vilanjik

Akşam karanlığını salarken şehre
Kanatlarım olmasını isterim her seferinde
Rotam belli, yönüm çoktan çizilmiş.
Akşam olmuş perim balkona dikilmiş.
Müziğin ahengiyle usulca salınır.
Kanatlanmış ruhum müziğin ritmine takılır kalır.
Oturur karşıma kahvesinden bir yudum çeker.
Gözlerini utangaçça gözlerime diker.
Sevilmek istiyorsan önce sev,
Sevgiden öte yol yok der.
...