Bir İhanet Hikayesi

Dün Gölcük’teydim.
Kaldırım kenarına park etmiş bir arabanın içinde birilerini bekliyordum. Çoğunuzun aksine bu beklemeleri çok da sıkıcı bulmam. Pencerenin dışında akan insan seli, benim kolayca varoluşsal düşüncelere dalabilen zihnim için yeterince ilginçtir.

Düzinelerce yüz gelip geçti önümden. Düşündüm… O yabancı yüzler nereden gelip nereye gidiyorlardı, ne düşünüyorlardı? Hangi cazibenin etkisiyle, hangi kuvvetin iteklemesiyle bu deveran sürüp gidiyordu? Acaba benim onlarla ilgili olduğum kadar onlar da ilgililer miydi benle? Hiç birinin içine girip, yüreğine değemedim. Hangisinin içindeki dünya, benimkine benziyordu göremedim. Oysa onların da içlerinde benimkine benzeyen kocaman bir dünya olmalıydı… benimki gibi hayaller, korkular ve düşünceler… kameramı alıp içlerinden birinin peşine düşseydim, çok değil bir haftacık... ama yakından, duygularını hissedebilecek kadar yakından çekebilseydim belki bir romantik komedinin baş karakteri gibi onunla özdeşleşecek yada ona aşık olacak, onsuz bir hayat istemeyecektim. Ne var ki gözlerimiz buluşsa bir an, ya onlar kaçırdı gözlerini, ya ben indirdim. Erkekleri biraz, kadınları siluetlerini çizebilecek kadar takip etti gözlerim. en güzel, en orantılı olanlarını, en sakat olmayanlarını ... Yoldan geçenlerden biri de ben olsaydım, muhakkak dikkatim başka tarafa dönecek, çirkin bedenimde güzel bir şeyler aramayacaktı. Ne sefil bir dünya, ben dahi fırsat buldummu kendime ihanet ediyorum.

ilgiyle okudum. elnize sağlık

Çevreyi ve kendini müşade altında tutman çok güzel bir eylem.
Yazını okumak güzeldi...

teşekkürler ikinize de...

yüreğine sağlık...

Beğenenlerin de yüreğine sağlık

Duyguna,düşüncene sağlık Hodbin hepimizin düşünüp yazamadıklarını çok güzel ifade ediyorsun.Bugün bildiğimiz homo sapiens(human) terimine bir sapiens daha ekleyip hepimizin aslında içinde yer aldığı homo sapiens sapiens"Düşündüğünün üstüne düşünen insan" diye bir terimle tanıştım ve tabi üzerine düşünmeden edemedim.Senin hesap insanların beyinlerinin içine girebilseydik kısa bir an ordaki düşüncelerin derinliği ve çeşidi çokmu korkunç olurdu ya da bu derinlik büyüleyici bir dünyanın kapılarınımı aralardı,kimbilir

Sağol minerva, elden geldiği kadar... bilmiyorum ki belki bütün büyüyü bozardı insanların içine girmek. Belki gizemli olduklarından ilgimizi çekiyorlar.