Tek Şiirleri Buraya Yazabilirsiniz ..

[Sükût-u Vaveyla]

Yıllar, yumruk olup durdu boğazımda.
Tıkanıyor nefesim,
Boğulacak gibi oluyorum.
(Kim bilir...?)
Belki de boş yere,
Mâlumun meçhûlde kalması için, kendimi yoruyorum...

Her şeyin bir ömrü vardır,
Sırların da...
Benimle ölsün isterdim; ama
Ölümsüz olduğunu duyuyorum.
Her gün ölüp ölüp dirilen bir hissin 'ölümsüzlüğü' nasılsa?
Duyumsuyor,
Bilmiyorum!
Şimdi,
Sana dönüp yönümü haykırsam!
Tüm endişeleri bir yana koyup,
Çığlığa dönüşse de sesim,
Desem ki:
Seni seviyorum!

Gülümsersin belki…
Belki de kaşlarını çatarsın.
Ne yaparsan yap umursamasam!
Korkmadan, çekinmeden, hoyratça tekrarlasam,
Desem ki:
Seni seviyorum!

Hem, hamken pişmişse gönül,
Edepten nasibi olur mu? ? ?
Say ki adım “Ham Yanık! ”
Say ki sevmeyi bilmiyorum!
Say ki
Sayılamayacak kadar çoğum!
Hatta,
Seviyorum Seni ama,
“Sen” dediğimin kim olduğunu bile bilmiyorum!
Say ki, şerikleri çok bir Sendir bu!
Say ki, şirk koşuyorum!
Sana yanarken, başkasına ağlıyor...
Sana bakarken, başkasını görüyor...
Seni severken, başkasını özlüyorum...
Say ki, şaşırmışım,
Şaşıymışım.
Ne çıkar be Sevgilim! ?
Umursar mısın bunları?
(Duyar mısın.....?)
Muhabbetsiz!
Sadâkatsiz!
Şekli ama şüphesiz!
Üstelik çılgınca!
Üstelik pek mâsum!
Hatta sahte!
Hatta öylesine!
Ve belki azıcık!
Belki uçsuz bucaksız!
Desem ki:
Seni seviyorum!

Yılmışım susmalardan!
Fakat feryatlar da yalan geliyor…
En içli tövbeleri ederken kâfir kesiliyorum!
En acı yakarışlar sırasında buz!
Yine de...
Her nefeste bir son,
Her lâhzada bir sonsuzluk,
Her dünde bir şu anlık hissediyorum!
(Ne olur sanki......?)
Kıytırık bir hüzünle,
Hiç utanmadan bakıp da yüzüne!
Desem ki:
Seni seviyorum!

Ne ayıp!
Üstelik ne gerçek!
Ne kadar da hiç üstelik!
Boğazıma düğümleniyor sesim...
Kesilmesin diye nefesim...
İşte bunun için!
Yani yine “ben”im için!
Yani kıyamadığım için tatlı canıma!
Yani nefessizlikten ölmeyeyim diye!
Sana duyurmak için değil!
“Canım kurtulsun” için!
Nasıl bir sevmekse bu? ? ?
İşte,
Hâlâ “Var” olan “Ben” için!
Yüzyılın yalancılarından bir yalancı olarak!
Yüzüm bile kızarmadan!
Gönlümde sanal bir yangın...
(Ne garip.......?)
Ateşsiz!
Külsüz!
Desem ki:
Seni seviyorum!

Ve inanmadan kendim bile...
Söylerken kendi şirretliğime şaşarak!
Her “Seni Seviyorum! ” feryâdında,
Kendi sesimden iğreniyorum!
Fakat sükût,
Tekrar sıkıyor gırtlağımı!
Tekrar tekrar,
Aynı hakikatli yalana dönüp çaresiz...
(Neylersin......?)
Sevdâlıymış gibi!
Ama sevdâsız!
Utangaç; ama arsız!
Desem ki:
Seni seviyorum!

Şerha şerha yarılmak bu!
Lâkin şerhi yok durumumun...
En iyi anladığım zamanlarda bile anlamıyor,
Anlamadığımı hissederken, üstelik, her şeyi biliyorum!
Ve böylesi bilindikken her şey,
Cehlimin kokusu burnumun direklerini sızlatıyor!
(Ne anlama gelir.......?)
Bakmasam kılığıma
Küçüklüğüme aldırmasam!
Çapsız!
Cansız!
Güdük bir duyguyla!
Bir koca sırrı döksem ayaklarına!
Desem ki:
Seni seviyorum!

