|
|
|
 |
|
Bu kez söz sizin
Sevgili okurlarım, son aylarda sizlerden çok sayıda mektup, faks ve
e-mail aldık. Bu bakımdan bugünkü köşemizi sizlere ayırdık. ‘’Söz
sizin‘’ diyoruz. İşte sizden gelen mesajların bir kısmı.
İş Arıyorum
27 yaşında, konuşma engelli bir gencim. Yıllardır iş arıyorum ama hala
bulamadım. Nereye gittiysem engelli olduğum için iş vermediler. Her
yerde form doldurdum , İş ve İşçi Bulma Kurumu’na kayıt yaptırdım .
Birkaç defa çağırdılar ama hep ağır işlerdi . Yani normal insanın
bile zor yapardı. Ben de çalışmak zorundayım . 2 yıl önce babam
vefat etti. Engelli maaşı almayı hiç istemiyordum ama mecbur kaldım.
Başvurumu yaptım , şimdi 3 ayda bir 385 YTL alıyorum. Maaşı alırken
’’ Hiç değilse aileme yük olmayayım ‘’ diye düşündüm. Benim Lokman
Ayva’ya ve Sayın Başbakanımıza bir önerim var. Engelli maaşlarını
750 YTL yapsalar . Bir engelli , başka bir engelliyle evlenir ve
bütün engelli kardeşlerimiz mutlu bir yaşam sürer, çoluk çocuğa
karışır. 3 ayda bir engelli çiftin ellerine 1.500 YTL para geçecek
hiç değilse. Benim en büyük hayalim evlenip bir kız , bir erkek
çocuğuna sahip olmak ama bu sadece hayal. Benim gibi engelli ,
dertleşmek isteyenlerden ve özellikle iş verenlerden mesaj
bekliyorum.
Murat Seymenoğlu / İstanbul
Tel : 0 536 779 94 82
Büyüyen bebek
Küçücük bir bebektim daha,
Hiçbir şeyden haberi olmayan,
Hayattan bi haber olan bir bebek,
Keşke hep bebek olarak kalsaydım,
Ama büyüdüm anne,
Büyüdüm , büyüdüm de kocaman oldum,
Hayatın biçtiği kumaştan,
Ben de payımı aldım anne,
Her şeye rağmen yaşamak güzel anne.
Ağlama annem , sakın ağlama, sen ağlama
Hayat ve insanlar acımasız da olsa,
Yaşayacağım, inadına yaşayacağım anne.
Leyla Tutaş / Adana
Allah’ın rahmeti üzerine ve üzerimize olsun
27.2.2006 tarihinde defnettik ağacımızı
Uğurladık sonsuz aleme babamızı
Canım babam Mehmet Emin Efendi
Zaman geçti, hasretin sardı bizleri
Yas tutmadık , azap çekme diye
Dul kalan anam, yaralıdır yüreği
Ben zaten yaralı karaca misali
Engelliyim ama direnirim şaşkın aleme
Canım anam, garip anam üzülme
Yanındadır engelli oğlun, dert etme
Mevla’m neylerse güzel eyler isyan etme
Dua edelim, sığınalım Mevla’ya şükür ile.
Suat Tekses / İstanbul
Tel : 0 543 – 599 21 12
Teşekkürler
Amacıma ulaştım. İsteğim ATM’leri, ortopedik engellilerin de
rahatlıkla kullanabilmesiydi. Bu konuda düzenleme yapılmasını
sağladım. Dava açarken amacım bankalardan para almak değildi. Artık
benim durumumda olan diğer ortopedik engelliler şifrelerini
tanımadıkları kimselere vermek zorunda kalmayacak. 1.5 yıldır pek
çok arkadaşın manevi desteğini görmediğim için çok üzgünüm. Her
zaman yanımda olan avukatım Sayın Hasan Kaya , Ar-Ge müdürlüğü
personeli , beni destekleyen Başar Ailesi ve aile dostlarıma
teşekkür ederim. Ayrıcada diğer ilerde yaşayan, beni mektupsuz
bırakmayan binlerce duyarlı vatandaşa sonsuz teşekkürler. Bu yaşanan
olayın tüm bankalar ve kamu kurumlarınca dikkate alınmasını ve
gerekli düzenlemenin yasal yollara başvurulmadan yapılmasını temenni
ediyorum. Ülkemizdeki engelliler adına giriştiğim bu mücadelede ,
herkesin hassasiyet göstermesi gerektiği inancıdayım. Herkese
sesleniyorum, size detay gibi görünen bu konu, yarın sorunuz
olabilir
Ebru Başar
Yanlışım neydi ?
