europea

Dışarıda , gerçeklerin acımasız yüzü.Zaman akıp gidiyor, devasa bir açlık,hepsi içimde yavaşça büyüyordu.Dakikalar günler gibi geçiyordu.Zaman, sanki inat edermişçesine,geçmek bilmiyordu.Dişlerimi sıkıyordum,elimden gelen en iyi şey;
tırnaklarımın avucumun içini kemirmemesi için kendimi tutmaktı.

O an,tüm kalbim ve ruhumla,sonsuzluğu hissettim.Bu, hayatımda geçen yaklaşık otuz yıl boyunca yaşadıklarıma kıyasla,hislerimin en yoğun olduğu andı.Dayanamayacak kadar...

Hüzünlendim.

Düşünceleri fikirleri ideolojileri geçmişi yaşadıkları yaşayamadıkları erteledikleri, ruhu.Nasıl söylemeliydim,nereden başlamalıydım?Bilmediğim şeylerdi. Bunca şeyden sonra sonsuza dek beraber olamazdık,kesinlikle anlamıştım.

Hayatlarımızın daha başındaydık,önümüzde sayısız fırsatla dolu koskoca bir ömür vardı.

Ama...

Bir an için gözümde büyüyen korku hızla eriyip gitti.
Sonrasında aklımda kalan tek şey,Değerli'min kırmızı tokalı gülümsemesiydi.

Ve sonra...

...sanki tüm Dünya değişmişti.Onu koruyabilecek kadar güçlü olmak istiyordum.Her zamanki gibi,sadece bunu düşünerek,film şeridi gibi geçen manzarayı izlemeye devam ettim.