View RSS Feed

nuray_34

Bir deliye özlem ...

Değer Biç
DELİMM...
Göremediğim, duyamadığım bir şehirde, uzaklardasın.
Yinede darp eylemez gönlümü bunlar,
Sen deyince dilim...
Adını koyamadığım, bir huzur var şimdilerde.
Biliyorum biz seninle,
Bir gün olsun, buluşmadık, görüşmedik, öpüşmedik, ayrılmadık.
Ne bir çay kahvesinde, demli sohbetimiz oldu.
Ne de bir ay ışığında, yakamoz yüzümüze vurdu.
Çünkü;
"Biz seninle, sadece bir yerde,
-İçimde ve telefonda birleştik."
Sonrası evcimen acılarla dolu bir bavul dağınıklığı
Toplanmayı bekleyen kağıt, kalem bir kaç ses kaydı
Bunlardı bana kalan...
Bir bakışın yetiyordu,
Yüzümde ki ölü gülüşleri canlandırmaya.
Ve sen bilmiyordun delim
Sadece arta kalandı geçmişten.
Topladıkça içimde ki seni
Birer birer dökülüyordu geçmiş tenimden.
Ve artık acı vermiyordu, dinlediğim şarkılar.
Kalemi kağıda daha bir bastırıyor,
Ekliyordum her satıra seni.
Ve sen bundan habersizdin delim
Ben, içim ve sen...
Yetiyoruz "BİZ" olmaya sevgili.
Hem yokluğun böyle sararken bedenimi,
Varlığın kimbilir nasıl ömürlük seyirdir delim ...
Etiketler: Boş Etiket Ekle / Değiştir
Ana Sayfa Bölümleri
Diğer

Yorum