Ben 2004 KPSS’ den 78.800 puan aldım . Birçok yere müracaat etmeme rağmen
bir işe yerleştirilemedim. Benden daha düşük puan alan ama aynı yere
başvurduğum kişilerin işe başladığına şahit oldum. Size yazdığım
mail’in aynısını milletvekilimiz Sayın Lokman Ayva’ ya da yolladım.
Fakat sağlıklı bir cevap alamadım. Ben o puanı alabilmek için gece -
gündüz çalıştım . Maddi durumumda çok kötü. Yalnızca hakkım olanı
istiyorum ve bu konuda da bana yol göstermenizi rica ediyorum.
Aslında engelli olmak değil de , zor olan ne biliyor musun ağabey ?
Engelli, ekonomik özgürlüğü olmayınca , hayata yenik düşüyor. Şimdi
devlet yeni bir sınav yapıyor. Bu nasıl adalet ? Ben hayatla hep
mücadele ettim ki , etmeliyim de, ama olmuyor ağabey. Engelliysen ,
işsizsen , fakirsen , işte o zaman insan hayata yeniliyor. Kendi
kendime ‘’ Ben neyi yanlış yaptım?’’ diyorum. Üzerime düşeni
fazlasıyla yaptım . Ama bana bir yol gösterirseniz sevinirim.
M.Y.
Ne mutlu size
Köşenizi okuyorum ve yaptığınız işe çok saygı duyuyorum. Biz
engellilerin sesini duyurabilmek için büyük çaba sarf ettiğiniz için
engelliler adına milyonlarca kez teşekkür ediyorum. Ne mutlu bir
engelliye yardımınız dokunduysa. Ne mutlu engellilerimizin
isteklerini yerine getirdiyseniz. Siz Türkiye’yi kurtaramazsınız ama
engellileri topluma kazandırabilirsiniz. Adana Tufanbeyli Bozgüney
kasabasında doğdum. Ortaokul mezunu bir engelliyim. Koltuk
değnekleriyle yürüyorum. Boş zamanımda kitap, gazete okuyorum. Tek
isteğim şu değneklerden kurtulup biran önce özel engelli otomobiline
kavuşmak. Bu sizin elinizde Yavuz Kocaömer. Sizin engelliler için
çok şeyler yaptığınızı öğreniyorum. Beni de hayalime kavuşturmanızı
istiyorum. Ne olur , ilgili makamlara duyurun . Size çok ama çok
güveniyorum, sizi seviyorum.
Özer Korkutan / Adana
Tel : ( 0322 ) 791 73 64
Malatyalılar dikkat!
Başka illerden özellikle de Mersin’ den gelen bir grup sağlam insanın
Malatya’da dergi sattıklarına şahit oluyoruz. Bu kişiler merkezi
yerleri seçiyor , gelip geçen insanlara “ Bu dergi engelliler
yararına , sakatlar yararına" gibi sözlerle satış yapıyor. Ticari
amaçla çıkarılan bir dergiyi daha fazla gelir elde etmek için
engellilerin adını kullanarak , duygu sömürüsü yaparak satmak başta
derneğimiz olmak üzere tüm engellilere zarar vermekte , rencide
etmektedir. Halkımızın iyi niyetini, engellilerin adını kullanarak
sömüren ve haksız kazanç sağlayan bu kişileri şiddetle kınıyoruz. Bu
kişilerin sürekli Malatya’ya gelişlerinin nedeni , iyi niyetli
halkımızın farkında olmadan duygu sömürüsüne kapılarak dergi alması.
