Özürlü bir bebeğe hamile olduğunuzu öğrenseniz kürtaj yaptırır mıydınız?
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 24.12-2011 01:49
#211
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 24.12-2011 10:59
#212
bence ALLAH öyle olmasını istediyse doğmalı çocuğu aldırmak günah ALLAHIN verdiğini beğememek çok günah herkez kısmeti ile doğar gel yapma kardeşim senin parçan ne şartta ne şikilde olursa olsun doğmalı benim fikrim ALLAH yardımcın olsun....
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 24.12-2011 12:25
#213
merhaba ben 16 yıl önce trafik kazası sonucu omurilik felciyim annem benim engelli olacagımı düşünse benden vaz gecermiydi bilmiyorum fakat ben acı cektikce o benden daha cok acı cekiyordu bunu biliyorum gelelim konumuza ben engelli bir cocuk sahibi olacagımı bilseydim onu dünyaya getirmek istemezdim diye düşünüyordum yıllarca böyle düşündüm ancak insan kaderinde ne yasayacagını bilemiyor saglıklı dogan bir cocukta sonradan benim gibi engelli olabiliyor onun için engelli bir cocuk sahibi olacagımı bilsemde asla ondan vazgecmezdim insan kendi canından nasıl vaz gecip kürtaj olabilir bunu anlayamıyorum engelli yada engelsiz o cocugu dogurmak isterim tabi birgün evliliğe cesaret edebilirsem
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 24.12-2011 12:42
#214
bir insanın çekeceği sıkıntıların ne olacağına kimse karar veremez örneğin tecavüze uğrayan bir kadını düşünün kimin yaptığını bilmiyor ve hamile kalıyor o çocuk doğduğu zaman toplumda piç olarak adlandırılma aşağılanma ihtimali çok yüksek kadın evladına baktığı zaman başına gelen acı olayı hatırlayacak bu durumda kadın çocuğu kendinden bir parcayı yok etmelimi bosnada sırp tecavüzüne uğrayan kadınların çocukları şimdi kaç yaşına geldi eceba toplum onlara nasıl davranıyor iyi davranmıyorlrsa onların acılarına son vermek için öldürmelimiyiz yada bir kadın düşünün iki çocuğu var üçüncüye hamile koca ölüyor yokluk hat safada bırakın doğacak olanı mevcut olanlara dahi bakmaya gücü yetmiyor cocuk doğarsa sefaletle karşı karşıya çok zor mücadele dolu bir hayat onu bekliyor onuda aldırsınmı dünyada tek sıkıntı çeken madur olan özürlülermi sadece bizlerinkimi dert kürtajı savunan arkadaşlar bir insanı öldürmenin ahiri cezası belli madem bu denli çekilmez bir hayat yaşıyorsunuz kendinizi öldürün günahınız vebalini kendiniz çekin ama kendimi öldürürsem chennem var diyeceksiniz o zaman sorarım size kendinizin gitmeyi göze alamadığınız cehenneme neden anneler gitmek istesin insanı yaratan allah onun ne şekilde olacağına karar verendir kimsenin buna müdahale hakkı yok kürtajı savunanlar gidin önce kuluçkadaki bir tavuğun altından 15 günlük yumurtayı alıp kırın içindeki yavruyu öldürdüğünüz zaman gözleriniz dolmuyor içiniz yanmıyorsa kürtajı savunun yok vicdanınız sızlıyorsa sözlerinizi bir daha düşünün unutmayınki o sadece bir tavuğun yavrusu birde insanın kendinden olanla kıyaslayın
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 24.12-2011 15:02
#215
allah kimsenin başına vermesin derim alınması çok zor bir karar
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 25.12-2011 11:57
#216
Olaya din kuralları çizgisinde gidersek üzgünüm sizin adınıza Kalem hocam... Çünkü anne ve çocuk için riskli durumlarda bebeğin aldırılması sakıncalı değil... Anne ha doğururken ölüyor ya sakat bebeğini yaşatmaya çalışırken. Benim annem yıllarca canlı cenaze gibi gezdi... Üstelik beni doğurduktan bir sene sonra... Hayat, ne onun mücadelesini ne de benim mücadelemi tınlamadı. Acı vermeye devam etti... Benimle uğraşırken diğer üç çocuğuna adil davranamadı. Benim yüzümden kızkardeşimi emziremedi. Onun hastalıklarında yanında olamadı. Benim varlığım onu hiçbir zaman rahatsız etmedi ama ben vicdanım şekillendikçe kendimi suçlu hissettim. Şimdi benim adıma herşey yolunda. İşim var, eşim var, hayallerim ve ideallerim var. Fakat onları doğmamakla farklı bir kefeye koysam doğmamayı tercih ederdim...
