Başucumda Hayat
Mutlu Bir Ölümün Güncesi
Yazan: Kemal Uluer |
Yapı Kredi Yayınları / Yaşantı Dizisi
Kemal Uluer, 11 Kasım 1960'da Ankara'da doğdu. Aydınlıkevler Müjde Koleji,
Demetevler Ortaokulu ve Yenimahelle Endüstri Meslek Lisesi Makine Ressamlığı
Bölümü'nü bitirdi.
Ortaöğrenimi sırasında 'kas erimesi' hastalığına yakalandı. Lise yıllarında
resim alışmalarını yoğunlaştırdı. 1983 yılında girdiği Ankara Üniversitesi
Siyasal Bilgiler Fakültesi Sosyal Politika Bölümü'nü 1987 yılında bitirdi.
Üniversitenin ardından resim çalışmaları için akademik düzeyde bilgi almak için
iki yıl boyunca atölye çalışmalarına katıldı. Resimlerini satışa değil sadece
sanatseverlerin beğenisine sunduğu iki kişisel resim sergisi açtı.
1990'lı yılların başında 'son 10 tablosunu yaparak yaşamına nokta koymayı
planladığını çok yakınındaki birkaç isme açtı.
1 Ocak 2000'de 91 gün boyunca inzivaya çekildiği ve hiç kimseyle görüşmediği
odasında planladığı 10 tablonun 9'unu yaptı.
Tablolarını sarıp üzerlerine '2002'den önce acılamaz' notunu düştükten sonra
mühürledi.
10. tablosunu 27 Aralık 2001'de yaparak kendisine verdiği sözü tuttu.
Ölümün Dansı
91 günlük inzivadan sonra geçen yaklaşık 1,5 yıl içinde ikinci bir günlük
tutmuştu. 10 tabloluk seriyi o gün tamamlamış, bir kaç telefon etmiş, müzik
setinde "Time to say good by -şimdi elveda deme zamanı-" parçasını dinlerken
noktayı "Aborjinler" gibi koymayı denemişti. Doğaya hiç bir şekilde zarar
vermeyen Aborjinler, gereği kadar yaşadıklarına inandıklarında, bedenlerini
yaralayıcı hiç bir şey yapmadan, kendi iradeleriyle kalp atışlarını
durdurabiliyorlardı.
Ancak 15 dakika sürdürebileceğini belirttiği bu denemenin ardından diğer yöntemi
de uygulayabileceğini not etmişti. Soluk almasını engelleyecek bir poşeti başına
geçirdikten sonra, son tablosunu da yaptığı ve üzerine kolaylıkla çıkıp indiği
özel koltuğundan kendisini yüzüstü yere atmıştı. Kollarında güç olmadığı için
bir daha kalkamayacaktı.
Odasında bulunduğunda gülümsüyordu.
Büyük harflerle kaleme aldığı son notu kısaydı:
"Matem yok eğlence var.
Beni gerçekten seven asla ağlayıp üzülmez! Mevlüt, 7'si 40'ı istemem. Benim
müziklerimi dinleyin! Yılbaşında evi rengarenk balonlarla donatın, müzik
dinleyin, eğlenin, coşun.
Beni sevenler, benim adım mutluluk. Ben hep sizlerleyim."
Yazıya eklenmiş küçük not annesi, kardeşi ve nişanlısınaydı:
"En çok annesi, Kaniciğim ve Ebrucuğumdan özür diliyorum. Ama benim görevim bu
kadardı. Çok güzel yaşadım. Sizler de programınıza hiç bir şekilde aksatmadan
devam edin. Yaşam her zaman devam ediyor. Yeter ki mutlu olmasını bilin ve tüm
insanları sevin. Sizleri çok seviyorum.
Bu kitap, Kemal'in 91 günlük inziva döneminde tuttuğu günlük ile ardından geçen
yaklaşık 1,5 yılı son anına kadar not ettiği ikinci bir günlükten oluşuyor.
Kitapta, günlükteki kendi el yazmaları, fotoğrafları ve son yaptığı 10 resmi de
var. |