Kovar mısın “Beni” kapından?
Çarpar mısın “Beni” suratıma? !
Sûretimin acımışlığıyla bakarken gül çehrene,
Sîretimi yakar mısın?
Olmayan yüzüme!
Yani bana!
Yani yüzsüzler arasındaki bu yüzsüze!
Lûtfeder misin aşkını?

.........

Her şey bir yana dağılsa diyorum Sevgilim!
Her söz bir yana kaçsa…
Bu şiir de unutulsa…
Sadece insanlar değil,
Bütün kuşlar,
Pınarlar,
Ve rüzgârlar...
Herkes sussa keşke...
Her şey sussa,
Ben de sussam da...
Dolaysız, zamansız, apansız!
(Nerededir o dem......?)
Sadece Sen!
Desen ki:
Seni seviyorum!

Neslihan Nur Türk

[BARBiEBARBiE]

'SEN' OLUR

Şimdi bir şiir yazsam, mısrası hep 'sen' olur.
Kafiyeler sen olur, cinasları sen olur.
Her bir kelimesine, siner sanki hayalin
Her okuyan 'ben' olur, hayalleri 'sen' olur.

Şimdi bir hayal kursam, enginleri 'sen' olur.
Bidayeti 'sen' olur, nihayeti 'sen' olur.
Her bir noktasını fetheder de suretin
Evveli hep 'sen' olur, ahiri de 'sen' olur.

Şimdi bir güzel sevsem, kaşı gözü 'sen' olur.
İsmi de ismin olur, tavırları 'sen' olur.
Kalbimin her yerini, sarmış sanki şu sevgin
Yüzü başka olsa da, sevilen hep 'sen' olur ..

Ahmet Levent AY

[Sükût-u Vaveyla]

BİLMEM Kİ NEMSİN

Sözde senden kaçıyorum
Dolu dizgin atlarla
Bazen sessiz sevdasın
İpekten kanatlarla
Ama sen hep bin yıllık bilenmiş inatlarla
Karşıma çıkıyorsun
En serin imbatlarda
Adını yazıyorum
Bulduğun fırsatlarla
Yüreğimin başına noktalarla, hatlarla
Başbaşa kalıyorum sonunda heyhatlarla
Sözde senden kaçıyorum
Dolu dizgin atlarla
Ne olur bir gün beni
Kapından olsun dinle
Öldür bendeki beni
Sonra dirilt kendinle
Çarpsam kara sevdayı
En azından yüzbinle
Nasıl bağlandığımı
Anlarsın kemendinle
Kaç defa çıkıp gittim
Buralardan yeminle
Ama her defasında
Geri döndüm seninle
Hangi düğüm çözülür
Nazla, sitemle, kinle
Ne olur bir gün beni
Kapından olsun dinle
Şaşırdım kaldım işte
Bilmem ki nemsin
Bazen kız kardeşimsin
Bazen öp öz annemsin
Sultanımsın susunca
Konuşunca kölemsin
Eksilmeyen çilemsin
Orada ufuk çizgim
Burda yanım yöremsin
Beni ruh gibi saran
Sonsuzluk dairemsin
Çaresizim çaremsin
Şaşırdım kaldım işte
Bilmem ki nemsin?

Yavuz Bülent Bakiler

[Sükût-u Vaveyla]

SENİ SEVDİYSEM

Bütün ruhların yaratıldığı ve henüz ruhlara
Cesetlerin biçilmediği o mecliste
Senin yanında yer almış olduğumu
Hatıramda taşıyor olduğumdandır bu.
Bunca kolay terk ediyorsam varlığımı senin varlığına
O şimşek parıltısı anın anısını gözbebeklerimde sakladığımdandır.
Bu kadar tanıdık buluyorsam kalbimi kalbine
Bu kadar tanıdık ses veriyorsa kalbim kalbine
O ezeli uğultuyu hala kulaklarımda taşıdığımdandır
Seni bu kez hatırladıysam o kez unuttuğumdandır.