Şimdi niye intihar etmiyorum? 34 yıl senin için mücadele etmiş bir insanı hayalkırıklığına uğratmak sanıldığı kadar kolay değil. Üstelik inançlarım da buna izin vermez. Benim artık sakatlıkla ilgili bir problemim yok üstelik... Hatta kendimi sakat hissetmiyorum da. Kendime bir dünya yaratmışım. Ama o dünyayı yaratana kadar anam ağladı...
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 25.12-2011 12:13
#217
Olaya din kurallarıyla yaklaşmadıgımı, yaklaşmayacagımı çok iyi biliorsun mezo. İyi kıvırıyorsun işine gelince...
Kurgularla verilen cevaplara dönüp dönüp yazacak değilim. Kendi kurgularınla oynamaya devam
Allah selamet versin.
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 25.12-2011 12:46
#218
arkadaşlar konu açılalı 2 seneyi geçmiş çocuk şuan yaşıyorsa 3 yaşına falan girmiştir biz hala bu konun asıl sahibinden bi haber alamazken yorum yapıyoruz konuyu açan arkadaşımız çıkıp çocuk yaşıyor durumu şu yada aldırdım kürtj oldu demeden yorum yapmak bence yanlış kusuruma bakmayın..
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 25.12-2011 12:50
#219
Peki insanların sizin düşüncelerinize göre hareket etmediğinde göstermiş olduğunuz tahakküm neden? Sizin özellikle dini çizgiler üzerinde hareket etttiğinizi düşünmedim aslında. Bir de şu açıdan baktığımızda da şöyle bir manzarayla karşılaşıyoruz demekti yazımın amacı. Kullanmadığım belirteç farklı yorumlamanıza neden oldu....
Kurgularla verilen cevaplar...
Sizinkiler gerçek mi? Üstelik hiçbir şekilde konunun kıyısından köşesinden geçmemiş olduğunuz halde? Ben yaşanmışlıklardan yola çıkarak düşüncemi belirtiyorum asıl siz havanda su dövüyorsunuz.
Neyse, herkesin düşüncesi kendine. Selametle...
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 25.12-2011 14:59
#220
selam arkadaşlar allah herkese hayırlı sağlıklı evlat nasip etsin .benimde birçok sorunlarla dünyaya gelen bir kızım car anne karnında doktorumuz 6 aya kadar bişey anlamadı hiçbişey altıncı aydan sonra bebek çok küçük falan dedi test lerinde de sorun çıkmadı ben başka doktorlara gittim isterseniz devlet 27 haftaya kadar gebeliği sonlandırılmaya izin veriliyo dedi ama net bişey yoktu olsada bilsekte nasıl aldırabilirdimki sonuçta canlı öyle değilmi. bebeğimin 8 ayında tek ünplikal arterli olduğunu öğrendimm onu da kndi doktorumdan değil yani benim doktorum hiçbişeyin anlamadı.doğumdan sonra birçok sağlık sorunuylada doğdu yinede allahıma şükürler olsun .. yani bebek aldırmak çok zor bi durum düşünmesi bile oyüzden allah herkese sağlıklı evlat nasip etsinn..
doktorların özürlü dediği bebekjlerde sağlam olabiliyo bunu düşünmek lazımm dimi nasip herşey..