Bu şekilde elde edilen gelirler , engelliler yararına değil de şahsi
çıkar sağlamak amacıyla kullanıldığından , halkımızın daha duyarlı
ve bilinçli olmalarını istiyoruz. ‘’Kim olursa olsun engelli de
olsa, yaptığı ticari işlerde engellilerin adını kullanarak kişisel
çıkar elde etme hakkını kendinde göremez ’’ diyoruz.
Ali Haydar Koyun
TSD Malatya Şubesi Başkanı
Sağ ol Teyzeciğim
25 yaşında spastik engelli bir genç kızım. Kırıkkale’de yaşıyorum. Lise
mezunuyum. Bütün zorluklara rağmen okudum. Çok sosyalim, beni
büyüten anneme ve babama minnettarım. Yalnız Kırıkkale’de her yer
sağlıklı insanlara göre yapılmış , engelliler hiç düşünülmemiş. Ben
bundan çok şikayetçiyim. Ama her şeye rağmen mutluyum. Çünkü ailem
bana hep kolayı başarmak için önce zorun üstesinden gelmem
gerektiğini söyler. Gerçekten de öyle . Hayatta hiçbir şey kolay
değil . İnsan biraz kendini zorladığı zaman hiç kimse ona engel
olamıyor. Yeter ki , insan bunu kendisi dilesin ve istesin. Benim
başarmak istediğim bir şey vardı. O da 2006 yılında Muğla’ya
teyzemin yanına gitmekti. Sonunda gittim ve şükürler olsun dileğim
yerine geldi. Teyzeme her zaman teşekkürü borç bilirim. İnşallah ,
Tanrı’m herkese benim teyzem gibi bir teyze nasip eder. Mutluluk ,
mutlu olmayı bilenler için eşi benzeri olmayan bir uygudur. Ben
mutlu olmayı kitap okumakta , sinema , tiyatroya gitmekte ,
sevenlerimle birlikte olmakta ve daha bir sürü şeyde aramasını bilen
, sonunda gerçekten bulan bir kişiliğe sahibim.
Gamze Uzunağaç / Kırıkkale
Çorum’lu iş adamlarına
Babamın askerliği nedeniyle gittiğimiz Mardin’de , 5 aylıkken tifoya
yakalanmışım ve hastalık bende izler bırakmış. Konuşmakta ve
yürümekte zorlanıyorum , denge sorunu yaşıyorum. Hayatı ağır aksak
yaşıyorum. Osmancık Anadolu Lisesi mezunuyum. Anadolu Üniversitesi
Açıköğretim Fakültesi Uzaktan Eğitim Bilgi Yönetimi Bölümü’nde
okuyorum. Çok iyi bilgisayar kullanıcısıyım. Osmancık Kaymakamlığı,
Özel İdare Müdürlüğü, Zümrüt Toprak Sanayi ve Osmancık Gıda Sanayi
web sitelerini yaptım. M.E.B onaylı bilgisayar operatörlüğü
belgesine sahibim. Ayrıca Türkiye Kas Hastalıkları Derneği
tarafından düzenlenen ‘’ Engelli Bileşim Platformu’’ nda verilen
programcılık eğitimine katılarak Microsoft .NET dilleri eğitim
sertifikası aldım. Celeron 433 model bilgisayarımla iyi işler
başarmaya , kendi ayaklarım üzerinde durmaya çalışıyorum. Bir gün
eğitimime ve becerilerime uygun bir iş bulmayı umuyorum. Benim
istediğim fazla bir şey yok. Sadece masa başında bilgisayar
kullanabileceğim bir iş bularak yaşamımı devam ettirmek.
