|
|
|
 |
|
Bu kez söz okurlarımızın
Sevgili okurlarım, son aylarda sizlerden çok sayıda mektup, faks ve
e-mail aldık. Bu yüzden bugünkü köşemizi sizlere ayırdık ve ‘’Söz
sizin ‘’ diyoruz. İşte sizden gelen mesajların bir kısmı.
Burası Ayvalık
Sizler bizim ekmek, su, hava gibi olmazsa olmazımızsınız. Çünkü sizler
bizim sesimiz ve kulağımızsınız. Ben sizin aracılığınızla hem bir
engelli annesi olarak toplumdaki gereksinimlerimizden , hem de
kaybolmakta olan değerlerimizden söz etmek istiyorum. Aslında
sorunlarımız çok . Nedeni çok açık. Sağır ve dilsiz bir toplum
olduk. Sakın buradan engelli arkadaşlar alınmasın. İnsan sosyal bir
değerdir. Toplumda var olan sivil toplum kuruluşları giderek
görevlerinden uzaklaşmakta , sadece isim olarak yaşamaktadır.
Örneğin ; ben engelli annesi olarak Ayvalık’ta var olan engelli ve
zihinsel engelli derneklerin çalışmalarını görmüyorum. Lokantaya
girip paralarını verip yemeklerini yiyemezler. Kapı dışarı
kovulurlar. Kendi engelli derneği , kendi binasını çocuklara
kapatırsa , öbürlerinin yaptığını normal görmek lazım. Ayvalık’ta bu
engelli kardeşlerimizin çarşı içinde merkezde barınacakları , kitap
okuyacakları, zamanlarını geçirecekleri bir yere ihtiyaçları var.
Ama dernek başkanı Muharem Parmaksız böyle bir yeri büro olarak
kullanıyor . Büro ne demekse ! İnsanlar hizmeti beyinlerinde
üretebilir. Ama 24 saat kilitli kalan bu boş binada ne üretiliyor
anlamış değilim.
Emine Gelez / Ayvalık
Engelliler
24 Nisan’da Posta Gazetesi’ndeki ‘’ Çengelli İğne ‘’ köşenizde THY ile
ilgili yazdıklarınızı okudum . Ben de engelli bir vatandaşım. 2004
KPSS’ yi kazanmama rağmen 2 yılda hiç bir kamu kuruluşuna
yerleşemedim. Özel sektörde de iş bulamıyorum. Sizden dileğim şu :
Bana nasıl bir yol izlememi tavsiye edersiniz , ben nasıl iş
bulurum? Tek çıkar yol siz kaldınız . İki yılda başvurmadığım iş
kalmadı, ama nafile . K. Ş. Tel: 0542 739 71 00
İşitme cihazı
Ben duyma engelli bir kader mahkumuyum. Uzun süre cezaevinde
kalacağım. Duyma engelli olduğum için televizyon seyredemiyor,
arkadaşlarla anlaşamıyorum. Çok büyük sorun yaşıyorum. Bir tane
işitme cihazına ihtiyacım var. Devletin kurum ve kuruluşlarına ,
Zonguldak M Tipi Cezaevi Müdürlüğü’ne müracaat ettim ama hiçbir
olumlu cevap alamadım, yaklaşık bir yıl oldu . Şimdi Sakarya Ferizli
L Tipi Cezaevi’ne sevk edildim. Şu kocaman memleketimizde yok mu
benim bu sorunumu yani işitme cihazını halledecek resmi veya sivil
toplum kuruluşu, hayırsever biri ? Para istemiyorum, sadece işitme
cihazı istiyorum.
Bilal Karabulut
L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu
TRT Genel Müdürlüğü’ne
İlk ve orta çağlarda cüzamlı hastalar mağaralara hapis edilerek
toplumdan dışlanırdı. Yani hastalıklarıyla baş başa bırakılarak
ölüme terk edilirlerdi. 21’inci yüzyılda TRT, ekranlarını
engellilere ve engelli sporlarına kapatarak 20 yıl önce Avrupa
ülkelerinde oynanan kupa ve lig maçlarını ekranlara getiriyor.