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 29.02-2012 17:12
#221
çok zor bir durum ben olsam neyapardım sorusuna cevap vermek büyük konuşmak olur. ama;
"Yoksa kendi çektiğimiz sıkıntıları onun çekmemesi için daha doğmadan bu sıkıntıları çekmemesini mi sağlardınız?"
işte bu karar bize ait değil, Allah'ın takdiridir. Allah onu bu şekilde dünyaya göndermişse belkide bu sana verilen bir sınavdır. ilk adımda sınıfta kalmak kolay bir seçenek olur...
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 29.02-2012 17:32
#222
İlerleyen tıp la beraber taşıdığımız canlıya ait herşeye vakıf olabiliyoruz.öncelikle annelik yada babalık duygusunu tatmak arzusunda olduğumuz için çocuk dünyaya getirmeye karar veririz.ona güzel bir gelecek verebilecekmiyiz diye düşünmeden.1.bencillik burdan başlar.
2.Bencillik: son derece ilerlemiş bir tıbba sahipken daha 2 aylık bebeğimizin herşeyini bilmeye haizken,tüm bunları görmemezlikten gelip kendi cahilliğimiz içerisinde boğulur bir vaziyette bildiğimizden şaşmamak gibi bir korkunçluğumuz söz konusudur.Doktorların tüm açık net ifadeleri karşısında hala kaderciliği savunmak kadar cahilane bir davranış olamaz.siz bu bataklık bir düşünce de boğulurken yavrunuza bu bencil dolu yaşantısını sunmaya hak sahibi değilsiniz.öncelikle kendinize sorun engelli yavrunuza ne verebileceksiniz ömür boyu onun yanında nasıl olucaksınız.nasıl okutup iş sahibi eş sahibi yacaksınız.geleceğiniz en güzel şekilde tanzim edebilecekmisiniz????? yoksa camın kenarında akşama kadar oturan zavallı bir engelli halinemi getireceksiniz??
getirmeyin dünyaya getirip onları çok daha engelli yapmayın........
Herşeyden öte bu kadar bencil olmayın...............
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 29.02-2012 18:32
#223
Sırdaş sana katılıyorum canım..
İnsanın sağlığı sıhhati kendi elinde olan bir durum değil tamam..Ama daha kendini yetiştirememiş, yol yordam bilmeyen, maddi manevi hiçbir şeyiolmayan çiftlerin sadece içgüdülerinin dürtüsüyle kazandıkları sahip oldukları o çocuklara yazık bence! Doğurmakla anne, kazanmakla baba olunmuyor.. Böyle bilinçsiz insanların"Sakat" çocuk sahibi olması engellenmeli..
Benim böyle düşüncelerim yoktu bir olaya tanık olana kadar..Engelli çocuğuna sahip çıkamayacak kadar pasif bir anne ve baba görene kadar yoktu.. O anne babanın kendine hayrı yok ki sakat çocuğuna iyi bir eğitim sağlasın.. özel eğitimle çocuklarına fayda geleceğini bilsin.. Onlara göresakat, yatalak, geri zekalı , deli, evde yatsın dışarısı neyine vs. Bu çocuğun bir hayatı olabileceğini, imkanlar sağlanırsa insan gibi yaşabileceğinibilmeyen ve asla akıl edemeyecek insanlar olmamalı anne- baba! Çocuğun tüm bunların farkında olması ve agresifleşmesi bile anlaşılmıyor anne baba tarafından.. Ne bedenini nede ruh halini sahiplenemiyor o anne baba.. Karnını doyur altını temizle yattsın aşağa uyusun habire tamam.. Bitti görevin öyle mi..?
Sakat çocuğun sorumluluğunu taşımaya gözü kesmeyen doğurmasın kardeşim.. Olan o çocuklara oluyor.. Anadan hayır yok, babadan hayıryok, sağlığın yol vermez gidemezsin hiçbir yere..Bir insan hayatı pisi pisine ziyan oluyor... Sen keyfine kazan çocuğu, ama sana ihtiyaç duymasın, muhtaç olmasın seni gururlandırsın, utandırmasın vs.vs..
Kaliteli bir çocukluk, gençlik geçirmek için ailenin kalitesi çok önemli.. Yani kaliteli yaşayan sakat var, kalitesiz yaşayan sakat var.. Buda tamamiyle aile ile bağlantılı.. Kalitenin para pul ve eğitimlede alakası yok bence.. Eğitimsiz olupta evladına can parçalayanıda gördüm, eğitimli olupta evladından utanıp elit arkadaş grubu içinde "çocuğum yok" diyenide..