Nazan Bekiroğlu

[bertan]

Gururla Bakıyorum Dünyaya çünkü isyan bıçağıdır böğrüme saplanan sancı çünkü harcımı öfkeyle, imanla karıyorum ve kederin ve solgun yüzlü işçilerin üzerine dağbaşlarının hırçınlığı savruluyor benden. çünkü beni ateşiyle dimdik tutan kin çünkü benim gözbebeklerimde tutuşan şafak miting afişleri cesur pankartlar ve binlerce militan derin denizlerin aydınlığı zorlu sabahlar gökyüzü ve lâle sıkılmış bir yumruk gibi giriyoruz hayata. çünkü ben sevdiğim kızı yaşamak gibi halkım gibi sevdiğim kızı /ki şiirini yazamayan ve türküsünü söyleyemeyen halkım gibi binlerce ve binlerce kurşunlanan halkım gibi zincirlere vurulan savaşlara yollanan vergilere bağlanan halkım gibi felç ofmuş yalnızlıklara bırakarak büyük acıların ve gözyaşının içine bırakarak şiirlerimin bir bıçak gibi ışıldadığı devrim türkülerini ve başkaldırmayı öğreten dudaklarını bir kere olsun öpemeden bir kere olsun tutamadan kaygısızca serin bir yaz gecesi gibi ürperen ellerini hatta boynunu ve ayak bileklerini bilemeden bilemeden bilemeden vurdum yüreğimi şanlı kavgaya barışın ve özgürlüğün dağlarına yürüyorum işte /yiğitsen uslandır beni ey yasakların kahpeliğin ve soygunların koruyucusu türkü çağıran kızlarımı sustur ve kahraman oğullarımı, mezar kaza kaza kederli, kızgın tohum serpe serpe hünerli ve sömürüle sömürüle bomboş ve açlığın ve zulmun izlerini derin uçurumlarında taşıyan ellerimi nacaklara ve tırpanlara sarılan ellerimi mavzerlere sarılan ellerimi zincirlere vur gücün yeterse. ama adına yaşamak dersen ot gibi, saman gibi yaşamak dersen bir solucan gibi yerlerde sürünerek ezilerek horlanarak sömürülerek re-zil-ce çatlayan tomurcuğun doğan çocuğun çığlığını duymadan gül benizli sevgilinin titreyen göğüslerini öpmeden doyasıya korka korka yana yana her gün biraz daha derinden her gün biraz daha kapkara duyarak ölümü aç ve arkasız köpekleşerek yaşamak dersen bu yürek çat diye çatlasın be! gelgelelim parlayan güneşi emekçi halkların kahraman halkların güneşini şehvetle içine dolduran toprak şimdi sımsıcak şimdi ulaşılmaz şimdi olgun meyvalarla dolu bahar bahçelerini salmaktadır dünyaya, ve gül benizli sevgililerin dudaklarında hayat bizi aşka ve kavgaya çağırmaktadır, bıçak kemiğe dayandığı ok yaydan fırladığı için değil /bu bezirgan saltanatı bu zulum bitsin diye ağaran günler için yeni bir dünya uğruna yüzlerinde cesaretin onuru ve imanlı gücü dövüşen dünyanın emperyalizme karşı dövüşen dünyanın ve ölüme gülerek koşan genç savaşçıların al bayrakları dalgalansın dalgalansın dalgalansın kinle boğuşan yorgun yüreği aydınlansın diye anamın. felaketler geçirmiş anamın dişleri dökülmüş kederli ağzı ağlamaya hazır gözleri safrası ve sonsuz ve dağlar eriten sabrı, merhameti yani bir bütün halinde insanlığımız yunsun, arınsın diye duru pınarlarda alın terinin namusu kurtulsun diye kurtulsun diye sıcak somun acı soğan ve çiçekli basmalar ahdettik vefa ettik kelle koyduk ölen ölür dostlar düşmanlar heyy kalan sağlar ..

Orhan Kotan

[fate]

YILDIZLARI SÖNDÜRMÜŞ FIRTINA Yıldızları söndürmüş fırtına Batan bir gemidesin Senden ne kalacak yarına Kıyılardan imdat isteyen,sesin

Cemil Meriç

[ahmedd29]

DUA

Dua gibi dilek gibi en olmadık yerinde yaşamın
Bıçağın kemiğe dayanması gibi
Ruyalara yatmak gibi bir şey oldu gelişin…
Yüreğimin mührünü kırdığında gözlerin
Ellerin koca bir dünya mıydı
Yoksa ben mi öyle bildim.........

Eylül Deniz Çolak

[BARBiEBARBiE]

EN DERİNLERDE

Sessiz dünyamın haykıran isyanlarında
Suskun gönlümün inleyen serzenişlerinde
Çaresiz vicdanımın sızlayan sitemlerinde
Yalnız sinemin kabaran duygularında
Kendi eksenimin sayısız dönüşlerinde
Yoksun sevgimin platonik aşklarında
Engin düşüncelerimin çetrefilli karmaşıklığında
Insani vasıflarımın en durağanlığında
Kimliğimi kaybettim hükümsüzdür ..

