haazan 42

içimde sürekli bir çığlık çünkü acı çekiyor ruhum
aklım la kalbim düşman oldu sebepsin biliyorum
dar geliyor her yer bana sevdamı alıp gelsem sana
gene kör bakarmısın acıma göz yaşıma sevdama


gene bilinmedik yollardayım pusulayı kaybettim
olmayacağını bilerek çıktım yola acıyı hakkettim
artık hiç gülmeyecek gözlerim ben ahdettim
bir hiç uğruna umutlarımı da mahvettim



HAAZAN 42