Sadece bilinçli, öğrenmeye açık ve insan evladı olmak yetiyor benim kaliteli yaşamak anlayışıma göre..
Sakat çocuğunu insan gibi yaşatamayacak olan doğurmasın... Gözü kesen doğursun..Maceraya atılıp bi insan hayatını ziyan etmeye lüzüm yok..
Bu ortamda sakat çocuk sahibi olupta "Bıktım usandım altını bezlemekten, gençliğim ziyan oldu, evlenip hayatımı yaşamak istiyorum, sakat çocuk bakmak için mi geldim dünyaya" diyen annelerde var.. Onlara tanık oldukça düşüncelerim bu anlattığım şekilde değişti benim.. Yoksa karşıydım hep kürtaja..
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 13.03-2012 13:08
#224
Buradan Dünya ya özürlü cocuk getirmek istemeyen kürtaj ile aldıran insanlara sesleniyorum Sizler, Çok büyük konusuyorsunuz ve en büyük günah işleyenlerdensiniz
Hiç okumadınızmı Kitap Peygamber efendimizin Hadis-i şerifine göz atmadınız mı Peygamber efendimiz Buyurmuş Cocuklara karşı gelmekten sakınınız onlara adil olunuz diye
Cocuklar arasında AYRIM YAPMAK ALLAH'A KARŞI GELMEK OLARAK BELİRLENMİŞ BU söz 'ün üstüne dahi bir kelime yazarsanız sizler 'in vicdansız olduğu apacık ortadadır .
Unutmayalim ki Bu dünya Temiz değildir ben böyle geldim dünya ya hiç pişman olmadım bu halimden Annem babam bile son derece mutlu Allah şükür..
Test sonuçlarında Cocuğun özürlü olduğunu bilip aldırmayan Anne Eli Öpülecek Annedir.. Çevremde Böyle Anneleri yürekten tebrik ederim hiç sıkıntı olmadan onu büyütüyorlar.. Cocuk Bile halinden pişman değil Sevaptır ya Bu kadar Mantıksız düşünürmü insan ... Allah sana böyle vermiş sen Allah tan geleni beğenmiyorsun Bu Demek Kİ Allah a Karşı gelmek .. UYANIN... [/FONT]
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 13.03-2012 14:01
#225
Gerçi soru kadınlara yönelik sorulmuş ama, çocuğun dünyaya gelmesine iki kişi aracı olduğuna göre Şirineye kesinlikle katılıyorum.
Yok ALLAH'ın takdiri-bilmem ne diye, din-diyanet, şu bu, ne olursa olsun insan hiçbir şeyin kendini bakar körleştirmesine izin vermemeli, Ben şahsım adına doğduğum için pişman değilim, engelimle ilgili ya da engelimden dolayı sıkıntı çekmiyorum, ama çok ağır engeli olan bir bebeğin durumu duygusallığa kurban edilmeyecek kadar önemli bir konu.
Ben ne yapardım sevdiğim kadın ağır arazla doğacak bir bebeğe sahip olsa, onu aldırmaya teşvik edermiydim ya da aksi yönde mi düşünürdüm bilemiyorum, bu sallapati cevap verilebilecek birşey değil, ama bu konu ne duygusallığa, ne de cehalete kurban gitmemesi gereken birşey.
Yaşam hakkı denmiş, insanların yaşam hakkı kadar kendi yaşamına son verme hakkı da vardır, nereden biliyorsunuz büyüdüğünde o çocuğun bunu istemeyeceğini? o zaman işte ya ebeveyn olarak bu hakkı onun yerine siz kullanacaksınız ya da büyüyüp kendi karar verecek ki, ikisi de kolay değil.
Mesaj Gönderim Yetkileriniz
- Yeni konu açamazsınız
- Konuya cevap yazamazsınız
- Mesajlarınıza dosya ekleyemezsiniz
- Mesajlarınızı düzenleyemezsiniz
Forum Kuralları