İbrahim AYHAN

[Sükût-u Vaveyla]

AŞKTANDIR

Sevdim seni terk eylemenin çâresi yoktur
Hem faili Hak'tır
Ma'şûk olanın âşıkına cilvesi çoktur
Gamzeleri oktur
Âşıklığıma gözlerimin yaşı tanıktır
Kana boyanıktır
Üftâdelerin dîdesi hûn bağrı yanıktır
Her dem uyanıktır

Dil şehrine kayd olalı sevdâ-yı dilârâ
Yaktı beni nâra
Bend eyledi zülfün beni Mansûr gibi dara
Düşürdü bu zara
Takdîr-i ezel böyle imiş gayrı ne çâre
Yalvarmalı yâre
Sabr eyle gönül hüsn ilinin babı açıktır
İhsanı da çoktur

Âşufte dili hasret-i hicrana bırakma
Dil şehrini yakma
Bir nîm nigâhın ile âteşlere yakma
Hem hışm ile bakma
Var Hazret-i Sâmî'ye kul ol gayrıya bakma
Her bir yana akma
Seyr-i sülük ehline de dergâhı duraktır
Aşkın da burâktır

Bir hande ile arz-ı cemâl eyle hûbânım
Aşkınla yanayım
Yoluna feda kılmağa kalmadı gümânım
İstersen al canım
Bari beni cellâda ver al boynuna kanım
Mahv eyle nişanım
Bilmem nesi var âlemde bu Salih de kulundur
Mevlâsı tanıktır

[BARBiEBARBiE]

SANA HASRET

Yüzüne hasret bir çift göz
Unutmak adınla saklı
Günde en az, milyon kere fısıldamak
Okyanusun dibindeki kayıp krallık
Yerle gök arası bir sevda
Buna eşdeğer bir ayrılık
Aniden devrilen bir sehpa
Ve gözlerine hasret, bir çift yaş
Denizler pul pul avuçlarımda
Yaşamak, seninle kaldı ..
Günde en az milyon kere yaralanmak
Çölün ortasındaki meçhul yalnızlık
Güneşle dünya arası bir kuşatma
Buna eşdeğer bir karanlık
Aniden kanayan bir yara
Tüm bunlar, sana hasretimden yana ..

Yunus Emre ERZAR

[BARBiEBARBiE]

YARINIM MEÇHUL

Dünya pazarında sermayem battı
Dünümü yitirdim yarınım meçhul
Yaşlılık kapıma dayandı çattı
Dünümü yitirdim yarınım meçhul

Ayna yoksa çirkin, güzelim sanar
Mürşidi bulmayan nefsine kanar
Zamanın keseri ömrümden yonar
Dünümü yitirdim yarınım meçhul

Meylimi başıboş kullara verdim
Yönümü menzilsiz yollara verdim
Gençliği durmayan yıllara verdim
Dünümü yitirdim yarınım meçhul

Dünyayı ebedi sandım da geçtim
Nefsin büyüsüne kandım da geçtim
Ne bileyim böyle yandım da geçtim
Dünümü yitirdim yarınım meçhul

Bedava verirdim satılsa halim
Dertlerden doğrulmaz bükülü belim
Bugünüm kurtulur tutulsa elim
Dünümü yitirdim yarınım meçhul

Önüme set çeker bitmez arzular
Bir tabip elinde biter sızılar
Kurda yem olurmuş yalnız kuzular
Dünümü yitirdim yarınım meçhul ..

Kemal AKGÜL

[Sükût-u Vaveyla]

ÖĞRENCİNİN AŞKI

Annem erken kalkardı
Sobayı yakar
Kahvaltı hazırlardı
İki dilim ekmek ve birazcık zeytin kadar
Vakit geçtikten sonra
Düşerdim okulun yoluna
Her tarafımı soğuk sarardı
Andımızı okurdu arkadaşlarım
Varlığımı varlığına armağan ederdim
En arka sırada oturur seni severdim

