Herkesi sağır edecek kadar büyüktü haykırışlarım...Sen Aşka kör bana sağırdın..Ne yapsam duymuyordun sana söylemek istediklerimi..Belkide duymak istemiyordun..Hayata tutunduğum tek dalımdın sen..beni ayakta tutan hala yaşamaya nedenim olan sendin..Hiçbir şey beni duymana yetmedi..İçimdeki aşk cümleleri sonu olmayan bir acının başlangıcıymış meğer..Ben bağırdıkça sen daha çok sağırlaştın..Benden başka herkesi duymuştun benden başka herkesi sevmiştin bu hayatta..Seni kıranları yerle bir edenleri baş üstünde tutmuştun kalbinin en üstünde yer vermiştin onlara..Ben seni incitemeyecek kadar çok sevmiştim oysa...Bu kadar kırılacağımı bile bile gururumu ayaklar altına alırcasına çok sevmiştim..Bende sende başkalarına sağırdım..Senden başkasını görmüyordu gözlerim..aldığım her nefeste şükrediyordum bugünde seni görmeden ölmediğim için..Bende bu kadar değerliyken neden kendine değersizlerle bir yol seçtin..bu yol ayrılığı beni hüzne seni hiç istemediğin yerlere götürecek gittiğin adres yanlış adres sevdiğim o yol seni AŞKa götürmeyecek..Bende beğenmediğin hiçbir şeyi asla o yolda bulamayacaksın..Belki bir gün yolda karşılaşırız seninle..Biliyorum karşılaştığımız gün ne sen benim sevdiğim gibi olacaksın ne de ben seni sevdiğim gün ki kadar aşk dolu....
((
((