Dostum dedikleriniz, dost kalabildi mi?
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 30.12-2004 12:01
#1
Dostum dedikleriniz, dost kalabildi mi?
Arkadaşlar
Size bir sorum olacak, sonradan kaza ya da hastalık geçiren arkadaşlara
Kazadan önce dostum dediğiniz kişiler kazadan sonra sizden uzaklaştılar mı?
Öyle ise nasıl uzaklaştılar?
( sadece dost değil, eş, sevgili, akraba vs. hepsi için geçerli bir soru olsun)
Sizler için çok özel değilse yazabilir misiniz?
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 30.12-2004 12:22
#2
Anlamaya çalisiyorum
Evet çok kisa ve net bir cevap. Ben maalesef tekerlekli sandelyeye oturmayi önceleri evin için de bile kabul edemedim nerde kaldi disari çikayim. Ve tam gençlik çaglarina yeni adim atmaya baslamistim. Arkadaslarimin beni unutmaya baslamasini da buna bagliyorum isde malum hayat kavgasi is-güç ve evlilik diye bahaneler bulup anlamaya çalisiyorum. Yani onlara kizmiyorum, zaten bunada hakkim oldugunu düsünmüyorum.
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 30.12-2004 12:32
#3
Çok az dost edindim ve bunlarıda hiç kaybetmedim. Öğrenim ,iş ve özel hayatımdaki edindiğim dostluklarım hala devam etmektedir.
Hep dostlarımın yanındaydım ve dostlarımda benim yanımdaydı.
Yaşamımdaki en güzel şeylerden biride dostlarımdır. İyiki varlar sağolsunlar.
Burdada çok iyi dostluklar kuracağıma inanıyorum.
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 30.12-2004 12:39
#4
Ben böyle bişey yaşamadım. Hatta beni eskisine nazaran daha muntazaman aramaya başalayanlar, ziyaret edenler oldu. Halen de devam ediyor. Hepsine teşekkür ediyorum. Sadece bir kişi (vakti zamanında oldukça özel olan bir kişi) bunun aksi yönde bir davranış sergilemiştir. Bunun için de ona karşı hiçbir kırgınlık hissetmedim, hissetmiyorum da.
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 30.12-2004 13:09
#5
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 30.12-2004 13:13
#6
Genelde hep yanımdaydı dostlarım ama bazıları hala cesaret edip gelemiyorlar bunu biliyorum ama kabullenmek istemiyorlar onların içinde zor bence...Ben onları anlıyorum.
Çünkü bundan seneler önce eski iş arkadaşım kanser olmuştu.O zamanlar doğru düzgün duymamıştım bile yada etrafımda yoktu yada çok gençtim öylegüzel bir insanın kanser olabileceği aklıma bile gelmemişti.Hastalığı ona yakıştıramamıştım ve kendisini ne kadar sevdiğimi zaten biliyordu.Ağırlaşmaya başladığı zamanlar arayamadım korkuyordum gidemedim evin kapısından döndüm....
Bunları yaşadığım için hiçkimseye birşey diyemiyorum.Çünkü beni sevdiklerini biliyorum.
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 03.01-2005 21:56
#7
Kaybettiklerim oldu
Dost zannettiğim insanlar sudan bahanelerle bir bir kayboldu.Ama gerçek dostlarım benimle kaldı.Kaybettiğim dostların yerine,hastalandıktan sonra başka dostlar(sizin gibi)kazandım.
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 03.01-2005 23:26
#8
hastalıgımdan once dostbildiklerim.. sonrasında.. uzaklaştılar benden.. belki ulaşamadılar bazıları.. çok iyimserde olabilirim bu knuda
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 28.05-2006 15:08
#9
4 YAŞINDAN BERİ ÖZÜRLÜYÜM AMA KİMSE BANA SIRT ÇEVİRMEDİ HEPSİYLE GÖRÜŞÜYORUM LAKİN ÜNİVERSİTEDEKİ BAZI ARKADAŞLARLA KANKA OLMAMA RAĞMEN CEP NO SU OLDUĞU HALDE UZUN ZAMANDIR ARAYIP SORMUYORLAR BUNA ÜZÜLÜYORUM
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 31.05-2006 22:27
#10
Merhaba arkadaşlar.
Ben Frederich Ataksisi hastasıyım.Bu rahatsızlık doğduğumdan beri benimle beraber.Rahatsızlığımdan dolayı aynı sarhoş veya uyusturucu kullanan kisilerin yürümesi gibi yürüyorum.Yani dengemin %75 'ini sağlayamıyorum.
Durumumdan ötürü,20 arkadaşım varsa 15 tanesi benimle ilişkilerini kesmiş durumda.Bu beni ilk zamanlarda gerçekten üzdü.ama sonradan alıştım.
Böyleside güzel.Çünkü kimlerin gerçek dost olduğunu anlayabildim.
Ben özürlü insanlardan kaçan kişilerin,Hayata dair hiçbirşey öğrenmeyen ve boş insanlar olduğunu düşünüyorum...
Saygılarımla...
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 02.06-2006 15:02
#11
Hayat arkadaşım bile!!!!!!!!!!!1
Dostum diyebildiklerinizi bırakın da hayat arkadaşım dediğim insan bile terk etti!!!!!!!herşey yolunda giderken o kazadan sonra,üstelik de kazaya kendi sebep olduğu halde,canımın yarısı yavrumu da alarak boşandı benden!!!!!!!biz ayrılalı bir sene oldu,aylardır oğlumu görmedim,göstermediler,vermediler,bu nasıl bir zulüm!!!!!!!nasıl bir vicdan!!!!!!!!allaha havale ettim!!!!!!!her insan bu kadar iyi gün dostu değildir sanmıyorum arkadaşlar!allah rızasını da gözeterek büyük bir sadakatla imtihanına sabreden eşler de vardır elbette!!!!!!!!
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 02.06-2006 17:22
#12
bilseniz ne kadar acı veriyor bana bu hikayeler. 
nasıl insanlar varki böyle, onlara insan denilmesi bile insanlığa hakaret. hitler ruhum depreşiyor böylelerinin varlığını duyunca.
ah ipek... çok elim bir şey yaşamışsın. yaşatmayacaksın o ve onun gibileri ama elinde değil insanın işte.
Allah yaşattıklarının aynısını yaşatsın ona inşallah ne diyim...
inşallah içinde bulunduğun bu durumdan biran önce çıkar, güzel günler görürsün......
görüşmek üzere
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 03.06-2006 21:46
#13
ya unutanlarda olur unutmayanlarda tabıkı ama ben benı unutanları coktan unutum en ıyıyı kendımle arkadas olarak buldum
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 04.06-2006 09:29
#14
Gerçek dost kara günde belli olur.bu olayın tek bir güzel yanı gerçek dostlarınızın kim olduğunu çok daha net görmeniz.
-
Mesaj Gönderim Zamanı: 28.11-2010 21:21
#15
Allah kimseyi düşürmesin düşde gör demişler kim dost kim değil nasıl çıkıyor ortaya.Kardeşlerin arasında bile seni hangisinin daha çok sevdiğini zor gününde kimin daha çok yanında olduğunu o zaman anlıyorsun.Allah öylesi günleri kimseye yaşatmasın allah iki ayağımızın üstünde durmaktan hiç birimizi geri almasın.
Mesaj Gönderim Yetkileriniz
- Yeni konu açamazsınız
- Konuya cevap yazamazsınız
- Mesajlarınıza dosya ekleyemezsiniz
- Mesajlarınızı düzenleyemezsiniz
Forum Kuralları