|
|
|
 |
|
SAKAT AŞK (MI?)
… Bahar
Kalın giysilerle başlayan günün sonunda ikimiz de çırılçıplak kalmış, her
şeyden soyunup geceye uymuş ve sevişmiştik.
Ve o gece ilk kez
-ve belki de farketmeden-
birbirimizin olmuştuk...
Ve artık yaşam bahardı.
Ve artık içimizi ısıtan aşk vardı,
İpince, uçuşan, bahar desenli kıyafetlere bürünmüştük
- farketmeden-
Her yerde mutluluk
Her yerde aşk
Her yerde biz vardık
…..
…..
…..
Ve fark ettin!
Tam sevişiyorduk
Tam yaz geliyordu
Tam ısınmıştık ki,
Birden kapının önünden sesler işittik.
Korktun!
Fark ettin!
Ve aceleyle giyinmeye başladın.
Önce “annem-babam ne der?”i giydin kalçalarının üstüne.
Sonra gözlerin “akrabalarım ne der?”i aradı... ve yatağın altından bulup
giydin onu da.
Ardından “arkadaşlar”ı çekiştire çekiştire geçirdin bacaklarına
(kapının her çalınışında daha bir heyecanlanıyor ve acele ediyordun)
Ve biryandan da birşeyler söylüyordun: “Seni seviyorum...” diye
Ama giyinmeye de devam ediyordun
“sen”i, “ben”i, “şunu”, “bunu” topladın ortalıktan
Ve son olarak bir çift “ama”yı da takıştırdın boynuna
sana bakıyordum
bana baktın
anladım
ve gönülden “farketmez”imi verdim
onu da giydin; kalın kalın...
Ayrılık...
Kapı ısrarla yumruklanmaya devam ediyordu.
“Nereye kadar” diyerek yerimden kalktım,
Yavaş adımlarla kapıya yöneldim,
Bir yandan yürüyor bir yandan da düşünüyordum;
uçuşan, bahar desenli elbiseleri,
başbaşalığımızı,
sevişmelerimizi,
ve “farketmez”i...
Ve son adımı da atıp kapıyı açtım;
- “Buyurun?” dedim.
- “O..?” diye sordu aşk
- “Yok” dedim, “yalnızım”
- “Farketmedim” dedi
- “Ben de” diye yalan söyledim...
Ve gitti(n).
Ve bitti. |
|
|
|
|
