"Biz Heybelide her gece mehtaba çıkardık
Sandallarımız neş’e dolar zevke kanardık"

  Şarkılara, şiirlere, resimlere, efsanelere konu olmuş ay. Masallarda ay dede. İnsan yavrusu, 28 günlük lunar takvimi ile tam 10 ay ana karnında kalıyor. Ay ışığı, bestecilere ilham olmuş. Bazen incecik bir hilal, çoban yıldızı ile oynaşır karşılıklı. Bayrağımızın hilal şekli, ayın evrelerinden biri. Dolunay, bambaşka bir ruh hali uyandırır insanda. Bulutlar kaplasa da gece gökyüzünü, bazen yüzünü gösteriverir ay ışığı. Sıkıntısı dağılıverir gönlümüzün. Hele bir de tutulması vardır ki, başlıbaşına bir seyirlik şölendir. Güneş tutulmasındaki görevi, bu küçücük uydumuzu devleştirir gözümüzde.

  Ay güzeldir.

  Ay, her hali ile güzeldir. Hilalden, ilk dördüne, yarımaydan dolunaya kadar. Her evresi başka bir endam ile salınır gökyüzünde. Göremediğimiz zamanlarda bile biliriz ki oradadır. Biliriz ki onu bize türlü şekillerde gösteren, dünyamızın etrafında dönerken güneş ile oynadığı ışık oyunlarıdır.

  Ay güzeldir.

  Çünkü okyanusların sahillerinde, denizleri bir kabartıp bir indiren, med-cezir ustalığı onun işidir. Koskoca dünya, minnacık ay olmadan bu denli düzenli, güzel olur muydu acaba?

  Dünya, muhtaç olmasaydı ay orada olur muydu? Dünyanın çekim gücü, tam da ona uygun olmasaydı ay orada, dünyası ile barış içinde dönüyor olur muydu?

  Ay güzeldir.

  Çünkü onun her hali bize, yeryüzündeki tüm canlılara gereklidir. Fizik de bunu böyle söylüyor. Ruhumuz için de ay ışığı, ayın her hali, vazgeçilmez güzelliklerdendir.

  İnsanlar güzeldir.

  Çünkü, insanlar da aya benzer. İnsanların her hali, ayın evreleri gibidir. Bazı insanlar, yarım gibi, bir tarafı eksik gibi görünebilir. Bir kolunun ya da bacağının eksikliği, yarım gibi gösterir onu. Oysa insanlığın gözü ile baktığımızda o, tam bir insandır. Tıpkı hilalin ve dolunayın, aslında bir tek ayın çeşitleri olduğu gibi. Dolunay, hilalden daha güzeldir ya da ilk dördün, yarımaydan daha iyidir diyebilir miyiz?

  İnsanı sevmek, onu her haliyle sevmek demektir. Bunun için sadece sevginin ışığını yansıtacak olan ruhları, onların evrelerini görmek gerekiyor. Vücutlar yarım ya da eksik olsa da sevgi ışığı bize insanın her halini gösterecek tek kaynaktır. Tıpkı milyarlarca yıldızdan sadece bize en yakın olan güneşin bize sunduğu mehtap gibi.

17.02.2008