Aykan İNAL
Osmancık/ÇORUM
Tel: 0364 611 6554
Cep: 0533 680 3285
E-Posta: aykaninal@gmail.com
Sayın Başbakanım
Bizler kamuya ait iş yerlerinde çalışan işçileriz. Bizlerin tayin ve
nakil hakkımız yok mu ? Bu bir ayrımcılık değil midir ? İlgili
yerlere defalarca taleplerimizi ilettik . Gelen cevaplar sadece
acizlik örneği. Biz , 4857 sayılı yasaya tabi kamu çalışanı
engelliler olarak istediğimiz ilde çalışmayı talep ediyoruz. Maaş ve
her türlü özlük haklarımız yine bağlı bulunduğumuz kurumda kalsın.
Bunun en mantıklı çözüm olduğuna inanıyoruz. Büyük şehirlerde ne
durumda çalıştığımızı , işe nasıl gidip geldiğimizi anlatmaya gerek
yok. Bunu yaşayanlar anlar. Burada garip olan şey şu : ‘’ Özürlüler
Yasası ‘’ çıktı ama bu yasa kime hizmet ediyor? Bunun sadece adı
yasa . Tüm kamuda çalışanların bu gibi sorunları devam ettiği sürece
buna ‘’ Özürlüler Yasası ‘’ demek doğru değil. Bu yasa bize ne
getirdi ? Eski tas , eski hamam. Değişen bir şey yok. Evet , iş
yasasında önemli değişikler yapıldı. Bunları takdire karşılıyoruz.
Ama tayin ve nakil yönetmeliğimiz değişmedi. Bunun da en kısa
zamanda çıkacağını umut ediyoruz ve heyecanla bekliyoruz. Bu konuda
güçlü desteğinizi istiyoruz .
nihal_bektas@mynet.com
Özürlüler ve Nimet Çubukçu
6 Mart günü gazetedeki köşenizde yayınladığınız 12 yaşındaki öğrenci,
Aydın Uçar ‘ ın mektubu engellilerin ve babasının sorunlarını
bakanlarımızdan daha iyi anlatmıştı. Bu yazıyı bize ulaştırdığınız
için teşekkürler ederim. Yine aynı gün gazetelerde okudum . Devlet
Bakanı Nimet Çubukçu ‘’ Özürlüler Yasası’’ na dikkat çekerek,
Türkiye'nin her konuda olduğu gibi engelliler konusunda da AB
standartlarını yakaladığını belirtmiş. Sayın Bakan Avrupa’ya bir
gitse de, engelliler için neler yapılmış olduğunu görse. Ondan sonra
gelip hiç bir şey yapmadıkları için bizden özür dilese çok daha iyi
olur. Bu geziyi
yapmazsa Sayın Ayhan Sertel ve Aydın Uçar'ın mektuplarını okusun ,
yeter.
Kendisine lütfen bu yazıları yollayın. Bakalım ne cevap verecek.
Yasanın çıktığı tarihten bu güne 8 ay geçti . Acaba AB
standartlarından hangi birini yakaladık açıklasın ? Kendisine bir
engelli tekerlikli sandalyesine binip Ankara’da dolaşmasını, resmi
dairelere , hastanelere, bankalara, otel ve lokantalara uğramasını,
konsere, tiyatroya gitmeye çalışmasını tavsiye ediyorum. Buna
karşıdan karşıya geçmesi ve toplu taşıma araçlarına binmesi de
dahil. Tabii araçlara binmeyi başarabilirse. Eğer engellilerin
sorunlarını çözümlemek Sayın Nimet Çubukçu'nun vazifesi ise,
durumumuz çok ama çok acıklı. Bu beyanı sonunda hiç bir şey
yapmayacakları aşikar. Çıkan kanun zaten 7 yıla kadar süre tanımış.
Engelliler için kim sıkıntıya girer ? Onlar sanki vatandaş değil.
Yüksek Mühendis Hasan Dulagil |
|
|
|
|