizi sebepsiz sebeplere sebep eder.çünkü ruh ölümsüz ve sınırsızdır.Vücud ruhu tutmaya çalıştığı için sebepsiz sebepler oluşur.

Keşke bu kadar korkak olmasaydık.Sebeplerimizi saklamadan kendimize haykırabilseydik.Daha az zarar göreceğimize eminim.

Bahane bu sebepsiz sebepler her biri kaçmak için öne sürdüğümüz bahaneler.. Aslında sebepler çok ama söyleyemeyince bahaneler bulup kaçmak kalıyor geriye..