Kalem

Bu yazımı blogumda aradım bulamadım. Unutmuşum. Çok eskilerde yazdıgım bu yazıyı bloguma almamak olmaz

...
Asrın çığlıkçılarına selam olsun!
esen şu rüzgara!
Ve bizim hikayemize!
Ve asırlık ruhumuza!
ve bize bağışlanan şu taze cana!
...
Ve bir gün gelecek masa başında çalışmaya mahkum olacaktın sen!
Yüreklerin dilinden anlamayan olarak! Zulümden yana bir türküye tutunan olarak!
Üstelik zalimin bizzat kendisi olarak!
Aranan olacaktın. Sevilen olacaktın. Kapın hep çalınacaktı. Gülecektin.
Sevildiğini sanacaktın.
İnsana taraf olduğunu sanacak ve insanlara lütuf dağıtacaktın!
Yerin iyi olacaktı. Kalabalıklara seslenecektin. Ama sadece seslenecektin.
Bir çığlığı “dillendirdim” sanacaktın. hatta çığlıklara sahip çıktığını da düşünecektin.
Yalanın bizzat kendisini yaşayacaktın. Sen yalan olacaktın. Çevren de yalan, düşlerin de yalan olacaktı.
Ezberi bozacağını düşünecek ama kendi ezberini bile bozamayıp ezberini bozanlara ihanet edecektin.
Taraf olacaktın zulme. Üstelik sen mazlumdan yana bir şarkıya tutunarak racon kesecektin bize!
İnsanlar sevecekti seni. İnsanlık değerlerinden bahsedecektin.
İnsanlık değerlerine sahip çıkacaktın sürekli!
Ama insanlık değerlerini de sen yok edecektin!
Bilmeyeceklerdi kimse... Hiç kimse yüzünü tanıyamayacaktı senin.
Yazılarında “insanlık” kokacaktı. Sözünde, insana tutunan bir damar olacaktı.
Ama o damar hep insanlığa ihanetle son bulacaktı.
Aşık olacaktın. Sonra aşık olmayacaktın.
Sevecektin. Sonra sevmeyecektin.
İsteyecektin. Sonra istemeyecektin.
Kadınlara saygı duyacaktın. Adın böyle anılacaktı.
en önemlisi ezilmişleri anacaktın.
Ezilmişlerden yana yumruğunu indirecektin masana. Ama sadece masana!
Sadece tanıdıklarına dost olacaktın.
Abin olacaktı. Ablan olacaktı. Saygı duyduğun hatırı sayılır insanlar olacaktı etrafında.
Tanınır olacaktın. Tanıyor olacaktın. Tanışır olacaktın.
Sen insanı sevmeyecektin ama!! Türlere ayıracaktın!
Çirkinle aran olmayacaktı hiç. Sıradanlığı kabullenmeyecektin.
Sıradanları istemeyecektin!
Güzelliğe tutkundun. Güzelliği isteyecektin. Güzeli sevecektin.
Sakattan nefret edecektin.
Sakatlıktan da nefret edecektin.

Akla tapacaktın sen!
Şekle tapacaktın sen!
Düzene tapacaktın sen!
İnsandan yana olmayan bir damara tapacaktın!
Saygınlığa tapacaktın!
El pençe divan duracaktı herkes karşında!
…
Yukarıya bir bak!
Toprağa bir bak!
Evine bir bak!
Ve gece uyurken düşlerine bir bak!
Yalandan başka ne var ortada?
Sen bir yalana tutulacak üstelik bizi de sürükleyecektin ardından.
Rüzgar senden geliyor sanacak, aldanacaktık.

Gün gelecek asrın çığlığı kopacaktı.
ve gün gelecek tarafımızdan teşhis edilecektin sen!.
Tanıyacaktık yüzünü!
Haberin de ulaşacaktı bize üstelik!
…
ve Türkümüz çalıyor şu an
zaman da bizden yana!
Aşk da bizden yana!
Evren de bizden yana!
Ve ardın sıra da geliyoruz. (Bizim açımızdan bir sorun yok
Sen binlere ulaşmış sanacaksın sesini,
elma şekeri almış çocuklar gibi sevineceksin sadece.

bir hikaye bağışladık sana!
Bir ün bağışladık!
Sevilmeyi ve sevmeyi bağışladık.
Doyacaksın!
Doyuracaksın!
Tutkuyla yanacaksın!
İstediğin her şey emrine verilecek!
Gözden çıkarılan olarak!
ve sadece dünyanla avunan olarak!

Adın evrende kahırla anılsın!
Ey zalim!
...
aşk, insandan yana bir türküyü sevdi sadece!
bir de bizi!

Asrın çığlıkçılarına selam olsun!
esen şu rüzgara!
Ve bizim hikayemize!
Ve asırlık ruhumuza!
ve bize bağışlanan şu taze cana!