Hamaratım

HAMARATIM
Ruhum karışık bugünlerde,
Toparlarım hamaratlığımla tüm karışıklıkları.
Önce açıyorum yüreğimin tüm pencerelerini,
Havalandırıyorum.
Dilimde şarkılarla başlıyorum işe.
Toz bezi elimde,
Keşkelerin biriktirdiği tozlu hüzünleri siliyorum.
Süpürgem çocuk yanım,
Kırılan kalbimin acılarını süpürüyorum.
İğne ile iplik oluyor umutlarım,
Üzüntülerle açılan yaralarımı dikiyorlar,
Geçip, gelecek dikişlerimi alacak zaman bekliyorum.
Yaşanılan mutsuzluklar leke bırakmadan çıksınlar diye,
Gözyaşlarımla yıkıyorum, ağlıyorum.
Sevgi çiçeğime çok iyi bakıyorum,
Solmasın, rengârenk açsın,
Sayesinde renkleniyorum.
Pencereleri kapatma vakti,
Temizlik bitti.
Ruhum artık karışmasın istiyorum,
Hamarat olsam da,
Toparlarken yoruluyorum.
Uzun süre karışmasa bari
Dinlenmek istiyorum.
Nasılsın diye soranlara,
Hamaratım ve iyiyim diyip,
Gülümsüyorum…
MISRA

Keşke dediğin kadar kolay olsaydı kalbimizi havalandırmak,ruhumuzu temizlemek perim.

Yine yeniden harika bir şiir yüreğine emeğine sağlık perim.

Aslında ne yazmasının nede uygulamasının kolay olduğunu düşünüyorum ama bir yerlerden yada bir şeylerden başlamak gerekir ya bazen, ben kişinin kendinden başlaması gerektiğine öncelik verdim şiirde... Ben kendimden başlıyorum çoğu zaman kolay da olmuyor yoruluyorum ...
Yorumun için çok teşekkür ederim andaşım...

Aslında en büyük hamaratlıklardan biri de gülümsemektir.
Gönlünüze sağlık MISRA.

Evet gülümsemenin gerekliliğine inanıyorum bende... Teşekkür ederim Tayanç...