|
 |
|
Para, mutluluğu satın alabilir mi?
Bu sorunun cevabı herkese göre değişir ama aynı soruyu bir hastaya
sorarsanız cevabı büyük olasılıkla "evet" olacaktır. Hele bir de bu
hastalık ilerleyici ve sürekli bakım gerektiren bir hastalık ise
cevap kesinlikle "evet" olacaktır.
Psychological Science dergisinin gelecek sayısında yer alacak olan
bir makalede, Michigan Üniversitesinde iç hastalıkları ve fizyoloji
profesörü olan Dr. Peter Ubel’in kısaca yorumu şöyle: Büyük bir
sağlık probleminiz olduğunda olasılıkla üstesinden gelirsiniz çünkü
insan vücudu müthiş bir iyileşme gücüne sahiptir. Ancak parasal
kaynağınız yeterli ise iyileşme hem daha kolay hem de daha çabuk
olacaktır.
Araştırmada geçici ya da süregen engelli hastalar, mutlu, yalnız ve
mutsuz gibi gruplara göre değerlendirilip, ortalama yıllık gelir
olarak 98.400 $ temel alınmıştı. Bu miktarın altında yıllık geliri
olan hastalar, kendilerini yalnız ve mutsuz olarak tanımlamıştı.
Doğaldır ki bu çalışma Amerika’da yapılmıştır ve sonuçları da
ülkenin yaşam standartları gözönüne alınarak değerlendirilmelidir.
Ülkemizdeki duruma bakacak olursak; süregen engellilerin yaşam
kaliteleri ve mutluluk seviyeleri ile ilgili bir araştırma var mı
bilmiyorum ya da ben bulamadım. 10 yıllık engelli yaşamımda kimse
bana sormadığına göre en azından istatistiklerde yer almıyor
olabilirim. Bu durumda yaşayan münferit bir vaka isem konuya kendi
bakış açımdan yaklaşmam yanlış olmayacaktır sanırım.
Ayaklarını kullanamayan, ellerini de kısmen kullanabilen ve solunum
cihazına bağımlı yaşayan bir insan, nasıl yaşar? Nelere gereksinimi
vardır? Nasıl bir evde yaşamalıdır? Nasıl yer değiştirir? Kısaca
fiziksel temel gereksinimleri nelerdir? Kişisel ve ailecek
mutluluğun en alt sınırı nedir? İşte temel gereksinim listesi:
Solunum cihazı (24 saat kesintisiz elektrik, kesintisiz güç kaynağı,
özel kablolama, toprak hattı, kısa devre koruma rölesi)
Motorlu tekerlekli sandalye (senede 2 akü, 6 ayda genel bakım,
lastik, minder değişimi)
Hasta yatağı (Başı ayarlanabilir, havalı yatak ve pompası)
Aspiratör, aspiratör kanülleri, ortalama günde 1 kanül
Oksijen tüpü, regülatör, ortalama ayda bir dolum
Steril eldiven, pansuman malzemesi
Banyo ve tuvalet (Tekerlekli sandalye için yeterli alan, mimari
tadilat inşaatı, özürlü tuvaleti, tutunma barları, özürlü lavabosu,
özürlü bataryası)
Enfeksiyondan korunmak için sık değiştirilen bakteri filtresi,
sıcaklığı yeterli bir ev
Tekerlekli sandalye girişine uygun asansör
Tekerlekli sandalye girişine uygun ev ya da apartman girişi, rampa
uygulaması
Tekerlekli sandalye taşımaya uygun bir otomobil
Çalışmayan ve 24 saat bakımı üstlenecek bir eş ya da en azından
hafta içi çalışacak, tıbbi deneyimi olan bir yardımcı
Yukarıda listelenenler kuşkusuz sadece fiziksel gereksinimlerdir. Bu
gereksinimler para ile satın alınabilir temel gereksinimler olduğu
için zaten satın alınmış olmalıdır. Bu listeye baktığımızda parasal
yükün kabaca ne kadar olduğunu tahmin edebiliriz. Acıklı olan tarafı
ise listeden sadece “solunum cihazı”nın sosyal güvenlik kurumlarınca
ödeniyor olmasıdır.
Ben mutlu azınlıkta olanlardanım. Ayrıca bu yazıyı yazabilmem için
gereken bir bilgisayara, yaşamın hangi boyutunda olduğumu anlayacak
bir eğitime, yazı yazabilecek cesareti bana sağlayan manevi ve
medeni cesarete ve mükemmel bir aile gibi lükslere sahibim. Yani çok
ama çok şanslıyım.
Ya diğerleri...
Birgün mutlu bir engelli görürseniz, hayatınızı yeniden gözden
geçirmenizi öneririm.
Ülkemizin sorunları çok ancak eğer biryerden başlayacaksak
sorunlarımızı çözmeye, önce durum tesbiti yapmak gerekiyor. Bu yazı,
bir durum tesbitidir ve mouse-sanal klavye kullanılarak yazılmıştır.
14.04.2005 |