Ülkemizde yaşayan 8,5 milyon engelli ile 30 milyon engelli yakınını
yok sayıyor. Bu da bizleri kaygılandırıyor. Başbakanımızın son
derece duyarlı olduğu bu konuda , başta TRT Genel Müdürü, Spor Daire
Başkanı ve diğer ilgililer daha ne kadar duyarsız kalacaklarını
merak ediyorum doğrusu.
Erol Gökçe
Kırklareli Bedensel Engelliler
Spor Kulübü Başkanı
Yardım edin lütfen
12 sene önce trafik kazası geçirdim, belim kırıldı . Omurilik felç
geçirip tekerlekli sandalyeye mahkum oldum. Kader deyip sineme
çektim. 42 yaşındayım. 10 yıldır evimden dışarıya çıkamıyorum.
Duvarlar artık üstüme üstüme gelmeye başladı. Hayırsever insanlar ,
lütfen bana yardım edin. Şu güzel Türkiye'mde bana bir akülü
tekerlekli sandalye alacak hayırseverler yok mu ?
Sezai Gül / Bafra Tel ( 0362) 532 21 04
Seni Seviyorum Anne
Konuşacak dilim oldun
Tutunacak elim oldun
Hayatıma ilim oldun
Ne güzel , ne güzelsin ANNE
Siper oldun acılara
Dayandın tüm sancılara
Hayat verdin yavrulara
Sevgi, sevgi ördün ANNE
Önce insan olmayı
İnancımı kurmayı
Yaradana varmayı
Sen, sen öğrettin ANNE
Bunlar senin başakların
Hep tütecek ocakların
Çiçek açar kucakların
Sen , sen hayatsın ANNE
Duan kafi bilirim
Annen , dedi Peygamberim
Hakkını neyle öderim
SENİ SEVİYORUM, SEVİYORUM ANNE
Ekrem Çiçek / İstanbul
Yasa'ya sitem
17 yaşında , bedensel engelli bir gencim. Benim sorunlarım şunlar:
İlköğretim mezunuyum. Açıköğretim lisesine devam ettiğim için iş
arıyorum. Yani eğitimim işime engel olmayacak. Türkiye İş Kurumu’na
kayıt yaptırdım ama hiç çağırmadılar. Kendi imkanlarım ile yaptığım
iş başvurularında ise gerek engelim, özellikle de yaşımı problem
ederek ‘’ Hayır ‘’ dediler. Sizce bir engellinin çalışabilmesi için
18 yaş şart mıdır ? Bence bir insan başarabilirse ya da
başarabileceğine inanıyorsa hiç de zor değildir. Bunu
başarabileceğimi düşündüğüm için , hiç değilse özel sektörde
çalışmak istiyorum. Diğer sorunum ise engelli maaşları ile ilgili.
Yeni çıkan Özürlüler Yasası'nda 18 yaş altı engellilerin de maaş
alabileceği belirtiliyor. Ama uygulanmıyor. Yasa Temmuz 2005 ‘te
yürürlüğe girmesine rağmen hala yönetmelik çıkmadı. Engelli maaşı
için başvurum sonucunda babamın SSK'lı bir işi ve asgari ücret maaşı
var diye bağlamadılar. SSK özel kullanmam gereken medikal eşyamı
karşılamıyor. Sizden isteğim bu kanunun yönetmeliğinin bir an önce
çıkarılması için gerekli kişi ve kurumları harekete geçirmeniz. Bir
de babam SSK'lı bile olsa bu maaşın verilmesini sağlayabilmeniz.
Çünkü SSK her bir ihtiyacımızı karşılamıyor. Bir de bana özel sektör
bile olsa çalışma imkanı verilmesi. Şimdiden yardımlarınız için çok
teşekkür eder, saygılarımı sunarım .