Gelip çatardı beslenme saatimiz
Sen görme diye
Gazate kağıdına sarılı halk ekmeğimi
Dışarı çıkar merdivenlerin dibinde yerdim
Başımı okşardı öğretmenim
Sevinirdim
Kokardı esmer tenim cebimdeki mendillerde
En çok ben severdim tenefüslerin uzununu
Ve kantinden sınıfımıza giden koridorda
Düşünürdüm seni hep
Muhakkak yere dikerdim gözlerimi
Önümden geçtiğinde
Onca hazırlık boşa giderdi
Ama olsun ellerin hergün sırama değerdi
Böyleydi gönlümün dudağında kalan teselli
Kader bu aşkı yazarken bu memur çocuğunun saf alnına
Bütün tahta kalemler de
Defterlerime adını yazardı
Problemler çözülürdü matematik dersinde
Ben seni benden çıkarırlarda
Kalanı ayrılığa bölerler diye
Ezilirdim
Kimse bilmezdi oysa
Sınıfın tebeşir tozuna karışırdı hayallerim
Bu yangının dumanı tüterdi okulumuzun bacasından
Sözlerim sözlerinle buluştuğunda
Öleceğimi zannederdim
Bir dünya kurar sınıfın en sevdiğin köşesinde
İçine ikimizi yerleştirirdim
Kimse bilmezdi oysa
En arka sırada oturur seni severdim
Türkçe dersinde öyküler okurdun sen Ömer Seyfettin'den
Ben seni izlerdim
Atların hepsi kaşağılanırdı mesela
Falakaya yatırırdım bütün olumsuz ihtimalleri
Köşkümüze periler girerdi
Çocuk kalbim pır pır titrerdi
Delikanlı halimin en cesur çağı gelir
Otobüs duraklarında bozardım Sonra
En fiyakalı yeminimi
Sigaraya başlamam sendendi
Ağır gelirdi evimizin yokuşlarında bu sevdayı çekmek
Yanımdan duvarlar eksilirdi
Korkardım düşerimde seni bir daha göremem diye
Sensizliği cebime koyar eve girerdim sonra
Yemek yer ,ödev yapar,susar
Sonra oturup seni severdim
İçimde yarının hemen olma sabırsızlığı olurdu hep
Çantamı akşamdan hazırlardım
Yıkanmış gömleğimle birlikte asardım
Ümitlerimi sobanın üstüne
Sanki bize yazılmıştı bütün arabesk şarkılar
Sen hatıra düştüğünde
Kasabanın bütün havası değişirdi
Sana benzetirdim gülenleri
Güller avucuma dikilirdi
Aydede selamlar beni güneş kardeş yüzüme gülerdi
Sabahlar olurdu yani
Akşamlar gelip geçerdi...

Annem erken kalkardı
Sobayı yakar
Kahvaltı hazırlardı
İki dilim ekmek ve birazcık zeytin kadar
Vakit geçtikten sonra
Düşerdim okulun yoluna
Her tarafımı soğuk sarardı
Andımızı okurdu arkadaşlarım
Varlığımı varlığına armağan ederdim
En arka sırada oturur seni severdim

Sakallarım gürleşti şimdilerde
Şahidimdir yüzümdeki çizgiler
Ben seni nasılda severdim!!!

Erhan Yiğit KIRIKCI

[ferad]

Derin sancılı bir doğum du bizimkisi
Gelirken öteden Rabbım huzurunda
Önceden verilenlerin miydi hediyesi
Yoksa...
Sonradan yapacaklarımızın cezası mıydı
Geldik öteden kalu beladan ana vatandan ahiret yurdundan
Fani yalan bir dünyaya
Aksak aksayarak peşinden çekerek hayatı
Eksik,sekerek, sürünerek
Yaşam kavgası
Adildir rab
İnsan yapmasa
Beni tanıyanlar geceleri sevdigimden bahs eder
Sönmez odamın hiç ışıgı gün agarıncaya kadar
Sonrası....
Derin bir uyku
Herkez güneşle sevişirken
Ben geceyi beklerim
Yalan aldatmasınlar sizleri
Ben kıskanç, kıskanan geceden nefret eden
Güne sevdalı olan
Kimse bilmez bu sevdayı
Aksak aksayan bir bacağın hikayesi dir
Beni mahkum eden geceye
Koşmak, ele ele hayatta
Yılmazın sevmeye engel acıları varmış
Bak sen yılmaz birde bana
Benim yürümeye, koşmaya ayakta durmaya ,
Sevmeye, gülmeye, yaşamaya engel bir bacagım var
Senin sevmene engel acılarınmı ?
Neydi acı,neydi
Aksak sallanan bir bedenin
Paramparca ruhu muydu
Yoksa....
Kaç sevgiyi ele gelin etmekmiydi
Dilimde bir kez olsun dillendirmediğim
Seni seviyorum sözcüklerini
Boşuna öğrettiler bize okullarda
Aslında çıkarılması gerekirdi
Alfabede tüm sevgi kelimelerini bir araya getiren bütün harfleri
Çünkü....
Siz ey yürüyenler
Bize birgünde yakıştırmadınız bu sevgileri
Aldınız, yürüyen halinizle bütün sevdiklerimizi
Alın hadi geceleride yetiyorsa gücünüz
Alın, alın,

Mesut çiftçi Bingöl 2002