Cüneyt Demircan/ Kütahya
cuneytdemircan@hotmail.com
Tel : (0 546) 491 98 10
Özürsüzler bilgi yarışması
AKP’nin biz engelliler için yaptığı düzenlemeler, çıkarılan ‘’
Özürlüler Kanunu‘’ içimizde bir umut ışığı yaratmış ,artık sesimizi
daha iyi duyuracağımız için mutlu etmişti. Ama AKP’nin düzenlediği
‘’ Özürlüler Bilgi Yarışması ‘’ yapılan her şeyin kağıt üzerinde
kaldığını bir kez daha gösterdi. Ben yarışmayı duyunca , biz
engellilerin unutulmadığını , bizim de kendi içimizde bir şeyler
yapabileceğimiz, sorunlarımızı rahatlıkla dile getirebileceğimizi
düşündüm. Bir ortopedik engelli olarak bu yarışmaya katıldım.
Birinci etabı 3 Aralık Dünya Engelliler Günü’nde, ikinci etabı 8
Nisan’da yapılan yarışmada gördüklerim bütün umutlarımı yıktı. Çünkü
yarışmaya katılan gurupların hemen hepsi hiçbir engeli olmayan,
gayet sağlıklı kişilerden oluşuyordu. Bu durumu görevli kişilere
ilettiğim zaman ise , bu kişilerin de katılabileceği söylendi.
Pekala böyle kişiler yarışmaya katılacaktı da neden bu yarışmaya ‘’
Özürlüler Bilgi Yarışması ‘’ dendi. Ben o an engelli kişilerle alay
edildiğini ve her zamanki gibi ciddiye alınmadığımızı anladım.
Soruyorum ; sağlık bir insan yüksek bir kaldırıma geldiğim zaman ya
da bir toplu taşıma aracına binerken yaşadığım zorlukları ve şöförün
‘’ Seni bekleyemem çabuk ol ‘’ dediği an hissettiklerimi ne kadar
dile getirebilir? Sonuçta bu yarışma bizim için hiçbir şeyin
değişmediğini gösterdi. Çıkardıkları kanunda engelli hakları ,
eşitlik var, ayrımcılık yok , diye bağıran kişilerin bir engelliler
bilgi yarışmasında sağlıklı kişilere de yer verirken nasıl bir
eşitlikten söz ettiklerini gösterdi. Ama ben bu eşitliğe itiraz
ediyorum. ( isim adres bizde saklı)
İ.E.T.T. Taşıtlar Dairesi Başkanlığı’na
Ben yüzde 40 iş görmezlik raporu olan, 65 yaşında uzun yıllardır
İstanbul’da ikamet eden biriyim. Şu an Bahçeşehir’de oturuyorum.
Bugüne kadar özel halk otobüslerinden birçok şikayetimiz olmasına
rağmen, ‘’Bugün yarın düzelir ‘’ diye herhangi bir resmi başvuru
yapmadım. Ancak 20 Nisan 2006 tarihinde saat 18.50’de bindiğim 34 AV
5185 plakalı halk otobüsü biletçisi ücretsiz seyahat kartımı
görmesine rağmen, tarafıma aşağılayıcı bir şekilde el hareketi ve
konuşma yaparak beni tüm insanların içinde çok kötü duruma düşürdü.
Başkanlığınızdan dileğim, sakatlık indirim kartı olan bizlerin,
sizlerle sözleşme imzalayan halk otobüslerinde daha iyi bir muamele
görmemiz için gerekli çabayı göstermenizdir.
Aydın Aytaç / İstanbul
Tel : ( 0 212 ) 297 16 60
Arkadaş arıyorum
Bizlere böyle bir köşe ayırdığınız için çok teşekkür ederim. Ben
ortopedik engelliyim . Ama yaşamayı çok seviyorum. Hiç kimsenin
yarın ne olacağı belli değil. Bu yüzden kimse kimseyi hor görmemeli.
Önemli olan insanın aklı. Ben böyle düşünüyorum. 1997yılında liseden
mezun oldum. Marketim var, onu işletiyorum. Allah’a şükür işlerim
iyi. Arkadaş arıyorum.
Oktay Karadağ / Bodrum
0536 724 70 45 |
|
|
|
|
